109-boryk | borzd-czelu | czem--dziec | dzied-grota | grote-kaszy | katan-krzyk | krzyw-mater | matko-napas | napel-obraz | obreb-osnut | osobi-pobud | pobyc-pospo | posre-przes | przet-rosol | rosom-sedzi | sejma-sposo | spost-szkod | szkol-uciek | ucier-wertu | wesel-wszcz | wszed-zaboj | zabok-zawst | zawsz-zolni | zolta-zzyma
bold = Main text
Ksiega grey = Comment text
4004 6 | wstają szlachta braty,~Napełniają się ciżbą zaścianku ulice,~
4005 5 | wkoło wyborną perfumą~(Woń napełniła izbę), włos namaszcza gumą.~
4006 6 | koło domu krążą:~Już izbę napełnili, kupią się do sieni;~Inni
4007 3 | kulista, czarniawym pyłkiem napełniona~P u r c h a w k a, jak pieprzniczka -
4008 3 | Niby czareczki rożnem winem napełnione;~K o ź l a k, jak przewrocone
4009 7 | Klucznikiem coraz ku drzwiom się napierać;~Klucznik wyszedł, a za
4010 11| guziki perłowej macicy,~U napierśnika wisi księżyc w kształt Leliwy,~
4011 5 | dziatwą chłopską już do woli~Napieściłaś się! Zosiu! patrząc, serce
4012 7 | polszczyzny:~Tam się człowiek napije, nadysze Ojczyzny!~Dalbóg,
4013 4 | Kiedy się już do woli napili, najedli,~Zwierza na wóz
4014 4 | prawdziwa to Sagalasówka,~Napis: <<Sagalas London á Bałabanówka>>.~(
4015 9 | sztabsoficerów porywa za uszy!~Dobrze napisał Baka, że śmierć dżga za
4016 1 | sarnie i jelenie rogi~Z napisami: gdzie, kiedy te łupy zdobyte;~
4017 12| który nie z oprawy~Ani z napisów, ale z hartu nabył sławy,~
4018 12| skąpi gościom potraw i napitków,~Węgrzyna pożałuje, a pije
4019 6 | Francuzach, Dąbrowskim, o Napoleonie.~Miałyżby wojnę wróżyć ci
4020 6 | gotowi~Dowieść przychodzącemu Napoleonowi,~Że chcą złączyć się znowu
4021 5 | smutny? pyta się, nalega,~Napomyka o Zosi, zaczyna z nim żarty;~
4022 1 | Jak obłok, gdy z jutrzenką napotka się ranną;~Skromny młodzieniec
4023 4 | powrotem~Na polu łatwo można napotkać się z kotem;~Bez smyczy
4024 10| ożenił~Z pierwszą, którąm napotkał dziewczyną ubogą!~Źlem zrobił -
4025 10| jednej chwili, a życiem nie naprawi długiém!~Jedno słowo Stolnika,
4026 8 | między gwiazdami się wala,~Naprawiać go archanioł Michał nie
4027 2 | Sam je własnym nakładem naprawił i wstawił,~I drzwi tych
4028 5 | zuchwale;~My, zebrawszy naprędce sługi i wasale,~Wpadliśmy;
4029 1 | ucha~Brzęczało ciągle jako naprzykrzona mucha.~Pragnąłby u Woźnego
4030 1 | Gdy się pan Wojski dosyć napytał, nabadał,~Na samym końcu
4031 6 | brzezinek wiążą,~Ciekawi skutku narad koło domu krążą:~Już izbę
4032 10| EMIGRACJA. JACEK~Treść:~Narada tycząca się zabezpieczenia
4033 7 | posiłków wojennych zrywa naradę - Hejże na Soplice!~ ~ ~
4034 12| kupkami, każda kupka się naradza.~Patrzcie, iż w każdej kupce
4035 4 | biegały pod gajem,~Zdawały się naradzać, oskarżać nawzajem;~Wreszcie
4036 5 | sobą odbytej, stanowczej naradzie~Woła przez okno Zosię bawiącą
4037 10| u Płuta, czyś się z nim naradził?"~ ~Gerwazy obejrzał się,
4038 3 | szczęścia drugich tak na traf narażać.~Ostrzegam tylko wcześnie:
4039 6 | spod ziemi wytrysnął.~Jako narcyzy nagle wykwitłe nad trawę,~
4040 3 | przeskoczywszy parkan, odetchnął nareście!~Przypomniał, że dziewczynie
4041 4 | rurę.~Pojedynek ten wiele narobił hałasu;~Pieśni o nim śpiewano
4042 5 | Wiesz co? Na całej Litwie narobim hałasu~Wyprawą niesłychaną
4043 10| Polak, chociaż stąd między narodami słynny,~Że bardziej niźli
4044 12| ratuszowej sali~Zgodzonego z narodem króla fetowali;~Gdy przy
4045 Ob| Mejen odznaczył się w wojnie narodowej za Kościuszki. Dotąd pokazują
4046 12| tytułów w tym tłumie~Niżeli narodowych! Kto to już zrozumie!~A
4047 10| chcieć zostać winowajcą~Narodowym, choć naród okrzyczy cię
4048 4 | nawracają ludzi w francuskim narodzie,~Który się trochę popsuł;
4049 11| Kot jęknął raz, jak nowo narodzone dziecię.~Żałośnie! Biegą
4050 9 | Panienko! nie bądź taka narowista!~Bo ja po oficersku ukarzę
4051 1 | że tak piękny pies nie ma narowu,~Żałował, że go tylko widział
4052 5 | straszną tajemnicę!~Przebóg! naróżowana! ~ ~Czy róż w złym gatunku,~
4053 11| usługiwał damie, swojej narzeczonéj,~Biegając i podając sygnety,
4054 6 | dalej sztenfle, kurki~I narzędzia ślusarskie, któremi rynsztunki~
4055 10| zemsty? masz! boś ty był narzędziem kary~Bożej! twoim Bóg mieczem
4056 4 | Bernardyn - babska rzecz narzekać,~A żydowska rzecz ręce założywszy
4057 7 | czy Bóg nam chciał cara narzucić,~Czy diabeł, ja z Waszecią
4058 2 | naciętą od licznych kordów jak nasieka;~Gładził ją ręką, podszedł
4059 Ob| się niekiedy i zowią się nasiekami.~ ~ ~Ks. IX w. 468-469:~
4060 4 | wszystkich drzew i ziół nasiona,~Z których się rozrastają
4061 6 | kiedy w reszcie kraju~Głupim naśladownictwem weszły do zwyczaju.~ ~Więc
