Part

 1 Cywil |            odeszłe słońce promieniami - wszystko to, jak widzisz, jest mi
 2 Cywil |                 dzikich była radość, że wszystko dokoła jest tak równo, pięknie
 3 Cywil |                 człowieka, któremu jest wszystko obojętne. Cywilizacja zaś
 4 Cywil |                na ich obliczach, że tak wszystko równo, pięknie i gładko.~
 5 Cywil |                uwiązania swe opuścił, i wszystko, co było na okręcie, jakoby
 6 AdLeon|        spotykali wieczorem.~Wiedzieć to wszystko i szczegóły bardziej osobiste
 7 AdLeon|           artysty doraźnym zatrudnieniu wszystko usłyszeć. Tam się też wiedziało
 8 AdLeon| scjentyficzniejszy rzut oka zdolny jest wszystko wytłumaczyć: to mogą być
 9 AdLeon|               że zasługę! Właśnie że to wszystko, czego artysta tak wdzięcznie
10 AdLeon|          zamienił karty, mówiąc:~- Jest wszystko, jak należy!... bardzo winszuję
11 AdLeon|                 mi w ucho: "Tak to więc wszystko, na tym słusznie przeklętym
12 AdLeon|            słusznie przeklętym świecie, wszystko, co się poczyna z dziewiczego
13 Menego|              pewno, ale może być jutro. Wszystko też już zwiedzilem (!) prócz
14 Czarne|              powstałe. Jedna z tych ram wszystko objąć jest w stanie mniej
15 Czarne|              książką a żywotem, druga - wszystko mniej istotą źródeł, z których
16 Czarne|            istotą źródeł, z których ono wszystko płynie.~Stąd to: niezawodnie
17 Czarne|            oglądając utwory jego, mówił wszystko, co mi się zdaje, ja zaś,
18 Biale |                i rzec przez to panie, i wszystko w tym (wedle estetyki polskiej)
19 Biale |          Swobodnie tu jest i przystępne wszystko w tym wielkim i zacnym narodzie,
20 Milcze|            ogólnym prądem harmonii bytu wszystko ogarniającej.~I wielokrotnie,
21 Milcze|             miary i promienności... oto wszystko!...~Zaś co do działania
22 Milcze|              miał opuszczać i skoro już wszystko do podróży przygotowanym
23 Milcze|                 Mężu! czy człowiek może wszystko wiedzieć?~Czy on oczekiwać
24 Milcze|          człowiekowi, gdyby on wiedział wszystko! Myślę, owszem, że człowiek
25 Milcze|           więcej...~(Jak to? więcej niż wszystko?!...)~- Człowiek potrzebowałby (
26 Milcze|                 chwili, i okoliczności, wszystko to, co w tych razach i względach
27 Milcze|            wydawa mi się być więcej niż wszystko, albowiem toć jest wszystko
28 Milcze|             wszystko, albowiem toć jest wszystko więcej znajomością i samej
29 Milcze|             Piorunem powstał i zeń jest wszystko: ~Podstawą on ziemi, on
30 Milcze|                miar i względów wyręczył wszystko. Człowiek, praca jego, walki,
31 Milcze|                nim siła zaradczości, to wszystko, będąc przemilczanym, daje
32 Milcze|           większości kart Eneidy, iż to wszystko pierw było w kronikarskich
33 Milcze|           kolegium je strzegące, a nade wszystko zupełnie nowy i twórczo