109-boryk | borzd-czelu | czem--dziec | dzied-grota | grote-kaszy | katan-krzyk | krzyw-mater | matko-napas | napel-obraz | obreb-osnut | osobi-pobud | pobyc-pospo | posre-przes | przet-rosol | rosom-sedzi | sejma-sposo | spost-szkod | szkol-uciek | ucier-wertu | wesel-wszcz | wszed-zaboj | zabok-zawst | zawsz-zolni | zolta-zzyma
bold = Main text
Ksiega grey = Comment text
1503 12| Starożytny był zwyczaj, iż dziedzice nowi~Na pierwszej uczcie
1504 12| urzędowy Tadeusza przy objęciu dziedzictwa - Uwagi Gerwazego - Koncert
1505 6 | Wziął więc Zosię, Horeszków dziedziczkę ubogą,~Hodować, wychowanie
1506 4 | nie znany; my go od Żydów dziedziczym.~ ~Karczma z przodu jak
1507 9 | goni, płata;~Oni biegną dziedzińcem, Gerwazy ich torem;~Wpadają
1508 2 | wyzwałem.~Tam - bezprzykładną w dziejach polowania sztuką~Uszczułem
1509 Ob| uszedł bezkarnie. Wiadomy z dziejów smutny koniec księcia Wasila
1510 12| służyła długo, wiernie, Bogu dzięki,~Ojczyźnie tudzież panów
1511 12| Dąbrowski mu podawał rękę i dziękował,~On, czapkę zdjąwszy, wodza
1512 7 | zaraz padłem na kolana,~Dziękując Panu Bogu. ~ ~Do miasta
1513 12| Waszeć za stół sadzasz - dziękuję, sąsiedzie".~To wyrzekłszy,
1514 10| Milej sobie wspominam nie dzieła waleczne~I głośne, ale czyny
1515 8 | komecie; także czytam o nim w dziele~Pod tytułem Janina, gdzie
1516 11| dwoje!~Bóg złączył, a czart dzieli, Bóg swoje, czart swoje!~
1517 5 | Jak skromną ucztę, którą dzielim z przyjacielem.~Tylko stary
1518 2 | Którzy są szlachta liczna i dzielna, człek w człeka,~A nienawidzą
1519 11| nimi przed laty,~Pamiętam, dzielne były z nich konfederaty!~
1520 4 | wszystkich zawstydził; oj, dzielny księżyna!~Gdym drżał, gdym
1521 10| Zabiłem własnym sztykiem dwóch dzielnych szlachciców:~Jeden był Mokronowski,
1522 7 | dżokejów.~Hrabia siedział na dzielnym koniu, w czarnym stroju;~
1523 10| Rwą się ku stronom obcym, dziełom nadzwyczajnym.~Wyznaję,
1524 1 | stajennym,~I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać,~Nareszcie
1525 4 | wejrzenie,~Kiedy z jasności dziennej przedziera się w cienie;~
1526 9 | Polak rodem, z miasteczka Dzierowicz,~Nazywał się (jak słychać)
1527 4 | ruszy;~Pjawki Podkomorzego dzierżą go pod uszy,~Z lewej strony
1528 12| sztych Puławskich! Tak się Dzierżanowski składał!~To sztych Sawy!
1529 4 | karczmami: obie wziął w dzierżawę;~Szanowali go równie i starzy
1530 4 | poczciwości,~Od lat wielu dzierżawił karczmę, a nikt z włości,~
1531 6 | tumanami osnuł, a słońce dzierżgało.~ ~Maciej ogrzał się słońcem,
1532 4 | Ale już pierwej niosła z dziesiątek kul w brzuchu;~Strzelby
1533 5 | pokorę,~Albo ją kupię choćby dziesiątkiem soboli.~Skórą tą rozporządzimy
1534 11| Kędy Tadeusz mieszkał przed dziesięcią laty.~ ~Teraz bawił tam
1535 6 | i krokos czerwony,~Żółta dziewanna, szczyru barwiste ogony,~
1536 11| jej czole,~Podniosł w górę dziewczynę, postawił na stole,~A wszyscy,
1537 1 | największa różnica:~Ogrodniczka dziewczynką zdawała się małą,~A pani
1538 8 | Poglądając spode łba na pewną dziewczynkę,~Widziałem, że i ona miała
1539 9 | KSIĘGA DZIEWIĄTA~BITWA~Treść:~O niebezpieczeństwach
1540 9 | drugiej armiji, w korpusie dziewiątym,~W drugiej pieszej dywizji,
1541 1 | Miejsca wkoło są siedzeniem dziewic,~Na które mógłby spójrzeć
1542 3 | pęk strusich piór w ręku dziewicy.~Nie zapomniał naczynia:
1543 11| Gdzieniegdzie kraśna główka dziewicza wykwita,~Ubrana w świeże
1544 3 | ramię. ~Ona z rumieńcem dziewiczym,~Ale z rozweselonym słuchała
1545 9 | Klucznik; oni stoją śmiele,~Dziewięć rur wymierzyli prosto w
1546 6 | e l e.~Potem z siedemset dziewięćdziesiąt czwartym rokiem~Odmieniwszy
1547 12| oddychają, radością słuch poją,~Dziewki chcą tańczyć, chłopcy w
1548 1 | czasów w języku strzeleckim~Dzik, niedźwiedź, łoś, wilk zwany
1549 8 | błocie.~ ~Lecz Telimena, z dzikiej młodzieńca postawy~Zgadując
1550 2 | przedmiot wielki, jak na dzika.~Dzikiem rozmów strzeleckich był
1551 4 | Jak wilk pośrodku żubrów, dzików i niedźwiedzi.~Z tego to
1552 6 | zapozwany szlachcic z Telsz, Dzindolet,~Rozkazał mu, oparłszy o
1553 2 | z wyciągniętą szyją, jak dziobaty~Żuraw, z dala od stada gdy
1554 4 | ginie,~Schował się, ale dziobem nie przestaje pukać,~Jak
1555 5 | naoczny świadek,~Bo to był dzisiejszemu podobny przypadek,~A zdarzył
1556 3 | dawnych panów, ba, nawet dzisiejszych,~Między szlachtą w powiecie
1557 5 | Ilekroć zaś wspomnicie o dzisiejszym trafie,~Wspomnijcie też
1558 8 | trącając klamek,~Ostróżnie dziurką klucza zagląda przez zamek.~
1559 5 | czyscowa; z podziemu, przez dziury~Wyskakiwały na kształt potępieńców