4062 4 | Także z drzewa, gotyckiej naśladowstwo sztuki.~Z wierzchu ozdoby
4063 4 | wystawili cieśle.~Żydzi go naśladują dotąd we swych szkołach,~
4064 6 | sąsiadów słynie.~Dobrzyńskich naśladując, inna szlachta bliska~Brała
4065 4 | zaraz obsaczniki, chytre nasłał szpiegi,~By poznać, gdzie
4066 Ob| Denassów.~Właściwie książę de Nassau-Siegen. Sławny podówczas wojownik
4067 3 | Po wydanych rozkazach nastało milczenie;~Każdy dumał i
4068 2 | śród ciżby się szerzył;~Nastąpił rozejm kłótni, Kwestarz
4069 10| przerwały chorego cierpienia~I nastąpiła długa godzina milczenia.~
4070 4 | oczyścić dom, dzieci!"~ ~Nastąpiło milczenie, potem głosy w
4071 10| wszystko załatwił. - Lecz Ryków nastawał:~"Cóż, czy Płut będzie milczeć,
4072 5 | wynagrodzić~Ziemią w sposób następny..." - Tu zaczął wywodzić~
4073 10| zabójstwo... i wszystkie następstwa~Tej zbrodni, wszystkie moje
4074 5 | wychowanicę).~Ale znowu poważnie nastroiła lice,~Wstała i przechodząc
4075 4 | melodyję zmieszał~I nim się nastroili, tak mówić pośpieszał:~"
4076 2 | nie raczył,~Kaptur tylko nasunął i pacierz swój kończył;~
4077 8 | jutro ruszę".~ ~Rzekł, nasuwał kapelusz, odwracał się bokiem,~
4078 10| Ledwiem pomyślił, szatan nasyła Moskali.~Stałem patrząc;
4079 3 | majowe~I liścia makowego nasypie pod głowę.~Miejsce piękne
4080 8 | widząc, że tak blisko~Tadeusz naszedł jego zbrojne stanowisko,~
4081 3 | równać się może z drzewami naszemi?~Czy aloes z długiemi jak
4082 9 | niedołężny,~Złóż broń, nim cię naszymi szablami rozbroim;~Zachowasz
4083 5 | strzelcom poruczony~Nie dla natarcia, ale tylko dla obrony.~Tak
4084 9 | Znowu Dobrzyńscy z Litwą natarli w zawody~I pomimo dawniejsze
4085 6 | pięćset z tyłu na Moskwę natarło,~Powstanie jako pożar wkoło
4086 4 | głos Jana czuła,~Tyle rymów natchnęła! Wszak ów dąb gaduła~Kozackiemu
4087 3 | tłem, materią, a duszą natchnienie,~Które na wyobraźni unosi
4088 4 | wzniesionemi, stał jakby natchniony,~Łowiąc uchem ostatnie znikające
4089 4 | Cicho - próżno myśliwi natężają ucha;~Próżno, jak najciekawszej
4090 2 | Hrabia oczy w dom utkwił i natężył ucho,~Zawsze dumał, a strzelcy
4091 12| czeladź i wieśniacy stali natłoczeni,~A nad wszystkich głowami
4092 9 | syna swego, postrzega w natłoku.~Sak prawą ręką szturmak
4093 2 | się schyla,~Który stopą natrąci lub dostrzeże okiem.~ ~Pan
4094 2 | z wolna się pomyka,~Aż natrafi na przedmiot wielki, jak
4095 8 | śledztwo, ja Waści jeszcze natrę uszu!~Dziś dość miałem kłopotów!
4096 5 | leje wino, on się gniewa~Na natrętność; pytany o zdrowie - poziewa.~
4097 12| go szybkimi kroki ścigają natręty~I zewsząd obwijają tanecznemi
4098 4 | starzy umierają śmiercią naturalną.~Mają też i swój smętarz,
4099 3 | potrzeba~Szukać pięknej natury! O, szczęśliwe nieba~Krajów
4100 8 | Dobrze mi tak! lecz straszną nauczona probą,~Wierz mi, iż więcej
4101 1 | nauczycielem.~Szczęściem, że nauczyciel ładny i niesrogi;~Odgadnęła
4102 1 | jąkał się jak żaczek przed nauczycielem.~Szczęściem, że nauczyciel
4103 12| p a n k u.~Któż to Pana nauczył? To jest moje cięcie,~Moje!"~
4104 5 | na wielki świat i słucha nauk opiekunki - Strzelcy wracają -
4105 1 | nowym zwyczajem,~My na naukę młodzież do stolicy dajem~
4106 10| wzmaga się burza, ulewa nawalna~I ciemność gruba, gęsta,
4107 10| był czas najburzliwszy;~Bo nawalnica, boju plac mrokiem okrywszy,~
4108 12| siekł stróny jak deszczem nawalnym;~Dziwią się wszyscy - lecz
4109 9 | to wedle Statutu zapłacą nawiązki.~Ja na pana Hrabiego nie
4110 4 | Rybak ledwie u brzegów nawiedza dno morza;~Myśliwiec krąży
4111 3 | nie dać śladu,~Że go myśli nawiedzić albo już nawiedził.~Tak
4112 5 | ranę zadał,~Tamten psiarnię nawołał, ów zwierza nawrócił~Znowu
4113 3 | Odgłos to był szukania i nawoływania,~Hasło zakończonego na dziś
4114 4 | żyją z sobą w zgodzie~I nawracają ludzi w francuskim narodzie,~
4115 12| się mowca, widząc, że są nawróceni,~Gładzi kieszeń, bo kreski
4116 5 | psiarnię nawołał, ów zwierza nawrócił~Znowu w ostęp. Asesor z
4117 4 | ich charty bez smycza nie nawykły chodzić,~Jak kot znienacka
4118 Ob| przez obywateli, czasem naznaczeni od rządu; ci ostatni zowią
4119 8 | brak męstwa,~Na miejsce naznaczone zapewne się stawi,~Rozprawim
4120 2 | Nigdy nigdzie stawić się w naznaczonej porze.~I dziś zaspał poranek,
4121 10| stałeś, i krzyż w powietrzu naznaczył;~Mówić nie mógł, lecz dał
4122 Ob| Księga", od okładek tak nazwana, księga barbarzyńska praw
4123 9 | szlachtę, jak pająki ścienne~Nazwane k o s a r z a m i na muchy
4124 7 | strugach do Królewca chadzał,~Nazwany był Prusakiem od swych spółrodaków~
4125 4 | Pochodziły, rzecz dziwna, z nazwisk podobieństwa~Bardzo niewygodnego.
