Ksiega

1 2 |  strzelbę, jeszcze dym szedł z rury!~Wziąłem go na cel, zbójca
2 4 |      na źwierza wytknęli flint rury~Jako dwa konduktory w łono
3 4 |   zuchy;~Chcecie strzelać się, rury oparłszy na brzuchy?~Ja
4 5 | trzaskiem jął wyrywać ołowiane rury.~Wielką by klęskę zadał,
5 9 |       szablicy~Uciera bagnet z rury jako knot ze świécy;~Tam
6 9 |     Prawą u zamka, lewą, w pół rury porywa,~Kręci się, podskakuje,
7 9 |     nabita;~Krzyknął: "Cel!" - rury rzędem zabłysnęły długim,~
8 9 |         Naprzód!" Wnet szereg, rury wytknąwszy jak tyki,~Schyla
9 10|      oczy we dwie twojej broni rury,~Rozpacz jakaś! żal dziwny