Ksiega

1 1 | przepuszcza,~Odbiera naprzód rozum od obywateli.~I tak mędrsi
2 3 |    niebo, lasy..."~ ~"I miał rozum! - zawołał Tadeusz z zapałem. -~
3 5 |    dokładnie wiedziała,~Bo i rozum, i wielkie doświadczenie
4 6 |      przerwał Robak. - Gdzie rozum? gdzie głowa?~Co tu mi Wasze
5 7 |    Ja w Prusach nie bywałem; rozum królewiecki~Dobry dla Prus,
6 7 |      dla Prus, a u mnie jest rozum szlachecki.~To wiem, że
7 11|   Soplicą Horeszki,~A gdy na rozum wzięła królowa Jadwiga,~
8 Ob|     podziwieniem, ogłosiła w rozum nieprzebranego Pana jako
9 1 |  sobie ohydzą,~Że utraciwszy rozum w mękach długich,~Plwają