Ksiega

1 1|    nie należy".~ ~Tak mowiąc spojrzał zyzem, gdzie śród biesiadników~
2 4| wzdychał, i serce mu biło.~ ~Spojrzał w okno, o dziwy! w promieni
3 4| Cesarz, widząc, że po walce,~Spojrzał na nich, zaśmiał się i otrząsnął
4 4|     on wstał na nogi~Tylne i spojrzał wkoło, rykiem strasząc wrogi,~
5 5|   Tadeusz jak żądłem ukłuty;~Spojrzał krzywo, nie mówiąc ani słowa
6 5|        Zyzem w oczy Hrabiemu spojrzał Podkomorzy:~"Bez waścinej
7 5|  Gerwazy stanął, jeszcze raz spojrzał na wrogów,~Dumał chwilę,
8 9|   naboju, podsypał panewkę~I spojrzał na plac boju; widzi, że