Ksiega

1 2 |  oczy w dom utkwił i natężył ucho,~Zawsze dumał, a strzelcy
2 5 |      mu zawsze coś bębniło w ucho,~Nawet wtenczas, gdy milczał
3 8 | grając jako harmoniki sfera;~Ucho Zosi rozróżnia wśród tysiąca
4 8 | gładził go pod brodę).~Już w ucho szepnął o tem mnie mój palec
5 8 |  zapomniał wyprawie,~Zwrócił ucho do stawu i słuchał ciekawie.~
6 9 |   szepnął, schyliwszy się, w ucho:~"Jeśli chcesz, Sędzio,
7 12|   wojskową;~Ale pan Sędzia w ucho rzekł do Jenerała:~"Każ