Part

 1 Pamie    |        dlaczego malarstwa zaniechał on lubować, odkąd ożenił się -
 2 Cywil    |        portowego.~Ale skoro domówił on periodu - ale skoro spojrzałem
 3 Cywil    |        widzenia możebna, jak opera. On zatopił błękitne oczy swoje
 4 Cywil    |             tym słodkie i tkliwe ma on chwile - sam powiada, iż
 5 Cywil    |         konsekwentny jest. Cierpiał on długo w Europie i oto poza
 6 Cywil    |          Cóż więc - rzekłem - pojąć on może z umiejętności swojej?
 7 AdLeon   |      jakiego kwiatu podobnym. Szedł on z wolna, z rodzajem spaniałomyślnej
 8 AdLeon   |            chłodu i życia - tedy ma on zupełne wyobrażenie o Redaktora
 9 AdLeon   |           jego elokwencji. Czym zaś on jest zajętym w obecności?...
10 AdLeon   |   przyciskiem: "ad leones!" A na co on z konspiratorską dwuznacznością
11 AdLeon   |      rzuconych do Kapitalizacji!...~On zaś, giętkie okulary poprawując,
12 Menego   | okoliczności pozwalały. Tam wykonał on obraz przedstawiający Czary
13 Czarne   |             na pamiątkę, która, gdy on przyjaciel z drogi wraca: "
14 Czarne   |      Gabriel właśnie że był tam, bo on do ostatniej chwili całe
15 Czarne   |            z profilu doń podobna... On, w cieniu głębokiego łóżka
16 Czarne   |       zostawić, więc żegnałem go, a on, ścisnąwszy mię za rękę,
17 Czarne   |      rzymskich wypadkach mówiliśmy; on - naturalnym, ale kolorowanym
18 Czarne   |             rysunek Juliusza, który on w Egipcie rysował z natury,
19 Czarne   |     powiedział tylko komuś : "...To on tak jakby na Pere Lachaise
20 Czarne   |            inaczej obrócić drogę, a on gdzie indziej iść, ścisnął
21 Biale    |             głazu nie było tu..." A on chwilę przemilczał - potem,
22 Biale    |             po niewielu godzinach i on harmonijny wieczór włoski,
23 Biale    |             swych, przytoczyłem zaś on powyższy zarys na to, aby
24 Biale    |            miał wyobrażenie - umiał on i po polsku parę wyrazów,
25 Biale    |           mego, tudzież uważ, azali on, aby pokazać to, czynił
26 Milcze   |           bezkierunkowy jaki humor. On nie jest dotąd jeszcze obejrzanym
27 Milcze   |           znaleźć usłusznienia, ale on usuwa na swoje miejsce pojęcia
28 Milcze(*)|          moralne człowieka - dodaje on wszelako dwa jeszcze warunki,
29 Milcze   |           jest obowiązany. Miałżeby on przeto jedną wiedzę podrzędną
30 Milcze   |            ją albo jej świadczy?... on, który zarówno rzeczom fałszywym,
31 Milcze   |        niebądź system służy, zawsze on niewiększą ani mniejszą
32 Milcze   |         może wszystko wiedzieć?~Czy on oczekiwać na; aż wypojedyńczone
33 Milcze   |         posiadłości, z przyczyny że on jest po-za-składniowym,
34 Milcze   |         nakreślonym, lecz gdzie się on sam z ustroju słów gwałtem
35 Milcze   |        wypowiedzeń, lecz właśnie że on je zatrzaskuje i urywa.
36 Milcze   |          rządząc się, ale że musiał on zalecenie takowe, ą nie
37 Milcze   |      wystarczyło człowiekowi, gdyby on wiedział wszystko! Myślę,
38 Milcze   |         razach i względach wiedzieć on, jako on, powinien, i jako
39 Milcze   |         względach wiedzieć on, jako on, powinien, i jako społeczeństwa
40 Milcze   |         jedynie ważąc, nie wychodzi on nigdy ze swego punktu-wyjścia!...~
41 Milcze   |           ostatnim, i środkującym - on z płomiennym ~Piorunem powstał
42 Milcze   |            jest wszystko: ~Podstawą on ziemi, on nieba jasnego
43 Milcze   |       wszystko: ~Podstawą on ziemi, on nieba jasnego osią,~On Monarchą
44 Milcze   |              on nieba jasnego osią,~On Monarchą zupełnym, bo Niszczycielem
45 Milcze   |       miasta Troi błądząc, poznawał on ludzi, obyczaje i narody -
46 Milcze   |      śliczny całokształt epopei cóż on dalej (zawsze według naszego
47 Milcze   |         otóż te uwyraźnienie, jakie on dla wierszy sybilińskich