Ksiega

1 1 |     ramieniu.~Przeprosiwszy go grzecznie, na miejscu swem siadła~
2 3 |   pięknie~Tak krzyczeć? czy to grzecznie? Ten pan was się zlęknie.~
3 5 |      jako krewną bliską;~Zosia grzecznie dygnęła, on skłonił się
4 6 |        mnicha!~Że go przyjmuję grzecznie, chce mnie za nos wodzić.~
5 8 |     napaści,~Wszak proszę Pana grzecznie; jeśli ciemno Waści,~To
6 9 | odkrywają głowy~I kłaniają się grzecznie (zwyczaj honorowy:~Nim przyjdzie
7 12|    rękę Zosi,~I skłoniwszy się grzecznie, w pierwszą parę prosi.~
8 12|  Czasem staje na miejscu, rękę grzecznie wznosi~I żeby mimo przeszli,