Ksiega

1 1 |             na dachu;~Wtem zapadło do głębi; jeszcze przez konary~Błysnęło
2 3 |              wciąż dzwonił, i echem z głębi cichych lasów~Odezwało się
3 4 |            podszyte knieje,~Trafisz w głębi na wielki wał pniów, kłod,
4 4 |            las był rzadszy; słychać z głębi ryk, trzask łomu,~Aż z gęstwy,
5 5 |            wraca z boru,~A Telimena w głębi samotnego dworu~Zaczyna
6 11|          popas spadają z hałasem,~A w głębi ciemnej nieba wciąż jęczą
7 11| wklęsło-wgięte;~Kilka gwiazd świeci z głębi, jako perły ze dna~Przez
8 11|            się krwawą,~Gdy polujący w głębi nalibockich lasów~Rejtan
9 12|              Po brzegach pozłacany, w głębi purpurowy,~Jeszcze blaskiem