Ksiega

1 1 |     grzeczności; a ja powiem śmiało:~Grzeczność nie jest nauką
2 5 |       Tak myśląc, po alkowie śmiało i wesoło~Przeszła się kilka
3 6 |   zygmuntówek,~Któremi można śmiało ćwieki obciąć z główek~Lub
4 8 | Kluczniku, zaczekaj! -~Rzekł śmiało, ręce za pas włożywszy Protazy -~
5 9 |     szpadę podniósł, wyszedł śmiało,~Kazał ognia zaprzestać,
6 10|      jak Tadeusz po prostu i śmiało~Opowiedział swą miłość,
7 12|    wytrzeszczył, jak pogląda śmiało,~Usta otworzył, jakby chciał