Ksiega

1 2 |        Czy jak czarownik gada z ziemią, która, głucha~Dla mieszczan,
2 3 |       ogrodzie;~Dusza jego, jak ziemia po słońca zachodzie,~Ostygała
3 5 |     zamiany, fundum wynagrodzić~Ziemią w sposób następny..." -
4 6 |        widomy.~Mgła wisiała nad ziemią, jak strzecha ze słomy~Nad
5 10|         zachód jeszcze ozłocona~Ziemia świeci ponuro, żółtawo-czerwona;~
6 10|  zakryły się całkiem niebiosa i ziemia,~Noc je z burzą od nocy
7 11|   niebie górą tu i ówdzie łuny,~Ziemia drży, słychać, biją stronami
8 12| drżącemi:~Kto wie! może dlatego ziemia tak do słońca~Dąży i tak