1560 1 | czy go miało śmieszyć~To dziwaczne spotkanie, czy wstydzić,
1561 5 | Ruszywszy ramionami, myśliła: dziwaczy.~Wreszcie, nowym zalotom
1562 6 | przyjść do zgody;~Jest to dziwak, fantastyk trochę, ale młody,~
1563 2 | Romansową; w istocie był wielkim dziwakiem.~Nieraz pędząc za lisem
1564 10| słuchacze i stali,~Patrząc z dziwem na siebie, wzajem się badali.~
1565 3 | po uroku! po czarach! po dziwie!~ ~Tak chłopiec, kiedy ujrzy
1566 11| to Gerwazy wzruszony. -~Dziwneć to były losy tej naszej
1567 4 | Część tylnia, na kształt dziwnej świątyni stawiona,~Przypomina
1568 12| Do którego pan Wojski z dziwnemi sekrety~Wrzucił kilka perełek
1569 6 | tętent kopyt głuchy~I, co dziwniejsza jeszcze, szczękanie pałaszy:~
1570 1 | płaczu! On za stołem siadał~I dziwniejsze od baśni historyje gadał.~ ~
1571 8 | przynajmniej o milę~Ze swym dżokejstwem, które, posłuszne i karne,~
1572 10| przylgnęło do mnie jako dżuma.~Odwracali ode mnie twarz
1573 1 | śmieli;~I zląkł ich się jak dżumy jakiej cały naród,~Bo już
1574 4 | historyja krótka:~Zrazu odzew dźwięczący, rześki - to pobudka;~Potem
1575 4 | zysków i chwały,~Zawiesił dźwięcznostronne na scianie cymbały;~Osiadłszy
1576 12| dostoją -~Lecz starców myśli z dźwiękiem w przeszłość się uniosły,~
1577 5 | potężnie cisnął,~Że szkło dźwięknąwszy pękło, płyn w oczy mu prysnął.~
1578 4 | czuba;~Od czasu jak nos dźwigam (tu głasnął nos długi),~
1579 3 | wszystko los zwykł kończyć dzwonem.~Rachunki myśli wielkiej,
1580 1 | I wnet sierpy gromadnie dzwoniące~We zbożach i grabliska suwane
1581 9 | szybach dworu zaczynają dzwonić.~ ~Tadeusz, który został
1582 11| tłum okrywa pole,~A na głos dzwonka, niby na wiatru powianie,~
1583 12| janczarska kapela~Ozwała się z dzwonkami, z zelami, z bębenki.~Brzmi
1584 11| Ołtarz, obraz, a nawet dzwonnica i ganki.~Czasem poranny
1585 6 | że dźwięk jej w mgłę bez echa wsiąka;~Chrząsnęły sierpy
1586 5 | by wyszedłszy na świat, efekt zrobić.~Wiedz, Zosiu, że
1587 5 | Choć piękny, choć rozumny, efektów nie wzbudzi,~Gdy go wszyscy
1588 Ob| podlegała żółtej księdze, której egzekutorem był wielki książę carewicz.~ ~ ~
1589 7 | dekretów niemało;~Tylko je egzekwować! Tak dawniej bywało:~Trybunał
1590 Ob| Rzeczypospolitej Polskiej egzekwowanie wyroków sądowych było bardzo
1591 12| wasze Brzytwy,~Ostatnie egzemplarze starodawnej Litwy".~ ~"Jenerale -
1592 12| rzecze Wojski - choć nie egzulował,~Ale bojąc się śledztwa,
1593 1 | urządza zabawę.~Dał rozkaz ekonomom, wójtom i gumiennym,~Pisarzom,
1594 1 | Sędzia, a Sędziego wola~Była ekonomowi poczciwemu świętą;~Bo nawet
1595 Ob| obserwatorem.~Ksiądz Poczobut, eks-jezuita, sławny astronom, wydał
1596 11| działy gorsze niż u nas ekscesy,~A intercyza cały zakończyła
1597 12| cóś tłomaczy,~I palcem eksplikuje, i na dłoni znaczy.~Ci mowcy
1598 1 | zawiązanym w miechu.~Starzy na on ekwipaż parskali ze śmiechu,~A chłopi
1599 10| KSIĘGA DZIESIĄTA~EMIGRACJA. JACEK~Treść:~Narada tycząca
1600 10| zdołałby z innymi razem emigrować;~Mówiłeś, że wiesz domek,
1601 Ob| wielki miłośnik polowania, emigrował do Księstwa Warszawskiego
1602 4 | postrzeżenie omyłki - Karczma - Emisariusz - Zręczne użycie tabakiery
1603 Ob| opis tego zdarzenia nie w Eneidzie, ale zapewne w komentarzach
1604 8 | grające na przemian dwie arfy Eola.~ ~Mrok gęstniał; tylko
1605 8 | chorów, co brzmiały jak arfy eolskie~(Żadne żaby nie grają tak
1606 1 | EPILOG~ ~O tem że dumać na paryskim
1607 Ob| początku siedmnastego wieku w epoce kwitnienia sztuk, uczty
1608 10| otwiera się nowa i dla mnie epoka!~Brzmiała odgłosem broni
1609 3 | Jendykowi-~czówna; jej wynalazek epokę stanowi~W domowym gospodarstwie;
1610 3 | podobne fraszki? Przecież są w estymie~U ludzi, bo szanujem w nich
1611 Ob| wizje, przywoływał aktoraty etc. Pospolicie drobna szlachta
1612 8 | ich powieszono u podnoża Etny".~ ~Było to osobliwe szczęście
1613 3 | głowy skrzywić,~Aby się etykiecie niczem nie sprzeciwić.~ ~
1614 Ob| wówczas po wszystkich gazetach europejskich.~ ~ ~Ks. IX w.165:~"A czy
1615 11| tułactwa, wyprawy i bitwy~Były ewangeliją narodową Litwy.~ ~Już przyszło
1616 4 | słowy poważnemi~Nuż im z Ewanieliji, z statutów dowodzić;~Nie
1617 10| wykorzenić,~Puścić w niepamięć Ewę, z inną się ożenić,~A potem,
1618 10| dziecięciu,~Przy swojej pięknej Ewie, przy swym wdzięcznym zięciu~
1619 Ob| lity.~W Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych
1620 9 | przestańże tam trąbić na fajce,~Precz fajka, wszak ty dobrze
1621 8 | Książę kochał się w teatrze);~Fajerwerk dawał Kaszyc, który mieszka
1622 5 | nieprzyjacielem zabitym był fajki,~Wymyślonej od Niemców,
