Ksiega

1 1|     prosto w pole, za nim psów gromada;~Gracz szarak! skoro poczuł
2 3|     grona~Para, nad całą leśną gromadą wzniesiona~Wysmukłością
3 3|         Więc z gaju~Wychodziła gromada niosąca krobeczki,~Koszyki,
4 5| drzwiom. ~"Łapaj!" - krzyknęła gromada.~ ~Jako wilk obskoczony
5 7|        patrząc na się kolejno, gromada.~"Radziłbym - rzecze Prusak -
6 7|      to grzech. Nieraz u niego gromada~Chłopska, ja sam widziałem,
7 8|        gaśnie za okiem, i cała gromada~Kiwa głowami, każdy, gdzie
8 9|    Zdrada!" Wnet cała zbudzona gromada~Chorem odpowiedziała: "Zdrada!
9 9|     dotąd szlachty sąsiedzkiej gromada~Za gościnnemi stoły Sędziego