Ksiega

1 2 |        ścisnął; chwilę trwało to milczenie.~Przerwał je starzec, trzęsąc
2 2 |     laskę marszałkowską, nakazał milczenie.~ ~"Uciszcie się! - powtarzał. -
3 3 |       wydanych rozkazach nastało milczenie;~Każdy dumał i rzucał dokoła
4 4 |        dom, dzieci!"~ ~Nastąpiło milczenie, potem głosy w tłumie:~"
5 5 |      lecz wilczą.~ ~Hreczecha na milczenie miał słuch bardzo czuły,~
6 5 |       chciał spoczywać w gwarze;~Milczenie go budziło ze snu: tak młynarze,~
7 9 |         rzekł: "Głupi!" - i ręką milczenie nakazał.~Na trzecim wozie
8 10|     wzajem się badali.~I posępne milczenie trwało minut kilka,~Aż Ryków
9 10| Klucznika oblicze~Wzrok utkwił i milczenie chował tajemnicze.~A jako