1623 9 | boju; widzi, że błyszcząca~Fala bagnetów szlachtę bije i
1624 8 | ciemnotę~Unosi na swych falach księżyca pozłotę;~Woda warstami
1625 1 | naszego młodziana;~Uczepiwszy falbaną o czyjeś kolana,~Pośliznęła
1626 11| Drugie klęcząc pracują około falbonki.~ ~Gdy się tak Rejent bawi
1627 2 | Okryły grzędy jakby kobiercem fałdzistym.~Pośrodku szła dziewczyna,
1628 12| pożałuje, a pije szatańskie~Fałszywe wino modne, moskiewskie,
1629 Ob| rosyjskim, tylko przybrać go do familii. Jakoż wielu tym sposobem
1630 2 | pan w powiecie,~Bogacz i familijant, miał jedyne dziecię,~Córkę
1631 Ob| kwitnie gaj Mendoga pod famym kościołem?~Niedaleko fary
1632 11| sędziemu w salaryjum złożę;~Fant postawiony w zakład wracać
1633 6 | do zgody;~Jest to dziwak, fantastyk trochę, ale młody,~Poczciwy,
1634 11| obaście wygrali.~Wracam fanty, niech każdy przy swoim
1635 2 | blask drogich kamieni:~Tylą farb żywych, różnych mak zrzenicę
1636 12| Gest ich sztucznie wydany, farby osobliwe,~Tylko głosu im
1637 4 | kwitnie gaj Mendoga pod farnym kościołem?~I tam na Ukrainie,
1638 11| Jako kuchmistrz białym się fartuchem opasał,~Wdział szlafmycę,
1639 8 | dla zabawki miota~Brane z fartuszka garście zaklętego złota.~ ~
1640 Ob| famym kościołem?~Niedaleko fary nowogrodzkiej rosły starożytne
1641 4 | półsztuczek płótna, masła faska,~Baran lub krówka; wspomnij,
1642 4 | Zbladł i Asesor, widzą - fatalnie się dzieje,~Owa źmija im
1643 3 | Obywatelskim, nie zaś czyimś tam faworem".~ ~Telimena przerwała: "
1644 1 | zbliżył się i, z wolna gładząc faworyty,~Rzekł z uśmiechem, a był
1645 9 | szczękę. -~Tak padł Gifrejter, fechmistrz najpierwszy z Moskalów,~
1646 12| mignął,~Przypominając polskie fechtarskie wykręty:~K r z y ż o w ą
1647 12| Kadetów.~ ~Gdy śmiejąc się fechtował, Rębajło już klęczał,~Objął
1648 1 | do łona,~A przed nim leży Fedon i żywot Katona.~Dalej Jasiński,
1649 7 | mazurki,~A wyuczyłem śpiewać fein moje bachurki".~ ~Wymowa
1650 9 | pierwszym zaraz strzałem ubił feldfebera.~Potem z dwóch rur raz po
1651 10| męstwo szpadę,~Także od Feldmarszałka trzy zadowolnienia,~Dwie
1652 11| białych czapel czuby~(Na fest kładnie się tylko kitka
1653 12| Zgodzonego z narodem króla fetowali;~Gdy przy tańcu śpiewano: "
1654 5 | czas rzucić indyki i kurki;~Fi! to godna zabawka dygnitarskiej
1655 12| ingredyjencyjami pomuchl, figatelów,~Cybetów, piżm, dragantów,
1656 3 | orzechy włoskie, nawet figi,~Wysławiając ich kształty,
1657 12| Arcyserwis - Objaśnienie jego figur - Jego ruchy - Dąbrowski
1658 1 | Francuza; oj, ten Bonapart figurka!~Bez Suworowa to on może
1659 1 | Wszystko strwonił, na wielkim figurując świecie;~Teraz wszedł w
1660 2 | papier, ołówek i kreślił figury.~Wtem, spójrzawszy w bok,
1661 1 | Geranium, lewkonija, astry i fijołki.~ ~Podróżny stanął w jednym
1662 1 | oddychając,~Oblicze aż na krzaki fijołkowe skłonił,~Oczyma ciekawymi
1663 1 | wypukłym sklepieniem~Na filarach, podłoga wysłana kamieniem,~
1664 7 | mu z Konewki naleję".~ ~"Filut - zawołał Chrzciciel - oj,
1665 8 | jak w bębenki biją.~ ~Na finał szmerów muszych i ptaszęcej
1666 12| obłok na kształt rąbkowych firanek,~Przejrzysty, sfałdowany,
1667 3 | Gdy matka nad nim zwiąże firanki majowe~I liścia makowego
1668 5 | Państwu godzi~Wdawać się z tym fircykiem, czy tu nie ma młodzi?~Na
1669 1 | obywateli.~I tak mędrsi fircykom oprzeć się nie śmieli;~I
1670 10| głośno czytać każe.~List od Fiszera, który był natenczas szefem~
1671 12| Mówią, że polskie! Lecz te fizyliery,~Sapery, grenadiery i kanonijery!~
1672 12| szczuki podgłówne, łokietne,~Flądry i karpie ćwiki, i karpie
1673 12| co z tromblonem jeździ na flankiery;~Są także w pułku strzelców
1674 11| sygnety, łańcuszki,~Słoiki i flaszeczki, i proszki, i muszki;~Wesoł,
1675 4 | zamczyste,~W którym rzędami flaszek białe sterczą głowy;~Wybiera
1676 5 | petersburskie składy,~Dobywa flaszki perfum, słoiki pomady,~Pokrapia
1677 4 | kroku, na źwierza wytknęli flint rury~Jako dwa konduktory
1678 2 | uszakach,~Rozprawiali o flintach, chartach i szarakach;~Podkomorstwo
1679 9 | pchają z całej siły,~Jako flisy uwięzłą na rapach wicinę~
1680 9 | już zaniedbany, i tylko na flocie~Używają go; wówczas służył
1681 6 | gospodarna~I panuje z Pomoną, Florą i Wertumnem~Nad Dobrzyńskiego
1682 5 | jak bijąca śród kwiatów fontanna;~Czerpie z sita i sypie
1683 5 | tych zauszniczkach płatnę!~Fora za drzwi! do korda! Tomasz,
1684 3 | piękne przyrodzenie~Jest formą, tłem, materią, a duszą
1685 5 | obdukcyją robię~I wizyją formalną, zamawiając sobie~Urodzonych
