Ksiega

1 3|      rozchylał,~Widząc, że się ku niemu tem zielem przewija~Coś
2 3| niezwykłej jest posłem nowiny.~Ku niemu oczy całe zwróciło zebranie;~
3 5|      Wreszcie czas upatrzywszy ku niemu podbiega:~Czy zdrów? dlaczego
4 5|          kolanie wsparty,~Rurą ku niemu wije i już cyngla tyka;~
5 7|          była nieruchoma.~Przeciw niemu stał Chrzciciel, zwieszony
6 8|           i cienką.~Suwała się ku niemu z wyciągniętą ręką,~Od której
7 8|     pobiegł nad stawy,~Chociaż ku niemu takim słusznym gniewem pała,~
8 9|           złoży,~Bije się, gdy ku niemu podszedł Podkomorzy~I wznosząc