4126 1 | wypisana i liczba żołnierza,~I nazwisko każdego wodza legijonu,~
4127 2 | Lubił, może z próżności, nazywać się bratem,~Czego mu Telimena
4128 Ob| egzekucja zbrojna dekretu nazywała się zajazdem. ~W dawnych
4129 Ob| mietłą, czyli wicią. I to się nazywało: rozdać wici. Każdy człowiek
4130 1 | noga moja nie postanie!~Nazywam się Hreczecha, a od króla
4131 1 | To jedno puste miejsce nęci go i mami...~Już nie puste,
4132 10| pocieszycielki;~Gdy jestem nędzarz sercem, będę ręką wielki".~ ~
4133 12| jeżeli się chybią, rzuci negatywę.~ ~Na lewej druga scena:
4134 4 | Aluzyja, że w rodzie bywał neofita.~"Fałsz! - przerwał Birbasz. - ~
4135 2 | Mieszkałam w pałacyku, tuż nad Newą rzeką,~Niezbyt blisko od
4136 5 | nudy ptastwo paść i dzieci niańczyć;~Ale poczekaj, Ciociu, niech
4137 1 | Choć stryj na wychowanie niczego nie skąpił.~On wolał z flinty
4138 4 | nie może skończyć się na niczém;~Lecz bijcie się szlacheckim
4139 2 | przepisy urzędu,~Nie szanując niczyich kopców ani miedzy,~Jeździć
4140 4 | nie widział, nie dostrzegł niczyjego śladu.~Niedaleko od okna
4141 11| Radź się serca własnego, niczyjej powagi~Tu nie słuchaj, ni
4142 4 | zaciekłe ogary,~Wpadłszy niebacznie między bagna, mchy i jary,~
4143 8 | karmione perłowemi krupy.~Niebaczny Saku, jakiż zapał cię unosi!~
4144 9 | Czyny Kropiciela, czyny i niebezpieczeństwa Maćka - Konewka zasadzką
4145 9 | DZIEWIĄTA~BITWA~Treść:~O niebezpieczeństwach wynikających z nieporządnego
4146 8 | Poglądał każdej nocy na ten cud niebieski,~Biorąc złą wróżbę z niego
4147 8 | gościńcem pędząc w cwał w niebieskie progi,~Aż go Michał zbił
4148 8 | drugi K o r o n ą.~ ~Dalej niebieskiej W a g i dwie szale błyskają;~
4149 11| wytrysnął,~Po okrągłych niebiosach wygięty przebłysnął~I w
4150 10| nań spójrzałem, zawsze ma nieboga~Stawała przed oczyma; i
4151 10| złożyć, wiedząc, żeś człek niebogaty".~ ~"Ach, jegry! - wołał
4152 10| mocno musiałem kochać tę niebogę,~Tyle lat! gdziem ja nie
4153 12| Moskwą się schował;~Całą zimę nieborak tułał się po lasach,~Teraz
4154 7 | popatrzyć na nią! Żal mi nieboraka;~Mówię Sędziemu: <<Sędzio,
4155 5 | Zgromadzić się zaklęte mają nieboszczyki.~Już na poddaszu trzykroć
4156 1 | On Pana zastępuje i on w niebytności~Pana zwykł sam przyjmować
4157 5 | Dziaduś, nigdy na wielkim niebywały świecie.~Ja wiem lepiej,
4158 12| on stąpa powoli, niby od niechcenia;~Ale z każdego kroku, z
4159 5 | Rejent, prócz wspólnych niechęci,~Świeżą hańbę swych chartów
4160 1 | było, że słuchał rozmowy niechętnie) -~Mnie polityka nudzi;
4161 3 | lecz musiała wrócić,~Jak niechętny duch, wróżka przyzwany zaklęciem;~
4162 1 | rozsądkiem,~Wiedział, że niecierpliwa młodzież teraźniejsza,~Że
4163 11| czekają czas długi.~Sędzia niecierpliwi się i wysyła sługi;~Wracają:
4164 11| Wytknęły pyski na wiatr i drżą niecierpliwie,~Jak dwie strzały złożone
4165 2 | I Pan mu zamek oddasz? niecne jego nogi~Mają krew Pana
4166 8 | Jesteś mężczyzną, znam waszą niecnotę,~Wiem, że jak inni, tak
4167 9 | Zamknąwszy oczy, leżał nieczuły jak drewno.~ ~Wtem ozwały
4168 3 | jeszcze drzemie, że serce nieczynne.~I owe odpowiedzi, tak wiejskie,
4169 1 | ach! tak się lata wleką~W nieczynności! a oni tak zawsze daleko!~
4170 6 | króliki~Białe skaczą i ryją w niedeptanej darni.~Słowem, dwór na kształt
4171 5 | krzykniono znowu; tryumf był niedługi:~Bo nad głowami tłumu Klucznik
4172 3 | braku~Dla szkodliwości albo niedobrego smaku,~Lecz nie są bez użytku:
4173 12| Mówiąc: "Panie Macieju, niedobry sąsiedzie,~Przyjeżdżasz
4174 8 | wojny, czasem wróży kłótnie!~Niedobrze, iż się zjawił tuż nad Soplicowem:~
4175 7 | znaczy? - Oto, że wy dziady,~Niedołęgi! He, Bracia! to wyżla rzecz
4176 9 | Twojej odwagi; porzuć opór niedołężny,~Złóż broń, nim cię naszymi
4177 8 | Szepnęły wiotkiem skrzydłem niedoperze, lecą~Pod dom, gdzie szyby
4178 8 | ludzi świecą;~Niżej zaś - niedoperzów siostrzyczki, ćmy, rojem~
4179 11| Rzekłbyś, ptasiego tylko niedostaje mleka.~Dwie rzeczy, których
4180 8 | ale po potopie~Zdechł z niedostatku wody; więc na niebios stropie,~
4181 10| zerwała na rzece,~Z folwarku niedostępną zrobiła fortecę.~O tem więc,