1686 8 | dziedzictwie~Legalnie i formalnie; więc za Woźnym biega,~Aż
1687 3 | ciągle: "Ołowiu, ołowiu!~Formę do kul mam w torbie". "Do
1688 7 | które lud tam zowie~Wageny i fornalki; mężczyźni, kobiety,~Z fajkami,
1689 6 | tajemnem~Tu biegłem, wojsk forpoczty już stały nad Niemnem;~Napoleon
1690 10| folwarku niedostępną zrobiła fortecę.~O tem więc, co się działo
1691 10| taczkach rok w pruskiej fortecy,~Trzy razy Moskwa kijmi
1692 6 | ku niej, a strzelców zna fortele skryte,~Bieży, staje, przysiada
1693 1 | był ochmistrzyni pokój! Fortepiano?~Na niem noty i książki;
1694 8 | dwa wielkie akordy.~Ten fortissimo zabrzmiał, tamten nuci z
1695 1 | Szlachta, Bracia Dobrodzieje!~Forum myśliwskiem tylko są łąki
1696 7 | Dobrzyńskich miał w domu!~On forytował wasze w trybunałach sprawy,~
1697 3 | palestrant, to własne swe sprawy~Forytując, jeździłem nawet do Warszawy.~
1698 12| schował w jedną kieszeń fraka.~Idzie jakby przez rózgi
1699 5 | Hrabią wpadli w głąb ciemnej framugi.~ ~"Łapaj!" - krzykniono
1700 4 | i z niemieckim cesarzem Franciszkiem,~W nogi z pola; więc Cesarz,
1701 Ob| którym dowodził. Umarł we Francji. Na nim zgasła linia męska
1702 7 | rzekli. - "Gdy cesarz francuski -~Rzekł Klucznik - stąd
1703 Ob| Litwie za wkroczeniem wojsk francuskich i polskich zawiązano po
1704 Ob| przebierania się w suknie francuskie grasowała na prowincjach
1705 1 | Pierwszy raz zawitała moda francuszczyzny!~Gdy raptem paniczyki młode
1706 6 | głuche biegały o wojnie,~O Francuzach, Dąbrowskim, o Napoleonie.~
1707 1 | Często na awanpostach nasz z Francuzem gada,~Pije wódkę; jak krzykną:
1708 11| szyty,~Kontusz gredyturowy z frędzlą i pas lity,~Przy którym
1709 4 | taratatką".~"Ale tamta z fręzlami, ta jest całkiem gładką" -~
1710 9 | jak i po kapturze,~I po fryzurze równie, jak i po mundurze.~
1711 8 | krakowski,~Pod godłem Orientis Fulmen, prawił wiele~O tym komecie;
1712 3 | I z łaski jego mam też fundusz prawie cały,~Ma więc prawo
1713 7 | milijonów~Kroćset kroci tysięcy fur beczek furgonów~Diabłów!!!..."~
1714 8 | niespodzianie~Rozeszła się armija na furażowanie.~ ~Gerwazy, od pokojów Sędziego
1715 12| długi,~Nie mógł nosić, w furgonie schowały go sługi.~Co się
1716 7 | kroci tysięcy fur beczek furgonów~Diabłów!!!..."~Ucichli wszyscy
1717 6 | łechce lejcami po bokach;~Furknęła kałamaszka, ginie w mgły
1718 5 | Zmieszane ptastwo tłumnie furknęło do góry.~Zosia, stopami
1719 9 | skinął.~I drugiej bryki furman równie był poznany:~Stary
1720 6 | niezwykły; stąd chłopska furmanka~Skrzypi, lecąc jak poczta,
1721 Ob| Dobrzy strzelcy z takich fuzji ptaka w lot trafiają.~ ~ ~
1722 10| Donosi, że w cesarskim tajnym gabinecie~Stanęła wojna; Cesarz już
1723 Ob| olbrzyma Paszkiewicz założył gabinet starożytności litewskich.~ ~ ~
1724 5 | na łokciu oparty,~Nic nie gadając, marszczył brwi i usta krzywił:~
1725 1 | widzieć wyżółkłych młokosów,~Gadających przez nosy, a często bez
1726 10| Państwo Lachy, już jest ta gadka między wami,~Że każdy Moskal
1727 5 | gawęda, i lubił niezmiernie gaduły.~Nie dziw! ze szlachtą strawił
1728 8 | zasianych, ugoru,~Słowem, cum gais, boris et graniciebus,~Kmetonibus,
1729 4 | psy, ogłupiałe biegały pod gajem,~Zdawały się naradzać, oskarżać
1730 Ob| potrawa litewska, rodzaj galarety, która się robi z rozczynu
1731 4 | dryjada.~Znowu cicho. ~ ~Wtem gałąź wstrząsła się trącona~I
1732 7 | sobie.~Stanął za nią, na gałce zwiesił ręce obie,~Na ręku
1733 1 | przed nim trzy z chleba gałeczki:~Trzy osoby na wybor; wziął
1734 3 | strzelec, gdy w ruchomej gałęzistej szopie~Usiadłszy na dwóch
1735 10| Układać zmowy... Znają i Galicyjanie~Ten kaptur mnisi - znają
1736 7 | gałki! - krzyknął - w Sędzię gałkami wszystkiemi!"~"Do was -
1737 3 | wsparłszy się oburącz na gałkę słoniową~Trzciny ogromnej,
1738 8 | niegdyś ocaliło Rzym przed Gallów zdradą,~Darmo gęga o pomoc;
1739 9 | sierżantów sprząta,~Mierzy to po galonach, to w środek trójkąta,~Gdzie
1740 2 | dawną,~Kurtę z połami żółtą, galonem oprawną,~Który, dziś żółty,
1741 10| zgojony, a teraz draśniono - gangrena~Już tu - znam się na ranach,
1742 5 | tego nikt nie chwali~Ani gani: bo zmykać, mając naboj
1743 10| Jużci - rzekł Robak - trudno ganić tę ochotę;~Jedź, weź pieniądze,
1744 11| obraz, a nawet dzwonnica i ganki.~Czasem poranny wietrzyk,
1745 3 | pięć wieków na swój kark garbaty,~Wspiera się, jak na grobów
1746 4 | mchem kołtunowate~I pnie garbiąc brzydkiemi grzybami brodate,~
1747 7 | sztućca, który naszał, z gardłem tak szerokiem,~Że zeń, jak
1748 7 | wicin mizernych, to już zań gardłujesz?~Zapomniałeś, Mopanku, że
