Ksiega

1 2 |         mimojazdem: "Ja mówiłem wczora,~Że polowanie nasze udać
2 4 |      Myśląc o wszystkiem, co mu wczora się zdarzyło,~Rumienił się
3 4 |          ci byli gniewliwsi niż wczora,~Kłócąc się o zalety, ten
4 5 | przypadkiem,~Na wzgórek, co był wczora szczęścia jego świadkiem,~
5 6 |       klasztor. Księże, tyś się wczora palił~Do mojego kasztanka
6 8 | nieszczęściem domowem.~Mieliśmy wczora dosyć rozterku i zwady,~
7 8 |    zatargi!~Uważałem, że Waszeć wczora gryzłeś wargi~Poglądając
8 11|         nie nagli, zwłaszcza że wczora wieczorem~Dano mi rozkaz