Part

  1 Pamie      |               jako w kwarantannie podaje się z rąk do rąk, ile możności
  2 Pamie      |                   także lubiłem - nim-em się ożenił!"~Nigdy pojąć nie
  3 Pamie      |                 on lubować, odkąd ożenił się - myślę, że to znaczy, iż
  4 Cywil      |                 i słuchałem go, oparłszy się kolanem o tłomoczek podróżny,
  5 Cywil      |                  domówiwszy, wbłąkały mi się w pamięć rymy, które nuciłem,
  6 Cywil      |               wodą słoną łańcuchy kotwic się pierścienią lub wyciągnięte
  7 Cywil      |          okrętowych niewzdrygliwe siatki się przekreślają na niebiosach,
  8 Cywil      |         pękających, do wystrzałów poddać się mającego miasta podobny -
  9 Cywil      |         pierwiastki - i niecierpliwienie się czterech łodzi, zawieszonych
 10 Cywil      |                  okrętowych wyciągnąwszy się, rzekłeś sobie niezrozumiałym
 11 Cywil      |         unoszącymi ciężar, aż wzdrygnęła się deska, która wybrzeże z
 12 Cywil      |               zaniedbywać powierzających się mu chorych, z powodu iż
 13 Cywil      |               ich mieć względy - wycofał się przeto jak mąż zacny z tak
 14 Cywil      |            sumiennym, na prywatne usunął się był ustronie.~Tych mężów
 15 Cywil      |            statek wchodząc, ale mięszało się jeszcze krzątanie się podróżnych,
 16 Cywil      |           mięszało się jeszcze krzątanie się podróżnych, którzy właśnie
 17 Cywil      |           właśnie że weszli, i krzątanie się służby okrętowej, którą
 18 Cywil      |                wysp niewielkich, wzmogły się wiatry znaczne i była burza.
 19 Cywil      |                 była burza. Co jak tylko się pomiędzy podróżnymi rozgłosiło,
 20 Cywil      |                do kabin, ażeby wyciągnąć się na łóżkach swoich, drudzy
 21 Cywil      |              oficer kawalerii, płaszczem się swoim okrywając, spod którego
 22 Cywil      |                 którego kończyn świeciły się krzywe ostrogi - był to
 23 Cywil      |                onemu właściwych krzątają się, i jakkolwiek bądź sprężyście
 24 Cywil      |               jakkolwiek bądź sprężyście się niepokoją, jest to żywiołowi
 25 Cywil      |             pokład wstępowała, trzymając się ręki pewnego młodego podróżnego.
 26 Cywil      |    nieposzlakowanej dorodności, należało się więcej jej miłemu, który
 27 Cywil      |                morza nieświadomi, którym się wydawa, iż burza morska
 28 Cywil      |               nie ma bardzo blisko uczuć się dających, ale że jest czymś
 29 Cywil      |                chmur nawały, a ona zdała się wejrzeniem i poczuciem iść
 30 Cywil      |         towarzysza, gdy tymczasem miotły się fale ogromne na przechylany
 31 Cywil      |                 iż myślą mą było zbliżyć się i ostrzec tę osobę, jak
 32 Cywil      |            wykradziona jest, wstrzymałem się i zwierzyłem to zacnemu
 33 Cywil      |                pod rękę mu nie dawaj, bo się jej oświadczy z łzami w
 34 Cywil      |              przyjaciel i ja wcisnęliśmy się w głąb siedzenia, aby przez
 35 Cywil      |                był zacięcie milczeć albo się o rzecz najmniejszą oburkiwać,
 36 Cywil      |      konspiratora uważano, nie tłumaczył się z zarzutu tego; aby przeto
 37 Cywil      |                morskie, które, zdawałoby się, że ku temu tylko istnieją,
 38 Cywil      |             zadowolenie sprawić.~Kapitan się nie ruszał z wielkiego salonu,
 39 Cywil      |        przestanku niewielkim rozświeciło się powietrze i wielka jakoby
 40 Cywil      |              giętkie rysujących położyła się ogromna tęcza, która dla
 41 Cywil      |           jedynie na pokładzie pokazywać się lubią, kiedy domyślać się
 42 Cywil      |                się lubią, kiedy domyślać się można, że jest pusty: miałem
 43 Cywil      |          wzbudzać śmiechu, bardzo rzadko się na Cywilizacji pokładzie
 44 Cywil      |              który wyłącznie archeologią się zatrudniał, zbliżyli się
 45 Cywil      |                 się zatrudniał, zbliżyli się do ławy, którą z przyjacielem
 46 Cywil      |              poza jej krańce teraz udaje się odpocząć - to zaś go przede
 47 Cywil      |         odrodzonych, Archeolog zaś dalej się posuwa, proponując, aby
 48 Cywil      |          Emigrant począł przypatrującemu się znikającej tęczy Kapucynowi
 49 Cywil      |          zgromadzić, gdyby nie pokazanie się nagłe redaktora-jednego
 50 Cywil      |                skoro spostrzegł, uchylił się na bok magnetycznie, jako