1749 4 | zawisał~Sprawnik i dusząc gardziel, krew czarną wysysał.~ ~
1750 8 | A Brzytewka im szablę w gardzielach utopił.~Szydełko równie
1751 8 | staw, z dnem błotnistem i gardzielem mętnym,~Odpowiedział mu
1752 10| język z suchej, szerokiej gardzieli~I skrzydła roztaczając,
1753 8 | do kuchni weszli, widok garków,~Ogień ledwie zagasły, potraw
1754 9 | ruszył cyngla i z paszczy garłacza~Tuzin kul rozsiekanych puszcza
1755 4 | niedźwiedzie rozwarłszy się garło,~Ryknął; potem beczenie
1756 2 | lekko świeży nabiału kwiat garnie~Do każdej filiżanki w osobny
1757 Ob| pobił na zajeździe cały garnizon nowogrodzki i dowódców zabrał
1758 2 | złote filiżanki;~Przy każdej garnuszeczek mały do śmietanki.~Takiej
1759 2 | każdej filiżanki w osobny garnuszek,~Aby każdą z nich ubrać
1760 7 | gałka~(Tu wydobył z kieszeni garść kul, dzwonił niemi):~Ot,
1761 3 | Wydawała się z dala jak pstra gąsienica,~Gdy wpełźnie na zielony
1762 2 | przecisnąć się żmija.~A ich woń gąsienice i owad zabija.~Dalej maków
1763 10| robaczek motyli,~Wiosenna gąsieniczka! I tak ją zagrabić,~Dotknąć
1764 12| nalewać kielichy.~ ~Słońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy;~
1765 2 | dostatek. Jest pomiędzy niemi~Gatunek much osobny, zwanych szlacheckiemi;~
1766 3 | wiśnie,~Śród nich zboże, w gatunkach zmieszanych umyślnie:~Pszenica,
1767 3 | przechadzki cieniów elizejskich - Gatunki grzybów - Telimena w Świątyni
1768 5 | słuch bardzo czuły,~Sam gawęda, i lubił niezmiernie gaduły.~
1769 1 | daje czasu szukać mody i gawędki.~Teraz grzmi oręż, a nam
1770 7 | plusk i plask; oni niech gawędzą!"~ ~"Toć i Bartka - rzekł
1771 4 | Uciszono się z wolna i oczy gawiedzi~Zwróciły się na wielki,
1772 2 | właśnie z wizytą Kiryło~Gawrylicz Kozodusin, Wielki Łowczy
1773 1 | nie czytano w francuskiej gazecie.~Podczaszyc, mimo równość,
1774 1 | panów~Lub cicha radość była gazetą ziemianów.~ ~Takim kwestarzem
1775 Ob| brzmiał wówczas po wszystkich gazetach europejskich.~ ~ ~Ks. IX
1776 1 | bliżej poznał panów dworu,~Gazetę im pokazał wyprutą z szkaplerza;~
1777 4 | księdza Robaka):~Wódka to gdańska, napój miły dla Polaka.~"
1778 Ob| słońcu.~W butelkach wódki gdańskiej bywają na dnie listki złota.~ ~ ~
1779 7 | osimsetnym szóstym; właśnie z Gdańskiem~Handlowałem, a krewnych
1780 10| chytra sztuczka;~Trzeba mu gębę zatkać bankowym papierem.~
1781 10| że ja obracałem~Ślinę w gębie, a dłonią rękojeść ściskałem,~
1782 8 | przed Gallów zdradą,~Darmo gęga o pomoc; zamiast Manlijusza~
1783 2 | pod strzechą,~Już trzykroć gęgnął gęsior, a za nim jak echo~
1784 7 | Kościuszki świat takiego nie miał genijusza~Wojennego jak wielki Cesarz
1785 10| obrazku tym była święta Genowefa,~A w relikwiji suknia świętego
1786 1 | donice z pachnącymi ziołki,~Geranium, lewkonija, astry i fijołki.~ ~
1787 8 | puchem,~Unoszony jak kółmi gęsich skrzydeł ruchem,~Zdaje się
1788 2 | strzechą,~Już trzykroć gęgnął gęsior, a za nim jak echo~Odezwały
1789 8 | wywijając, chrypią,~Próżno gęsiory sycząc napastnika szczypią.~
1790 5 | widzisz, co to znaczy~Żyć z gęśmi, z pastuchami! Tak nogi
1791 6 | tej zielonej, pachnącej i gęstej krzewinie,~Koło domu, jest
1792 9 | nurkuje pomiędzy trawami gęstemi~Środkiem dziedzińca, aż
1793 8 | przemian dwie arfy Eola.~ ~Mrok gęstniał; tylko w gaju i około rzeczki,~
1794 10| coraz chyżej,~Chmura coraz gęstniała, zwieszała się niżej,~Aż
1795 2 | bursztynu,~Zapach moki i gęstość miodowego płynu.~Wiadomo,
1796 3 | było z uciętych wyrazów,~Z gestów żywych, z wydanych rozlicznych
1797 9 | naprzód z rzadka, potem~Coraz gęstszym i coraz głośniejszym łoskotem;~
1798 3 | jak lekka zasłona.~ ~Nad gęstwą różnofarbnych kłosów i badylów~
1799 4 | samego środka, do jądra gęstwiny?~Rybak ledwie u brzegów
1800 4 | głębi ryk, trzask łomu,~Aż z gęstwy, jak z chmur, wypadł niedźwiedź
1801 10| pluszczy,~Jak z sita, w gęstych kroplach; wtem rykły pioruny,~
1802 4 | kulami przeszyty,~Piersiami w gęszczę trawy wplątany i wbity,~
1803 4 | Witenesa, wielkiego Mindowy~I Giedymina, kiedy na Ponarskiej górze,~
1804 8 | jeszcze dosyć.~Chyba inny giez jaki Waści stąd wygania,~
1805 9 | Bagnet o szablę, kosa o gifes się łamie,~Pięść spotyka
1806 9 | Naradzał się po cichu z gifrejterem Gontem,~Który w rocie uchodził
1807 5 | drugiego ciężaru;~I wnet gil, który siedział na wierzchu
1808 11| Aż oto nowe stada, jakby gilów, siewek~I szpaków, stada
1809 9 | i osmalił.~Porywa się z gitarą Ryków: "Bunt! bunt!" - woła,~
1810 9 | niż błysnął.~Uderza w dno gitary, na wylot ją wierci,~Schylił
1811 4 | fręzlami, ta jest całkiem gładką" -~Krzyknął Mickiewicz.
