Ksiega

1 3 |      jej pieści~Z dźwięcznemi słowy, których nie pojęła treści.~
2 4 |      śmiechu, a ja z księdzem słowy poważnemi~Nuż im z Ewanieliji,
3 5 |      przy ustach, temi rzekła słowy:~ ~"Kochana Zosiu, już też
4 5 | Powstała zagniewana i ostremi słowy~Poczęła nań przymówki sypać
5 8 |     po cichu tymi odezwał się słowy:~ ~"Bracie; Bóg wie, żem
6 10|   przerwał kapitan Ryków temi słowy,~Rzucając na stół kiesę
7 10|      mówił coraz wolniejszemi słowy~I często zarywał się.~*~ ~"