4182 3 | chociaż boleściom, troskom niedostępne,~Błąkają się spokojne, ciche,
4183 4 | razem pociągnęli kurki~(Niedoświadczeni!), razem zagrzmiały dwórurki;~
4184 4 | Odbył sam Hrabia, młody i niedoświadczony;~Poszedł więc z nim dla
4185 4 | mszy z kaplicy, że była niedziela,~Zabawić się i wypić przyszli
4186 1 | więc, jak mógł najprędzej, niedzielne ubranie~Nagotowane z rana,
4187 5 | Puszczę go w taniec jako niedźwiadka na kiju".~Lecz Tadeusz Sędziego
4188 4 | właściwą drogę - Matecznik - Niedźwiedź- Niebezpieczeństwo Tadeusza
4189 4 | miało wiele osób.~Kto zabił niedźwiedzicę? dojdźże! jaki sposób?~ ~
4190 5 | niebezpieczeństwem.~Dwaj byli niedźwiedziego najbliżsi pazura:~Tadeusz
4191 4 | t e c z n i k i.~ ~Głupi niedźwiedziu! gdybyś w mateczniku siedział,~
4192 4 | przemycał, lecz potwarz ta niegodna wiary.~ ~Robak wsparty na
4193 6 | Prócz tego za wczorajszy niegrzeczny uczynek~Musi mnie deprekować,
4194 4 | kweście".~ ~"Niech też do Niehrymowa Ksiądz na nocleg zdąży -~
4195 4 | człowiek, jako kwestarz w Niehrymowie!"~"I do nas - rzekł Zubkowski -
4196 8 | posłuszne i karne,~Stanowiło niejako wojsko regularne,~Gdy inna
4197 12| do nas włazi moda nowa.~Niejeden panicz krzyczy, że nie cierpi
4198 1 | ubiór galowy; szeptali niejedni,~Że zbyt wykwintny na wieś
4199 4 | znajdziesz pono mitry i w niejednym domu".~"Waść ma krzyż w
4200 Ob| komentarzach scholiastów.~ ~ ~Nb. Niektóre miejsca w pieśni czwartej
4201 1 | jest nauką łatwą ani małą.~Niełatwą, bo nie na tym kończy się,
4202 3 | ziemi strumienie warkoczy!~Niema z żalu, postawą jak wymownie
4203 1 | serce niewinne,~Ale razem niemałą chętkę do swywoli.~Z góry
4204 7 | wychłostał~I wygnał, na lekarstwo Niemca byś nie dostał!~ ~Gdyby
4205 8 | karabele>> - ~I zaczynali z Niemcem dyskurs nazbyt żwawy.~Szczęściem,
4206 7 | owej~Już wiemy; krzyczą Niemcy: <<Achary Got! o wej!>>~
4207 2 | Szkocyi każdy zamek lordów,~W Niemczech każdy dwór grafów był teatrem
4208 7 | drogi~Pełne uciekających; niemczyska jak mrowie~Pełzną, ciągną
4209 1 | dwa pieski,~A na kozłach niemczysko chude na kształt deski;~
4210 7 | powracam, chcąc zmyć się z niemczyzny,~Wpadam do Soplicowa jak
4211 10| posrebrzony -~Teraz jak martwe, z niemej wyrazem żałoby,~Stoją na
4212 8 | tam u nich nieszczęść co niemiara;~To cieszą się, to znowu
4213 9 | wali;~Jako machina, którą niemieccy majstrowie~Wymyślili i która
4214 12| kanonijery!~Więcej słychać niemieckich tytułów w tym tłumie~Niżeli
4215 12| mi, porzućcie te rożny,~Niemieckie szpadki, to wstyd szlacheckiemu
4216 1 | Jeździ wenecki diabeł w niemieckiej karecie.~Sam Podczaszyc
4217 4 | braciszkiem~Konstantym i z niemieckim cesarzem Franciszkiem,~W
4218 7 | Panie Buchman, rządzisz po niemiecku.~Sędzia zdrajca! - My się
4219 6 | Bracie, póki Ponarom stać, Niemnowi płynąć,~Póty w Litwie Sopliców
4220 9 | duchy~Spowiły ciasno, jako niemowlę w pieluchy;~Zląkł się jeszcze
4221 3 | zdała się oganiać główki niemowlęce~Od złotego motylów deszczu.
4222 2 | dzielna, człek w człeka,~A nienawidzą rodu Sopliców od wieka.~ ~
4223 7 | spółrodaków~Przez żart, bo nienawidził okropnie Prusaków,~Choć
4224 7 | Sędziego - wszystkich zgodziła nienawiść.~Cisną się do Klucznika,
4225 10| zastęp narodowy;~My na was nieobecnych całą winę zwalim~I na Płuta;
4226 1 | Obok Korsak, towarzysz jego nieodstępny,~Stoją na szańcach Pragi,
4227 5 | Grożąc stopie, co na nią nieostróżnie biegnie,~Tak Tadeusz, opiły
4228 4 | Na pół zgryzione jakichś nieostrożnych gości.~Czasem wymkną się
4229 10| serca wykorzenić,~Puścić w niepamięć Ewę, z inną się ożenić,~
4230 1 | składać zaczęto~Kopę żyta, niepełne jadą do stodoły;~Cieszą
4231 2 | pokrewieństwem; i nawet niepewno,~Czy ciocia Telimena jest
4232 5 | na wrogów,~Dumał chwilę, niepewny, czy cofać się zbrojnie,~
4233 8 | ruszył do Jassów~I za tą niepoczciwą pociągnął karetą~Ogon targowiczanów,
4234 3 | piękniejsze stokroć wiatr i niepogoda?~U nas dość głowę podnieść:
4235 3 | części mowy Sędzia słuchał z niepojętem~Pomieszaniem, żałością i
4236 3 | Tadeusz kręcił się nudząc niepomału~Długą rozmową, w której
4237 12| Takeś twojej tak świeżej niepomna przysięgi?~O łatwowierny!