1812 8 | kochanków: prawy staw miał wody~Gładkie i czyste jako dziewicze
1813 7 | rozsądnie,~Pięknie pisać i gładko umiał się wysławiać,~Zatem
1814 1 | kim się biję, tego lubię;~Gładź drużkę jak po duszy, a bij
1815 1 | Więc zbliżył się i, z wolna gładząc faworyty,~Rzekł z uśmiechem,
1816 12| widząc, że są nawróceni,~Gładzi kieszeń, bo kreski ich już
1817 6 | siebie i ręką ciepły ich puch gładzić,~A drugą ręką z czapki proso
1818 12| po siwej brodzie starca głaska~I dygając: "Jankielu - mówi -
1819 3 | wzięła je na łono,~Drugie głaskała ręką i mową pieszczoną;~
1820 4 | długo potem, ręką pana już głaskane,~Drżą jeszcze u nóg jego,
1821 5 | siadła;~Telimena, całując i głaszcząc pod brodę,~Z radością zważa
1822 3 | umyślnie grupował:~Ten na głazie, ta w trawie, grupa malownicza!~
1823 4 | buty,~Tak pełno wszędzie głazów i ostrych kamieni.~ ~Mądrze
1824 10| Wichry w las uderzyły i po głębiach puszczy~Ryknęły jak niedźwiedzie. ~ ~
1825 10| licach.~ ~Ale Zosia ciekawa z głębiny alkowy~Śledziła przez szczelinę
1826 8 | wywietrzał; znow zdjęła go żałość głęboka.~Myślił: "Jeśli prawdziwe
1827 4 | trawą zarosłe na poły,~Tak głębokie, że ludzie dna ich nie dośledzą~(
1828 2 | Wojski, jakby przebudzony~Z głębokiego dumania, na środek wystąpił,~
1829 11| życiu~Zląkł się i uciekł w głębszem schować się ukryciu.~ ~Bitwa!
1830 8 | Soplicowskim dworze;~Szlachta głodna plądruje, zabiera, co może.~
1831 4 | Terajewicz,~"Żaden bernardyn głodny nie wyszedł z Pucewicz".~
1832 3 | A niżej dziatwa lesna: głóg w objęciu kalin,~Ożyna czarne
1833 7 | Preopinanci moi w swych głosach wymownych~Dotknęli wszystkich
1834 5 | Ozwały się doń zewsząd głosami przeszłości;~Zbudził się
1835 5 | włosach światłych, i po głosie;~Tę kibić i tę główkę widział
1836 4 | czyli pewna, w całej okolicy~Głosiła, że on pierwszy przywiózł
1837 1 | wzmogła się uparta,~Coraz głośniejsza kłótnia o kusego charta,~
1838 12| basów.~Słychać tysiące coraz głośniejszych hałasów,~Takt marszu, wojna,
1839 9 | potem~Coraz gęstszym i coraz głośniejszym łoskotem;~Na ten apel rozkazał
1840 10| Ale słysząc, że radzą, głosować pośpieszał.~Znajdował projekt
1841 7 | Jeśli potrzeba marszałka,~Głosujmy wszyscy; równa u każdego
1842 12| imię obranego urzędnika głoszą.~ ~Jeden szlachcic na zgodę
1843 12| Sędzia przerwał swary,~Głosząc przybycie trzeciej narzeczonej
1844 1 | broszurki i w różne gazety,~Głoszących nowe wiary, prawa, toalety.~
1845 11| Jacek nie był umarł (jak głoszono) w Rzymie,~Tylko odmienił
1846 6 | można śmiało ćwieki obciąć z główek~Lub hak przerżnąć, w brzeszczocie
1847 11| żyta;~Gdzieniegdzie kraśna główka dziewicza wykwita,~Ubrana
1848 5 | po głosie;~Tę kibić i tę główkę widział na parkanie,~Ten
1849 7 | drum; kropić - to rzecz głowna".~ ~"To, to, to!" - pisnął,
1850 4 | zausznicy.~Te pary zwierząt głowne i patryjarchalne,~Ukryte
1851 12| weneckie, tureckie,~Szczuki główne i szczuki podgłówne, łokietne,~
1852 11| Przy którym karabela z głownią jaszczurową;~Na szyi świecił
1853 10| ziemi zatrzymał~Kolanami i głownię prawą ręką imał,~Cisnąc
1854 11| mieście pobliskim stanął główny sztab książęcy,~A w Soplicowie
1855 7 | wszystkich punktów stanowczych i głownych,~Dyskusyją na wyższe wznieśli
1856 6 | raz po raz tętent kopyt głuchy~I, co dziwniejsza jeszcze,
1857 7 | przyczyny Sędziego został głupcem takim.~Mówiłem: <<Po co
1858 8 | usta przyciąwszy, rzekł: "Głupia!"~ ~Odszedł; lecz wyraz "
1859 1 | koziołka, z nim w prawo psy głupie,~A on znowu fajt w lewo,
1860 6 | wyjaśni:~Hrabia, pyszałek, głupiec, był przyczyną waśni,~I
1861 6 | znudziło wreszcie na tyle głupstw patrzeć.~Ważniejsze ja mam
1862 11| puchów chmury,~Obnażają się głuszce, cietrzewie i kury.~Lecz
1863 4 | Przypomina z pozoru ów gmach Salomona,~Który pierwsi
1864 10| nawet szlachta braty,~Nawet gmin, który swoim tak łacnie
1865 8 | nazwiska nie tylko przed gminem,~Ale nawet przed tobą i
1866 2 | szerszą, brzuch większy od gminnych,~Latając bardzo huczą i
1867 8 | Polele;~Teraz ich w zodyjaku gminnym znów przechrzczono,~Jeden
1868 11| mam słów parę przemówić do gminy~W rzeczy, która się tycze
1869 8 | warzą, skwarzą, pieką,~Gną się stoły pod mięsem, trunek
1870 6 | palił~Do mojego kasztanka i gniadosza chwalił,~Dziś zaraz w twym
1871 3 | użytku: one zwierza pasą~I gniazdem są owadów, i gajów okrasą.~
1872 10| musi albo bić się, albo gnić w Sybirze.~Więc nic nie
1873 9 | serów na trójkąt Moskali,~Gniecie, rani, zabija; gdzie stały
1874 10| lat wielu;~Za ten dar nie gniewaj się, dobry przyjacielu,~
1875 3 | nie wiedząc, na kogo się gniewał;~Niestety, mało znalazł!
