Ksiega

1 1|          Spuszcza się na wierzch boru i już pomrok mglisty,~Napełniając
2 1| gospodarza wszystko ze żniwa i z boru,~I z łąk, i z pastwisk razem
3 2|     strony strzelcy wyjeżdżali z boru;~Hrabia lubił myślistwo;
4 2|            Panowie, po grzyby do boru!~Kto z najpiękniejszym rydzem
5 4|        tyle rogów znalazło się w boru,~Jedne drugim pieśń niosą
6 5|        skończywszy łowy, wraca z boru,~A Telimena w głębi samotnego
7 5|         niedźwiedź zabity dziś w boru~Przez dwa lata wystarczy
8 8|    pochodnię zaniecił,~Wyszedł z boru i niebo i ziemię oświecił.~
9 8|      głód lub wojnę; a strażnicy boru~Widzieli, jak przez smętarz