 51 Cywil      |                  udręczenia ducha, które się bezpośrednio i doraźnie
 52 Cywil      |                 w Ocean, przysłuchiwałem się periodycznemu chrząstowi
 53 Cywil      |                 z tłumaczem przechadzali się po pokładzie, ogłaskując
 54 Cywil      |                 myślenia, rozświeciło mi się nagle zupełne pojęcie istoty
 55 Cywil      |              smutku mego - rzecz, której się bynajmniej nie doszukiwałem
 56 Cywil      |             ażeby zapalić ogień, urządza się zaprawdę długo wszelakie
 57 Cywil      |                palne materiały i zanieca się iskrę; ale ażeby buchnął
 58 Cywil      |              płonie. I nie inaczej rzecz się ma z myśleniem.~I oto więc
 59 Cywil      |        ostatecznością wynikłą ze starcia się i wzajemnego odpychania
 60 Cywil      |                obywateli? Ale sama przez się azali, powtarzam, prawda
 61 Cywil      |                 pojętą próżnią, o której się mawia w umiejętnościach,
 62 Cywil      |                    owszem, utwierdzający się co chwila, jakby całą atmosferę
 63 Cywil      |            kuchni okrętowej, że zbliżają się lody niespodzianie od północnego
 64 Cywil      |                  dni przeszłych.~I stało się coś pomiędzy podróżnymi
 65 Cywil      |                   że sam Kapitan pomylił się w rachunkach swoich.~Przy
 66 Cywil      |         dopełnianą, a Kapitan bynajmniej się na dole okrętu nie pokazywał.
 67 Cywil      |              jasności czarną ledwo plamą się wydawał przechadzający tam
 68 Cywil      |      niezwyczajne i po całym rozlegające się okręcie, spowodowawszy za
 69 Cywil      |         okrętowej przechodziły.~Cofnąłem się w jeden z korytarzy, lecz
 70 Cywil      |                  spojrzeniem. Zdawało mi się, że Kapitan otarł się o
 71 Cywil      |                 mi się, że Kapitan otarł się o ramię moje w korytarzu
 72 Cywil      |                 w korytarzu i zdawało mi się, że ten, który mię właśnie
 73 Cywil      |                żywych, którzy zdawali mi się trzeźwieć.~A cofając się
 74 Cywil      |                 się trzeźwieć.~A cofając się od jęku konających w boczny
 75 Cywil      |                  swymi, na niebezpieczną się chwilę przygotowując. W
 76 Cywil      |             zapowiadał, iż trzeba, ażeby się wszyscy zgromadzili dla
 77 Cywil      |                  uderzając, wyszczerbiło się z łoskotem strasznym, i
 78 Cywil      |               łoskotem strasznym, i cały się okręt wstrząsł gwałtownie.
 79 Cywil      |           Kapitan kazał precz iść, ażeby się panik nie roznosił pomiędzy
 80 Cywil      |                 mnicha, a Redaktor ozwał się do publiczności, że stateczniej
 81 Cywil      |                mówcy, skinął ręką, ażeby się dzieci i kobiety w okolicy
 82 Cywil      |             deskę, ale w połowie schodów się zatrzymał i zawołał głosem
 83 Cywil      |                  nagle cały okręt zdawał się porywać jako balon, który
 84 Cywil      |                  było na okręcie, jakoby się zaniosło na pęd wielki,
 85 Cywil      |                 stron statku na koła dwa się wtarły, aż odpryski wielkości
 86 Cywil      |               wiem, kogo ? - wydawało mi się, że odebrałem w czoło uderzenie
 87 Cywil      |              rozeznać nie mogłem, czy mi się w oczach zaświeciło, czyli
 88 Cywil      |             swoje koła parostatek targał się tam i owdzie na podobieństwo
 89 Cywil      |             słonia, a cokolwiek poruszyć się chcąc naprzód - lubo gdzie?!
 90 Cywil      |               gdzie?! nie wiem - uczułem się nagle porwanym jak ciężar
 91 Cywil      |                ciężar martwy - i uczułem się zatoczonym po pokładzie,
 92 Cywil      |         przedmiot miękki, który dawał mi się poznać, że był ramieniem.~ ~
 93 Cywil      |             owych, które na rozbijającym się statku byłem widział. Ale
 94 Cywil      |               mój był osłabły, i zdawało się, że niewiele już prawa do
 95 Cywil      |                  okapana będąc, wydawało się, jakby jej różaniec bursztynowy
 96 AdLeon     |                 uliczni chłopcy, oglądał się raz na pana swego i w tymże
 97 AdLeon     |               strachu swawolnicy z bruku się podnosili, jasno na razie
 98 AdLeon     |                na razie nie pojmując, co się stało?... Podobnież i w
 99 AdLeon     |               śliczna charcica!~Gdy mówi się: u wszystkich, znaczy: u
100 AdLeon     |                kątów bilardu, a składała się pogłównie z redaktora Gazety-beletrystyczno-politycznej,