1876 Ob| zwierza powalił. Panowie zrazu gniewali się, potem pogodzili się
1877 4 | Asesora~I Rejenta; ci byli gniewliwsi niż wczora,~Kłócąc się o
1878 9 | ziemię schowawszy twarz gniewną,~Zamknąwszy oczy, leżał
1879 9 | A za odpowiedź, na znak gniewnego humoru,~Wypuścił z ust kłąb
1880 8 | cię unosi!~Nigdy już odtąd gniewnej nie przebłagasz Zosi.~ ~
1881 2 | przeciw sobie mrukliwi i gniewni;~Oba dobrze poszczuli, oba
1882 9 | broni, pod pięściami padną.~Gniewny, że sam nie może dać ognia,
1883 9 | niewoli,~Zaczęli z dawnych gniewów ostygać powoli.~Bo szlachta
1884 11| Soplicowie, w swem ojczystym gnieździe,~Gdy gotował powstanie,
1885 4 | pierwsze, co się w ogrójcu gnieździły,~Patrzyły na Adama, nim
1886 9 | Majorze, dzisiaj żyjem, jutro gnijem,~To tylko nasze, co dziś
1887 5 | Mój domek zbyt mały~Nie ma godnego miejsca na dar tak wspaniały;~
1888 1 | darował,~Po ojcu Podkomorzy godnie ją piastował;~Gdy w nię
1889 8 | mężczyzną, znajdziesz kochankę godniejszą~Serca twojego, znajdziesz
1890 10| Może mnie wkrótce lepszym, godniejszym obaczy,~Może stałością na
1891 8 | Jenerał przerwał te rozprawy,~Godząc ich po francusku. Co tam
1892 5 | złotą, o głos prosi.~ ~"Godzieneś pochwał - rzecze - Hrabio,
1893 2 | sporu przyszło, jakże spór godzili?~Oto obrali sędziów i zakład
1894 11| choć ledwie dwadzieścia godzin był w urzędzie,~Już włożył
1895 10| cierpienia~I nastąpiła długa godzina milczenia.~Oczekują plebana. ~ ~
1896 1 | szczęście, kto w szarej godzinie~Z kilku przyjaciół usiadł
1897 3 | jak obręcz szerokim,~Ten z gołą głową; inni, jak gdyby obłokiem~
1898 10| bledniało;~A był to taki piękny gołąbek, łagodny,~I wzrok miała
1899 5 | krzykliwy, ruchawy,~Opasany gołębi sznurem na kształt wstęgi~
1900 11| kłębów dymu, niby biała gołębica,~Mignęła świecąca się kuchmistrza
1901 6 | ptastwa różnego, w strychach gołębniki,~W oknach gniazda jaskółcze,
1902 9 | bezbronny; przy nim dwaj z gołemi bagnety~Stoją drabi. - Poznał
1903 6 | nad Woźnego głową trzymał goły rapier,~Krzycząc: "Albo
1904 4 | jest to powolne granie~Psów goniących zająca, lisa albo łanie,~
1905 1 | smycze~I na konikach małe goniły panicze~Przed oczami rodziców,
1906 2 | Kiedy tak za szarakiem goniono, tymczasem~Ukazał się pan
1907 9 | mnie cztery ruble srebrem".~Gont odwodzi karabin, do zamka
1908 9 | się po cichu z gifrejterem Gontem,~Który w rocie uchodził
1909 9 | za pierwszego strzelca.~"Gonto - rzekł Major - widzisz
1910 1 | dla zabawki~(Bo nie było gorąca); wachlarz pozłocisty~Powiewając
1911 2 | siebie zrobiły potrawę:~Z gorącego, śmietaną bielonego piwa,~
1912 8 | stryj - czy Waszeć kąpany~W gorącej wodzie, czy też kręcisz
1913 2 | niéj,~Że uczuł twarzą lubą gorącość jej skroni;~Wstrzymując
1914 12| lądach, morzach, piaskach gorących i mrozie,~Pośrodku obcych
1915 10| nim obcych pokus ostyga gorączka.~Wierzaj mi, wielką siłę
1916 10| Wojewody, mdlała, że wpadła w gorączkę,~Że ma początki suchot,
1917 1 | zobaczenia!"~Tak przekradł się Gorecki, Pac i Obuchowicz,~Piotrowski,
1918 2 | słonecznik licem wielkiem, gorejącem,~Od wschodu do zachodu kręci
1919 11| kamlotu, z różową obwódką;~Gorset także zielony, różowemi
1920 1 | krajów~Wtargnęli do nas hordą gorszą od Nogajów!~Prześladując
1921 2 | pierwsi myśliwi w powiecie,~Z gorszącej kłótni waszej co będzie?
1922 5 | zbytnie do zalotów skora;~Gorszy się, że jej suknia tak wcięta
1923 2 | zabija.~Dalej maków białawe górują badyle;~Na nich, myślisz,
1924 1 | patrzyła ona, i cztery źrenice~Gorzały przeciw sobie jak roratne
1925 5 | najdłużej uszy,~Połykał gorzkie słowa i przetrawiał w duszy,~
1926 Ob| Polskę kuglarz. Kiedy u nas gościł, nie wiemy.~ ~ ~Ks. XII
1927 5 | Niż z tem, co u nas dotąd gościło, plugastwem;~Przypomnij
1928 6 | rzeczy nadzwyczajne.~ ~Na gościńcu i drogach od samego ranka~
1929 1 | gościnna i wszystkich w gościnę zaprasza.~ ~Właśnie dwókonną
1930 1 | przechodniom ogłasza,~Że gościnna i wszystkich w gościnę zaprasza.~ ~
1931 5 | zaniedbane od milczącej młodzi.~Gościnnego Sędziego również to obchodzi;~