4238 9 | niebezpieczeństwach wynikających z nieporządnego obozowania - Odsiecz niespodziana -
4239 10| Stolnikiem zatargi.~Lecz mówił nieporządnie, często mięszał skargi~I
4240 5 | Czuł Tadeusz, jak jest niepotrzebnie~Rzecz piękną nazbyt ściśle
4241 10| Wojna z Rosyją jeszcze nieprędko się zacznie,~Tymczasem,
4242 1 | Dziś dla nas, w świecie nieproszonych gości,~W całej przeszłości
4243 Ob| podziwieniem, ogłosiła w rozum nieprzebranego Pana jako i splendor domu,
4244 8 | nie mogąc zemścić się na nieprzyjacielu,~Myślił o drugim wielkim
4245 9 | Brzytwa pospołu,~Mordując nieprzyjaciół, ten z góry, ten z dołu.~ ~
4246 8 | ludzie powiedzą?~Wszak to nieprzyzwoicie, to, dalbóg, jest grzechem".~"
4247 12| niby zabawki dla dziecka,~Nieprzyzwoitej dla tak znakomitych ludzi!~
4248 6 | Wczorajszej wstali z siebie nieradzi i smutni.~Próżno Wojszczanka
4249 12| jakby kij połknął, prosto, nieruchawo,~Jak żóraw; nie śmie spójrzeć
4250 2 | smycze zatrzymali~I wszyscy nieruchomi w miejscach swoich stali;~
4251 10| Ostatnia z ptaków, lotem nieścigłym zuchwała~Jaskółka, czarny
4252 2 | lasu raz przegrał o wilka;~Niesiołowskiemu borsuk kosztował wsi kilka!~
4253 3 | miała wysmukłą, ale jak nieskładną!~A owa pulchność liców i
4254 11| Lachy z Rusami w sporach nieskończonych,~Idąc z Lecha i Rusa, dwu
4255 5 | suknia tak wcięta głęboko,~Nieskromnie - a dopiero, kiedy podniosł
4256 1 | żeśmy w czas morowy~Lękliwe nieśli za granicę głowy!~Bo gdzie
4257 8 | wiedzą o rydwanie owym,~Że niesłusznie pospólstwo zwie go Dawidowym,~
4258 5 | Litwie narobim hałasu~Wyprawą niesłychaną od dawnego czasu.~I sami
4259 11| głowę i patrząc w oczy mu nieśmiało:~"Nie pamiętam już dobrze,
4260 10| rozsławisz walecznemi czyny~I gdy nieśmiertelnemi przesłonisz wawrzyny~Skrwawiony
4261 9 | nieporządnego obozowania - Odsiecz niespodziana - Smutne położenie szlachty -
4262 5 | końcu rozmawiali~O jakiemś niespodzianem w ogrodzie spotkaniu,~O
4263 6 | Poległych śmiercią nagłą i niespodziewaną.~Kto by uważał z bliska
4264 10| Sędziemu, a był coraz bladszy~I niespokojnie pytał o księdza plebana,~
4265 3 | gości~Tadeuszek, niemało mam niespokojności;~Jestem bezdzietny, stary;
4266 2 | wczorajszej wieczerzy~Wrócił tak niespokojny, że o kurów pianiu~Jeszcze
4267 12| podniesionych powiek,~Rąk niespokojnych, widać - mówca; cóś tłomaczy,~
4268 1 | Szczęściem, że nauczyciel ładny i niesrogi;~Odgadnęła sąsiadka powód
4269 1 | bezładnie; nieporządek miły!~Niestare były rączki, co je tak rzuciły.~
4270 12| zwątpili:~Czy instrument niestrojny? czy się muzyk myli?~Nie
4271 6 | krzyżów kilkunastu~Na ziemi nieświęconej; znak, że tu chowano~Poległych
4272 Ob| męska książąt na Ołyce i Nieświeżu, największych panów w Polszcze
4273 11| Kochanku-Radziwiłł,~Gdy przyjmował w Nieświżu króla Stanisława,~Sprawił
4274 8 | Kocha się; to tam u nich nieszczęść co niemiara;~To cieszą się,
4275 5 | krzyknęła z rozpaczy:~"Ja nieszczęśliwa! Zosiu, widzisz, co to znaczy~
4276 5 | nie odgadnął.~Uczuł się nieszczęśliwym bardzo - poznał Zosię!~Po
4277 8 | Dybiesz! Zaledwieś jedną nieszczęsną oszukał,~A jużeś pod jej
4278 Ob| weteranów pozostałych z owej nieszczęsnej wyprawy, między innymi jenerał
4279 8 | zerwać to zamęście~I, sam nieszczęśnik, wszystkich mam zaburzać
4280 10| ty węzeł i mojemu panu!~Nieszczęśniku! i tyżeś? do takiego stanu?~
4281 9 | pardonem,~Dałeś proby, rycerzu nieszczęsny, lecz mężny,~Twojej odwagi;
4282 2 | jest dobra śmietana;~Na wsi nietrudno o nię: bo kawiarka z rana,~
4283 9 | podpory.~Tak pokrzepiona, ale nietrwała budowa~Wyglądała za parkan
4284 8 | Tadeusz rzekł - dalbóg, nietwarde~Mam serce ani ciebie unikam
4285 8 | Zosię; trudno serce zmienić!~Nieuczciwie, żeniąc się z jedną, kochać
4286 5 | Bo głowę odwracając niby nieumyślnie,~Coraz ku Telimenie groźnem
4287 2 | strzelców, a szedł ogień nieustanny;~Grad kul sypały z dołu
4288 2 | jest mój zwyczaj, nie zaś nieuszanowanie:~"Mopanku" powiadali wszyscy
4289 8 | przystąpiwszy, cicho jęknęła: "Niewdzięczny!~Szukałeś wzroku mego, teraz
4290 4 | Hrabia też i Tadeusz jadą nieweseli,~Wstydząc się, że chybili
4291 1 | czuł się pomieszany, zły i niewesoły,~Rozbierał myślą wszystkie
4292 4 | w jądrze puszczy, światu niewidzialne,~Dzieci swe ślą dla osad
4293 6 | pieśni brzmią jak muzyk niewidzialnych głosy.~ ~W środku na snopie
4294 12| Śród traw i kwiatów krąży niewidzialnym lotem,~Rządząc tańcem, jak
4295 11| Konnica! dziwne stroje, niewidziane bronie,~Półk za półkiem,
4296 9 | Bartłomiejów.~Szlachta z niewiela rusznic z rzadka się odstrzela,~
4297 12| naczynia, stoją dla ozdoby~Niewielkie, z porcelany wydęte osoby~
4298 8 | mu z gorzkim uśmiechem -~Niewiniątko! baranek! Ja, będąc kobiétą,~
4299 1 | czystą, myśl żywą i serce niewinne,~Ale razem niemałą chętkę
4300 1 | piękność zda się rówiennicą,~A niewinnemu każda kochanka dziewicą.~ ~
4301 3 | plany wyobraźni,~Zabawki niewinności, uciechy przyjaźni,~Wylania
4302 4 | pomnim widziane we śnie lat niewinnych.~Twarzyczka schyliła się -
4303 1 | przyjść wkrótce wielki post - niewola!~ ~"Pamiętam, chociaż byłem
4304 10| grzech bezbronnego zabić niewolnika!~Chrystus zabrania mścić
4305 4 | I zagrał: róg jak wicher niewstrzymanym dechem~Niesie w puszczę
4306 4 | nazwisk podobieństwa~Bardzo niewygodnego. Bo gdy w czas sejmików~
4307 8 | głowy szalonym zawrocie~Czuł niewymowny pociąg utopić się w błocie.~ ~
4308 8 | w gwiazdę biegunową.~ ~Z niewymownym przeczuciem cały lud litewski~
4309 8 | Wznosząc swe kształty lekkie, niewyraźne oku,~Jak duchy na wpół widne,
4310 4 | do ładu,~Zwłaszcza przy niewyraźnej mowie w czas obiadu.~ ~Gorzej
4311 5 | krzesłem Sędziego stojąc niewzruszenie,~Ciągnął woźnieńskim głosem
4312 3 | Podała mu urwany kwiatek niezabudek.~Hrabia go ucałował i na
4313 3 | oczach świeciły jeszcze niezagasłe gniewy;~Twarz ożywiona wiatru
4314 4 | człowiek wpadł, chociaż niezbrojny,~Toby środkiem bestyi przechodził
4315 9 | Maciek, do ręcznych zapasów niezdolny,~Rejterował się, czyniąc
4316 2 | wszędzie tęsknił i czuł się niezdrowym,~Jeżeli nie oddychał powietrzem
4317 12| dziś Marsa Hymenem; srogiej niezgod hydrze~Niech dłoń twoja
4318 10| więzień połową intraty".~ ~"To niezgodna - rzekł Hrabia - z moim
4319 5 | stare, dawno ze słońcem w niezgodzie,~Południe wskazywały często
4320 1 | panny córki,~Choć stary i niezgrabny". Zatem się rzuciło~Kilku
4321 3 | młode lata -~Rzekł Sędzia - nieźle chłopcu trochę się przewietrzyć,~
4322 3 | łaski nieba~Zostawię mu kęs niezły szlacheckiego chleba;~Już
4323 8 | gada mnie o czuciach! o niezmiennym sercu!~Łgarz jesteś! pfe!
