Ksiega

1 1 |       krążyły we wsi po kryjomu;~Chłopiec, co je posłyszał, znikał
2 3 |        czarach! po dziwie!~ ~Tak chłopiec, kiedy ujrzy cykoryi kwiaty,~
3 5 |        Tak nogi rozszerzasz,~Jak chłopiec, okiem w prawo i w lewo
4 6 |        służą za drabinę,~W którą chłopiec zarzuca źrebcom dzięcielinę.~
5 10|        te słowa z uczuciem mówił chłopiec młody,~Zaświeciły mu, jako
6 10|        nie powie~I teraz? Biedny chłopiec, jeszcze się nie dowie~O
7 11|          gwiazdą~Urodził się ten chłopiec; szkoda, że Soplica!~Któż
8 12| Sanctissimum z ołtarza wynosi,~A chłopiec w komży dzwoni i na ustąp