1932 9 | szlachty sąsiedzkiej gromada~Za gościnnemi stoły Sędziego zasiada,~
1933 5 | był krewny daleki,~Ale w gościnnym jego domu zamieszkały,~O
1934 6 | Słowem, wygnała Marsa Ceres gospodarna~I panuje z Pomoną, Florą
1935 5 | Było wielkie mrowisko. Owad gospodarny~Snuł się wkoło po trawie,
1936 6 | I częściej niż kalendarz gospodarski zgadnie.~Nie dziw tedy,
1937 2 | Mówiła o sposobach nowych gospodarskich,~O nowych, coraz sroższych
1938 10| darmom siebie musił~Zająć się gospodarstwem albo interesem;~Wszystko
1939 12| murów wyreperowanie;~Nowemu gospodarstwu dziś zda się w potrzebie; ~
1940 6 | gawędy rozwlokłe,~Obrzydłe gospodarzom jako wróżby słoty.~Gospodarze
1941 11| ich było; służą, on sam gospodarzy.~Jako kuchmistrz białym
1942 8 | powiadano, że w libijskiej ziemi~Goszcząc, polował niegdyś z królmi
1943 Ob| cudów śpiewa!~Ob. poema Goszczyńskiego Zamek Kaniowski.~ ~ ~Ks.
1944 7 | krzyczą Niemcy: <<Achary Got! o wej!>>~Spuściwszy nos,
1945 1 | majstrem z Wilna, nie zaś Gotem.~Dość, że Hrabia chciał
1946 1 | sztabu przyjechał zawczora:~Gotować się do marszu! Pójdziem,
1947 11| ojczystym gnieździe,~Gdy gotował powstanie, zginął na zajeździe.~
1948 11| a Rejenta dama~Jeszcze u gotowalni, choć śpieszy się sama~I
1949 11| Panna młoda kończyła robić gotowalnię;~Siedziała przed źwierciadłem,
1950 2 | gatunku~I zna tajne sposoby gotowania trunku,~Który ma czarność
1951 12| rosoł staropolski sztucznie gotowany,~Do którego pan Wojski z
1952 9 | każdą głowę tysiąc rubelków gotówką.~Tysiąc rubelków, Sędzio,
1953 11| wydaniu: to zawsze kompromis gotowy.~Najdłuższy proces zwykle
1954 6 | groty przywiózł w pakach gotowych z Królewca~Pod sekretem;
1955 5 | rzekł Hrabia. - Plan twój gotycko-sarmacki~Podoba się mi lepiej niż
1956 9 | belką je zamyka.~Oba drewna goździami przebite po rogach~Ścisnęły
1957 7 | wódki, trzecią piwa.~Wyjął goździe, wnet z szumem trysnęły
1958 1 | Wrogi ich wabią z dala jak grabarze,~Gdy w niebie nawet nadziei
1959 3 | kochanka, z małżonkiem swym grabem.~A dalej, jakby starce na
1960 1 | gromadnie dzwoniące~We zbożach i grabliska suwane po łące~Ucichły i
1961 7 | odwiedzić; więc z panem Józefem~Grabowskim, który teraz jest rejmentu
1962 7 | Gdyby się tak obrócić i gracko, i raźnie,~I u nas w Litwie
1963 10| Wielkie, jasne, okrągłe, jak grady ziarniste.~ ~Nagle wichry
1964 5 | zęby wyleciało: "Błaźnie!~Grafiątko! ja cię... Tomasz, karabelę!
1965 2 | W Niemczech każdy dwór grafów był teatrem mordów!~W każdej
1966 9 | piękne Panie!~ ~Wiecie co? grajmy w karty! w welba-cwelba?
1967 2 | izbach. Sędzia z Bernardynem~Grał w mariasza i właśnie z wyświeconym
1968 11| zgliszcze:~Był to zbłąkany granat, kręci się, wre, świszcze,~
1969 4 | tu mech siwobrody,~Zlany granatem czarnej zgniecionej jagody,~
1970 1 | jak w żupanie białym,~W granatowym kontuszu stał przed trybunałem;~
1971 7 | Soplica kopcami tyka waszych granic;~Cóż kiedy wam dobrego zrobił
1972 7 | przez Wartę,~Bawiłem za granicą wtenczas, w roku Pańskim~
1973 8 | Słowem, cum gais, boris et graniciebus,~Kmetonibus, scultetis et
1974 1 | Sprawa wróciła znowu do sądów granicznych.~ ~Słusznie Woźny powiadał,
1975 4 | Chadzał niegdyś po dworach i graniem zdumiewał,~I pieśniami,
1976 4 | wpuścił i rozpoczął łowy.~Bo w graniu była łowów historyja krótka:~
1977 Ob| się w suknie francuskie grasowała na prowincjach od roku 1800
1978 9 | Precz fajka, wszak ty dobrze grasz na bałabajce;~Widzisz no
1979 11| za karę takiego wyrzutu~Gravis notae maculae, wedle słów
1980 4 | pizańskiej, nie podług modelów~Greckich, bo są bez podstaw i bez
1981 11| żupan złotem szyty,~Kontusz gredyturowy z frędzlą i pas lity,~Przy
1982 12| Lecz te fizyliery,~Sapery, grenadiery i kanonijery!~Więcej słychać
1983 12| także w pułku strzelców dwa grenadyjery~Dobrzyńscy". ~ ~"Ale, ale,
1984 1 | Wróciłby do Lachowicz i w grób się położył!~Co by rzekł
1985 3 | garbaty,~Wspiera się, jak na grobów połamanych słupach,~Na dębów,
1986 11| zawiesił na skromnym krzyżyku grobowca~Uwiązaną w kokardę wstążeczkę
1987 10| pierwej, jako płaczki przy grobowym dole,~Biły czołem, długiemi
1988 8 | prędką; gdzie? chyba do grobu!~ ~Więc kułak przycisnąwszy
1989 1 | świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy~Nowogródzki ochraniasz
1990 11| Już zajęli część Litwy od Grodna po Słonim,~Gdy król rozkazał
1991 6 | ciągnie w rejestr taktowy do grodu.~Pozew dziś trzeba wręczyć
1992 Ob| dawnemu sędziowie ziemscy i grodzcy w powiatach i sędziowie
1993 8 | Które na pustych polach gromadząc się w kupy,~Ostrzyły dzioby,
1994 12| Podkomorzym szereg w pary się gromadzi;~Dano hasło, zaczęto taniec -
1995 6 | biały jak królik, lubi ich gromadzić~Wkoło siebie i ręką ciepły
1996 11| krzykliwemi nadciągnąwszy pułki,~Gromadziły się ponad wodami jaskułki~
1997 1 | Dunaju~Tam wódz Murzyny gromi, a wzdycha do kraju.~ ~Mowy
1998 10| Przycisnąwszy do piersi święconą gromnicę,~Podniosł w niebo zatlone
1999 4 | wypadł niedźwiedź na kształt gromu;~Wkoło psy gonią, straszą,
2000 3 | jęczmień wąsaty,~Proso, groszek, a nawet krzewiny i kwiaty.~
2001 11| białej chmurce jako złoty grot zawisnął.~Na ten strzał,
2002 4 | oszczepy złożono w koziołki,~Na grotach zawieszono brzuchate kociołki;~
|