4324 2 | stolicy czas długi,~Wyrządziła nieźmierne Sędziemu usługi;~Stąd ją
4325 10| I anioł burzy na kształt niezmiernego słońca~Rozświeci twarz,
4326 11| gwiazda migające:~Tak po nieźmiernem niebie szło samotne słońce.~ ~
4327 11| chłopczynę,~Tadeusza, od dziecka nieźmierniem polubił.~Uważałem, że gdy
4328 6 | Maćka Dobrzyńskiego.~ ~ ~Nieznacznie z wilgotnego wykradał się
4329 1 | Tadeusz przyglądał się nieznanej osobie:~Przypomniał, że
4330 2 | Latając bardzo huczą i nieznośnie brzęczą,~A tak silne, że
4331 5 | rozwódka! - Dygnij, patrz, jaka niezwinna!"~ ~"Ach, Ciociu! - rzekła
4332 8 | człowieka,~Donosząc, że z niezwłocznym interesem czeka.~ ~Sędzia,
4333 2 | zaludniono.~ ~Hrabia lubił widoki niezwykłe i nowe,~Zwał je romansowemi;
4334 3 | postawy i z miny,~Że ważnej i niezwykłej jest posłem nowiny.~Ku niemu
4335 6 | samego ranka~Panuje ruch niezwykły; stąd chłopska furmanka~
4336 6 | Układy? - krzyknął Sędzia z niezwykłym zapałem -~Z układów kwita,
4337 10| którąm nie zasłużył, byłaby nikczemność".~ ~Gdy te słowa z uczuciem
4338 10| gadać już nie będzie z nikim!"~Potem dłonie opuścił i
4339 10| Moskala, który zwan Nikita~Nikitycz Ryków, rotny kapitan, miał
4340 11| błękicie zanurza,~Podobne do niknących piór Anioła Stróża,~Który
4341 6 | wołał, nie mógł zatrzymać nikogo~Ni poznać we mgle. Jezdni
4342 1 | Brzemienna imionami rycerzy, od Nilu~Szła hucząc ku północy,
4343 3 | tajemna pono gęsi pasie!"~ ~Z nimfy zniknieniem całe czarowne
4344 10| kształt posągów sypilskiej Nioby.~Jedna osina drżąca wstrząsa
4345 3 | gaju~Wychodziła gromada niosąca krobeczki,~Koszyki, uwiązane
4346 4 | bez duchu,~Ale już pierwej niosła z dziesiątek kul w brzuchu;~
4347 3 | grzybów; a panny w jednym ręku niosły,~Jako wachlarz zwiniony,
4348 6 | Maciej, starzec dziarski,~Niskiego wzrostu, dawny konfederat
4349 6 | radę.~Z dala witając starca niskiemi ukłony,~Rzekli: "Niech będzie
4350 9 | Przeleciała po zamkach wzdłuż nitka ognista~I z czarnych rur
4351 6 | tkacz z góry~Zrzuca jej nitki srebra, złota i purpury,~
4352 12| Zapewne słowa zbiera i niże w pamięci;~Cieszy się mowca,
4353 Ob| znakomity i poważny, Princeps Nobilitatis, za rządu rosyjskiego stał
4354 1 | jak światłość miesiąca.~Nócąc chwyciła suknie, biegła
4355 4 | gdzie popasasz i gdzie masz noclegi;~Teraz Wojski z obławą,
4356 8 | ówdzie ogniska pastuszych noclegów.~Nareszcie księżyc srebrną
4357 8 | Pewnie układał w myśli nocne peizaże.~ ~Zaiste, okolica
4358 1 | Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża.~Usnęli wszyscy.
4359 5 | biesiady~Leżą, podobne uczcie nocnej, gdzie na Dziady~Zgromadzić
4360 11| jęczą żurawie.~Słysząc to nocni stróże pytają w obawie,~
4361 12| Rządząc tańcem, jak anioł nocnych gwiazd obrotem:~Zgadniesz,
4362 1 | Wtargnęli do nas hordą gorszą od Nogajów!~Prześladując w Ojczyźnie
4363 7 | Widocznie miecz teutoński, z norymberskiej stali~Ukuty; wszyscy milcząc
4364 4 | łóżko, spał jak bobak w norze.~Nikt z młodzieży nie myślił
4365 4 | na cuglach, drugą miał u nosa.~"Przypatrzcie się - rzekł
4366 2 | łanię kotną tuż pod carskim nosem?>>~Osłupiały czynownik darmo
4367 2 | podjechał;~Robak palcem po nosie dawał mu znak groźby:~Lecz
4368 12| przysięgi?~O łatwowierny! Po cóż nosiłem te wstęgi!~Lecz biada rywalowi,
4369 11| Oglądając rodaków mundury noszących,~Zbrojnych, wolnych i polskim
4370 7 | ręką -~Choć kropidła nie noszę, drągiem od wiciny~Sprawiłem
4371 11| karę takiego wyrzutu~Gravis notae maculae, wedle słów Statutu~
4372 11| traw oszlifowany,~Jasny jak nów miesięczny nad czołem Dyjany.~ ~
4373 12| na murów wyreperowanie;~Nowemu gospodarstwu dziś zda się
4374 12| wolę.~ ~Zaledwie usłyszeli nowinę poddani,~Skoczyli do panicza,
4375 7 | ręce, prosim uniżenie~O nowinki? pytamy, co słychać o Jenie?~
4376 11| Leliwy,~To jest w kształt nowiu. Cały ten sprzęt osobliwy,~
4377 Ob| Ostrobramskiej w Wilnie, Zamkowej w Nowogródku, tudzież Żyrowickiej i Boruńskiej.~ ~ ~
4378 1 | Bramie! Ty, co gród zamkowy~Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym
4379 Ob| kościołem?~Niedaleko fary nowogrodzkiej rosły starożytne lipy, których
4380 8 | Który był potem naszym nowogrodzkim posłem~I w którego ja domu
4381 Ob| obywatel U... w województwie nowogródzkim pobił na zajeździe cały
4382 6 | dach uciekły przed gośćmi nowymi,~Którzy szli do folwarku
4383 6 | nią jak wachlarzem ku swym nozdrzom tuli,~Pyta wiatru, czy strzelcy
4384 9 | razem sieczkarnią, ma cepy i noże,~Razem i słomę kraje, i
4385 1 | wieś i na dzień powszedni.~Nóżek, choć suknia krótka, oko
4386 2 | ugania~Bawiące się z jej nóżką, tak ona co chwila~Z rękami
4387 1 | biegu~Chybkim był zostawiony nóżkami drobnemi~Od kogoś, co zaledwie
4388 1 | blisko drzwi ślad widać nóżki~Na piasku, bez trzewika
4389 11| a Wojski tymczasem~Dobył nożyk strzelecki wiszący za pasem,~
