Part

 1 Cywil     |         młodemu przyjacielowi memu jego mówienie.~- Był czas - rzekłem -
 2 AdLeon    |    wyobrażenie o Redaktora stylu i jego elokwencji. Czym zaś on
 3 AdLeon    |           wykolejała się z widoków jego, natychmiast całą wagę ciała
 4 AdLeon    |           tylko, aż się na piórach jego ludzie ugrupują...~Plac
 5 AdLeon    |          do pana jej i przyjaciela jego zbliżył się. Zbliżony zaś,
 6 AdLeon    |  odpowiedzą życzeniom kupującego i jego wyobraźni.~ ~Dzień nawiedzenia
 7 Menego    |       głęboko w fale zaszedł.~Grób jego jest na Lido.~ ~
 8 Czarne    |         swego, a mającej wizerunek jego na pamiątkę, która, gdy
 9 Czarne    |       jakiejś wiecznej pełna twarz jego i włosy, jak z hebanu mistrzowsko
10 Czarne    |    odwiedziłem go był w mieszkaniu jego, ale już to zaszło przed
11 Czarne    |           to zaszło przed śmiercią jego na jaki tydzień. Leżał ubrany
12 Czarne    |            nieśmiertelny fortepian jego stał, a fortepian bynajmniej
13 Czarne    |            jak się ma i że siostra jego z Polski przybyła. Nareszcie
14 Czarne    |       dozwalałem - potem z siostrą jego mówiłem - potem były przerwy
15 Czarne    |  usłyszawszy, a wiedząc, iż nerwom jego dobrze się robiło silnie
16 Czarne    |    najskromniej umeblowany, a okna jego dawały na przestrzeń, jaką
17 Czarne    |            to, że w jednej stronie jego kąty nie są zupełnie proste,
18 Czarne    |     wszelako nie zawsze z wielkimi jego, czarnymi, ognia pełnymi
19 Czarne    |          można by rzec : z uczniów jego), który odeń powracał, a
20 Czarne    |            I-go przed generalstwem jego portretowana, a pod nią
21 Czarne    |             abym, oglądając utwory jego, mówił wszystko, co mi się
22 Biale     |          Jana ś. Chrzciciela, syna jego; zdaje mi się, że to we
23 Biale     |           źródło, i zupełną naturę jego, tak dalece, iż skrzętnie
24 Biale     |         najwyższymi są poetycznymi jego polotami. Zdaje się, że
25 Biale     |       byłożby tak wysokie w prozie jego?...~*~Jakoż - susząc dopiero
26 Biale     |     wiedział jeszcze, acz my przez jego zasługi położone w rozkładaniu
27 Biale     |            to kwiat!... bo zarysem jego było serio i drama, ale
28 Milcze    |            przerwać snowania myśli jego - i to przerwać doraźnie,
29 Milcze    |     obzierać, dostrzegłem nagle na jego licach przebłysk podobny
30 Milcze    | praktykować?!..." Te wielkie słowa jego i inne brzmiące żywo, jakby
31 Milcze    |            systematu musiałoby być jego porównanie z systematem
32 Milcze(**)|            Pitagora, iż po śmierci jego wyprzedaje się z rękopismów
33 Milcze    |           architektoniczne uznanie jego zalet. Otóż! - mówiło się -
34 Milcze    |            ten lub ów nóż trafem w jego rękę wpadający, a noszący
35 Milcze    |         bez tej wiadomości niecała jego energia w dzieło zagaja
36 Milcze    |            należy, ażeby codzienne jego życie świadczyła zastałym
37 Milcze    |          otóż to jedno tylko gdyby jego było atrybutem i świadectwem,
38 Milcze    |      milczenie mieli za Pitagora i jego zwolenników pomysł i wynalazek,
39 Milcze    |       obejść i budownicze wartości jego ocenić lub podziwić. Pamiętny
40 Milcze    |              to - cała cywilizacja jego, i wartość, i siła!"~Jest-ci
41 Milcze    |             rozejrzeliśmy umysłowy jego charakter.~Drugim zaś kształtem
42 Milcze    |          wszystko. Człowiek, praca jego, walki, cierpienia i doświadczenie,
43 Milcze    |       Mojżeszowej i świętych dumań jego - dalej ludowa Epopeja za