Ksiega

1 4 |        się do siebie uśmiéchał:~Myśląc o wszystkiem, co mu wczora
2 5 |    powie na to?~ ~Telimena, tak myśląc, z sofy się podniosła~I
3 5 |          póki służą lata!~ ~Tak myśląc, po alkowie śmiało i wesoło~
4 5 | przekole,~Pluska się i nurtuje, myśląc, że uciecze,~Ale wszędzie
5 5 |      kolana.~ ~Skoczył Tadeusz, myśląc, że jest pomieszana~Lub
6 5 |        Lecz gdy zapał ochłonął, myśląc nad obławą,~Postrzegają,
7 5 |       sławy".~ ~Umilknął wesoł, myśląc, że Hrabię ucieszył;~Nie
8 12|          zaczął zapinać guziki,~Myśląc, że Maciej wzrokiem suknie