4390 6 | chodził po samotnym dworze,~Nucąc piosenkę: "Kiedy ranne wstają
4391 8 | fortissimo zabrzmiał, tamten nuci z cicha,~Ten zdaje się wyrzekać,
4392 2 | Hrabia. - Koszt wielki, a nuda~Jeszcze większa; chcę skończyć,
4393 1 | przedmiotach:~O wiejskiego pożycia nudach i kłopotach,~I jak bawić
4394 5 | dziki;~Już mi troszeczkę nudno tak siedzieć w alkowie;~
4395 3 | dania;~Przerwał nareszcie nudny tok obiadowania~Gość niespodziany,
4396 5 | go katu!~Względy, urzędy nudzą, uszko delikatne!~Ja cię
4397 3 | Pan Tadeusz kręcił się nudząc niepomału~Długą rozmową,
4398 5 | Dość już tej gawędy!~Nudźcie drugich waszymi względy
4399 8 | król Jan Trzeci siadał,~Gdy nuncjusz papieski żegnał go na drogę,~
4400 4 | po puszczy jak pod morzem nurki,~A strzelcy obróciwszy do
4401 1 | skakał kryć się w Niemnie~I nurkiem płynął na brzeg Księstwa
4402 6 | jarzynie~Jako rybak pod wodą nurkujący płynie;~Wzniósł głowę -
4403 9 | płynie, schyla się do ziemi~I nurkuje pomiędzy trawami gęstemi~
4404 4 | gra do nich z daleka.~Psy nurtują po puszczy jak pod morzem
4405 5 | piersi przekole,~Pluska się i nurtuje, myśląc, że uciecze,~Ale
4406 12| zgodzonemi dźwięki,~Tworząc nutę żałosną tej sławnej piosenki:~
4407 5 | skrzydłem, zaczął ciąć kurantów nuty.~Ptak sztucznie wyrobiony,
4408 Ob| malowano ową legacją rzymską. Obacz: Kucharz doskonały, przemowa: ~"
4409 3 | botwinie?~W nimfie tej czyż obaczę jaką ochmistrzynię?"~ ~Choć
4410 12| to, ni owo!~Szlachta mnie obaczyła i gwałtem tu wiedzie,~A
4411 4 | mówił - Księże Bernardynie,~Obaczymy się w Litwie, może nim rok
4412 11| Wydaję wreszcie wyrok: obaście wygrali.~Wracam fanty, niech
4413 11| to nocni stróże pytają w obawie,~Skąd w królestwie skrzydlatem
4414 4 | Hrabię i Tadeusza.~Oni bez obawy~Stoją w kroku, na źwierza
4415 7 | krzyczą: "Zapraszamy!"~A obca szlachta woła w głos: "Nie
4416 3 | wola na ziemię sprowadza,~Obca-li więzi ciebie na padole władza?~
4417 4 | ich postać, ich lice,~Lecz obce mu ich wnętrzne serca tajemnice;~
4418 1 | Czasem do Litwy kwestarz z obcego klasztoru~Przyszedł, i kiedy
4419 1 | ubranie~Piękniejsze jest niż obcej mody małpowanie,~Milczał;
4420 4 | niego wesele~I chrzciny obchodzono; on w każdą niedzielę~Kazał
4421 6 | Któremi można śmiało ćwieki obciąć z główek~Lub hak przerżnąć,
4422 11| Niebo czyste, wokoło ziemi obciągnięte,~Jako morze wiszące, ciche,
4423 2 | nie policzę,~Którym uszy obciąłem. Jeden tylko został,~Który
4424 11| opięte;~Szyja także koszulką obciśniona wąską,~Kołnierzyk zadzierzgniony
4425 5 | Vulgo woźny, woźneńską obdukcyją robię~I wizyją formalną,
4426 1 | słuchać pieni!~Gdy świat obecnej doli pozazdrości,~Będą czas
4427 11| jego ogłosić na świecie:~Obecni tu są naszych wojsk jenerałowie,~
4428 12| czy mnie oczy łudzą?~Ty? w obecności mojej? ściskasz rękę cudzą?~
4429 4 | pobiwszy, nareszcie~Powie: <<Obejdę się ja bez was, kto jesteście?>>~
4430 7 | Kropiciel krzyczał: "Bez was obejdziem się sami;~Niech żyje nasz
4431 11| mówiących.~ ~Wyszła msza. Nie obejmie świątynia maleńka~Całego
4432 9 | bzyknie, już długimi nogi~Obejmuje ją wkoło i dusi mistrz srogi.~
4433 5 | bokiem~I sama siebie pilnym obejrzała okiem,~I znowu zapytała
4434 2 | Bo razem wyrzucili słów i obelg tyle,~Że wyczerpnęli sporu
4435 8 | kłamca, człowiek podły!"~ ~Na obelgę śmiertelną dla uszu szlachcica,~
4436 8 | zaboru,~Nim pomszczę się obelgi mojego honoru!"~ ~Lecz Sędzia
4437 11| gołębie~Na wieży, czy jemiołę oberwać na dębie,~Czyli z najwyższej
4438 3 | kosmyki trawy,~Które Hrabia oberwał pełznąc przez zagony,~Zieleniły
4439 12| Kieliszki napełniając węgrzynem obfitym.~ ~Ale tymczasem wielki
4440 2 | porządku,~Jaki się przy obiadach i wieczerzach chowa.~Była
4441 3 | Przerwał nareszcie nudny tok obiadowania~Gość niespodziany, szybko
4442 3 | milczkiem żwawo jedli.~ ~Obiadowano ciszej, niż się zwykle zdarza;~
4443 4 | niewyraźnej mowie w czas obiadu.~ ~Gorzej było; raz w Wilnie
4444 1 | widzi sprzęty, też same obicia,~Z któremi się zabawiać
4445 8 | wiatrów zatrzyma,~Milczy, obiega ziemię błyskawic oczyma,~
4446 1 | bryką wjechał młody panek~I obiegłszy dziedziniec zawrócił przed
4447 2 | polubownych sędziów najpierwej obierzcie,~A co wyrzekną, temu sumiennie
4448 4 | Tak cała szlachta prośbą i obietnicami~Przeprowadzała księdza;
4449 10| Stryju, wspomnę ci twoje obietnice,~Wtenczas na klęczkach drogą
4450 7 | podówczas żył na wsi blisko Obiezierza,~Polowaliśmy sobie na małego
4451 7 | ich nie można zgodzić na obior marszałka;~Co mi tam głosy,
4452 1 | domu, fortuny szczodroty~Objaśniają wrodzone wdzięki i przymioty.~
4453 12| scenę odgadłem i Państwu objaśnię.~ ~"Oto na prawo widać liczne
4454 Ob| OBJAŚNIENIA~ ~[W tytule:]~OSTATNI ZAJAZD
4455 12| staropolska - Arcyserwis - Objaśnienie jego figur - Jego ruchy -
4456 8 | In articulo mortis zrobić objawienie.~Kto wie, czy wrócę żywy!
