Ksiega

1 2 |   nisko~Skłoniwszy się, rzekł smutnie: "Mopanku Panisko,~Daruj
2 3 |        rzekł Sędzia, skrobiąc smutnie głowę -~Chciałbym bardzo,
3 3 |   lecz nudy?~Mówią, że bardzo smutnie wygląda na grobie:~Jest
4 5 |         Ach, Ciociu! - rzekła smutnie Zosia - cóż ja winna?~Ciotka
5 8 |     Wojski, głowę pochyliwszy smutnie:~"Kometa czasem wojny, czasem
6 10| Sybirze.~Więc nic nie mówiąc, smutnie po sobie spójrzeli,~Westchnęli;
7 12|    narodowy.~Tak rozmyślając, smutnie pochylili głowy.~ ~Ale je