4457 3 | za młodu niemało świata objechałem:~Byłem w Piotrkowie, w Dubnie,
4458 12| Wstał, Jenerała porwawszy w objęcie.~"Teraz umrę spokojnie!
4459 8 | Szczęśliwi: niebo w czyste objęło ramiona~Ziemi pierś, co
4460 1 | znajdowali wroga,~Aż nas objęto w ciasny krąg łańcucha~I
4461 4 | widokiem,~Uciekają skowycząc, z obłąkanym wzrokiem;~I długo potem,
4462 2 | rozmaitych;~Niższe piętra oblała tumanu powłoka,~Rozpadliny
4463 4 | oparte, jak ścian i kolumn obłamy:~Tam gałęziste kłody, tu
4464 5 | Nic nie mówiąc - szerokie, obłędne źrenice~Obracał to na ciotkę,
4465 10| już ich stado pół niebios obległo~Ogromną chmurą; wiatr ją
4466 1 | twarze w jeden się rumieniec oblekły.~ ~Tadeusz, by nie zdradzić
4467 5 | złym gatunku,~Czy jakoś na obliczu przetarł się z trefunku:~
4468 6 | kałamaszka, ginie w mgły obłokach,~Tylko kiedy niekiedy kaptur
4469 3 | malarskie nad drzewami i obłokami - Hrabiego myśli o sztuce -
4470 3 | scen i obrazów z samej gry obłoków!~Bo każda chmura inna: na
4471 10| relikwiji suknia świętego Józefa~Oblubieńca, patrona zaręczonej młodzi;~
4472 2 | wierne; ja w krew jego rany~Obmoczyłem mój rapier, Scyzorykiem
4473 3 | chleba;~Już mu też czas obmyśleć los, postanowienie;~Ale
4474 3 | za nim szedł gajowy;~Oni obmyślić mają i urządzić łowy.~ ~
4475 3 | kroczy.~Schyliwszy się i ręce obmywszy w strumieniu,~Usiadł przed
4476 11| ptastwa; lecą puchów chmury,~Obnażają się głuszce, cietrzewie
4477 5 | nogi, stół także kulawy,~Obnażony z obrusa, poległ na talerzach~
4478 2 | czyli też Sokoła,~Czyli obódwu razem: różnie sądzą strony~
4479 10| Chytry starzec, wnet wrzucił obojętne słowo~O procesach, sejmikach,
4480 2 | mocno oboje w uszaki,~Tak że obojgu sine zostały się znaki.~ ~
4481 1 | Obuchowicz,~Piotrowski, Obolewski, Rożycki, Janowicz,~Mirzejewscy,
4482 8 | Kropiciel, stanowisko zająwszy w oborze,~Jednego wołu i dwa cielce
4483 12| Są obowiązki nawet bez obowiązania!~Dwa serca, pałające na
4484 Ob| dorosły stanu rycerskiego obowiązany był pod utratą szlachectwa
4485 Ob| dawnego czasu urząd ten, bez obowiązków, stał się tytularnym. ~W
4486 11| równość, więc artykuł trzeci~Obowiązuje równie i mieszczan, i kmieci.~
4487 12| uszy nacisnął~I szedł w obóz, gdzie stała przy armatach
4488 Ob| sąsiedzi przyjaciela swego Oboźnym, Stolnikiem lub Podczaszym,
4489 9 | wynikających z nieporządnego obozowania - Odsiecz niespodziana -
4490 11| gdzieniegdzie błyskania ognisk obozowych,~Słychać kolejne hasła stanowisk
4491 12| porucznik Różycki,~Potrafili obracać tym żelaznym drągiem;~I
4492 3 | Tak zatrudniona, przecież obracała głowę~Na pamiętne szelestem
4493 10| mnie złość wrzała, że ja obracałem~Ślinę w gębie, a dłonią
4494 Ob| swemi pomógł Lalandowi do obrachowania biegów księżyca. Ob. Żywot
4495 10| mi, wielką siłę ma ślubna obrączka.~ ~Ja sam przed lat trzydziestu
4496 10| Powiadano, że Ewa, gdy brała obrączkę~Z rąk Wojewody, mdlała,
4497 7 | ją; i to jest najpierwsza obrada.~Potem każdy wolności własnej
4498 7 | niemało światła udzielić obradom.~Ten tak rzecz kończył: ~ ~"
4499 8 | rzekł - czyś z rozumu obrana? gdzie? po co?~Jechać ze
4500 12| woźni ręce wznoszą~I imię obranego urzędnika głoszą.~ ~Jeden
4501 Ob| województwach konfederacje i obrano posłów na sejm.~ ~ ~Ks.
4502 1 | Przedstawiając dwa smycze chartów tym obrazem.~Właśnie rzecz kończył: "
4503 Ob| Wszyscy w Polszcze wiedzą o obrazie cudownym N.P. na Jasnej
4504 6 | jak Hrabia srodze mnie obraził".~"Po coś Waść - krzyknął
4505 3 | dumania świadkiem;~Tyle ją obraziłem! Winienem jej tyle!~Przerwałem
4506 3 | Jak dziecię lubi widzieć obrazki jaskrawe~I w liczmanach
4507 10| Uczuć, ile jest piekła w obrażonej dumie.~ ~Szatan dumy zaczął
|