101 AdLeon     |                  przez rodziców, jak sam się wyrażał, "dla kształcenia
102 AdLeon     |                wyrażał, "dla kształcenia się w zapatrywaniu na rzeczy".
103 AdLeon     |               tym sensie) guwernerem, iż się zwykle obydwa szukali po
104 AdLeon     |              wzajem zapytując, i dopiero się w Caffé-Greco spotykali
105 AdLeon     |                 i skutkiem postaciowania się charakterów (dwóch rzeczy
106 AdLeon     |                  mało znanych), zdarzało się nawet osobie obcej, która
107 AdLeon     |                czym w obecności zaprząta się?~Figura taka jak Redaktor
108 AdLeon     |            chętne wyrażanie i udzielanie się łatwym i grzecznym gestem,
109 AdLeon     |                  zaczął mówić, poznawało się po stylu człowieka pióra.
110 AdLeon     |                  śliną, ilekroć w zapale się poczuwał. Byłby zaś o wiele
111 AdLeon     |                Niepłocho jednakże bierał się do pióra, ktoś albowiem,
112 AdLeon     |        okoliczności, nie więcej zdarzyło się mu wyczytać. Wiedziano jednakże,
113 AdLeon     |                 scjentyficznego dziwniej się przedstawiało, to że gdy
114 AdLeon     |                bilardowa kula wykolejała się z widoków jego, natychmiast
115 AdLeon     |                zachodach i zapasach, wie się, iż ten dosyć ma całodziennego
116 AdLeon     |                dwa skrzydła rozwierające się i podrywające na Monte Pincio,
117 AdLeon     |             wzlecić i oczekuje tylko, aż się na piórach jego ludzie ugrupują...~
118 AdLeon     |               zajęcie, wystarcza zbliżyć się do tych grup skulpturalnych,
119 AdLeon     |      zatrudnieniu wszystko usłyszeć. Tam się też wiedziało bardzo dobrze,
120 AdLeon     |            dorzucił, tak że zatrzymywała się charcica, pozierając mu
121 AdLeon     |               symbolu magicznego stawało się dzieło artysty, zaledwo
122 AdLeon     |                na świat, zaledwo rodzące się... Dziennik czytając w kawiarni,
123 AdLeon     |             zajściu w polityce, obracano się nieraz ku rzeźbiarzowi,
124 AdLeon     |                  nie znane stronom), ile się i jak się uprzedzająco przyczynia
125 AdLeon     |                  stronom), ile się i jak się uprzedzająco przyczynia
126 AdLeon     |           przyjętym obyczajem posługiwać się ustalonym Kawiarni Greckiej
127 AdLeon     |                 przyjaciela jego zbliżył się. Zbliżony zaś, skoro odebrałem
128 AdLeon     |               godzinę naznaczoną znalazł się w pracowni mistrza dla jej
129 AdLeon     |                 ołówkiem, jednak bacznie się w rozmowie utrzymywał; potem,
130 AdLeon     |               mógł czym bardzo popisywać się. Za szczerość jednakże szczerością
131 AdLeon     |           wykonaniem dwóch głów... Skoro się mówi : "dwóch głów", znaczy
132 AdLeon     |                znaczy zarazem i tego, co się im dla ich zupełności i
133 AdLeon     |              dwóch tylko głowach zawiera się. Zadaniem albowiem jest:
134 AdLeon     |              okrągły świecznik umieszcza się. Tej i tamtej oczy zwrócone
135 AdLeon     |                leżąca pierwej, podniosła się i poczęła wejrzeń swego
136 AdLeon     |         amerykańskiego dziennika skłania się ku zamówieniu u rzeźbiarza
137 AdLeon     |                pełni nadszedł, znalazłem się wśród znanych osób i wśród
138 AdLeon     |                Nieład zaś, który sam oku się tłumaczy, nie tyle nieporządkiem,
139 AdLeon     |          nieporządkiem, ile raczej dramą się zwać godzi. W pośrodku światła
140 AdLeon     |                  lew, który zapewne miał się osłupiony słaniać u nóg
141 AdLeon     |        najbliższy, rzecze:~- Oto, zda mi się, Domicjan!...~- Pan się
142 AdLeon     |                  się, Domicjan!...~- Pan się nie mylisz - rzeźbiarz na
143 AdLeon     |                odlany z brązu, podniosła się, powąchała odłamy gipsu
144 AdLeon     |             rozbitego i powróciła ułożyć się w też same monumentalne
145 AdLeon     |                  w tych czasach zdarzyło się coś zrobić, z czego mogę
146 AdLeon     |                być zadowolonym, ale będę się musiał u oczytanych ludzi
147 AdLeon     |              pełni doszło, i gdy wszyscy się spokojnie na siedzeniach
148 AdLeon     |                  ma, albo, zastanowiwszy się nieco, nie będzie miał innej;
149 AdLeon     |                 tylko niemałe, lecz będą się z postępem zwiększały...~
150 AdLeon     |               ciągu.~- Otóż, trafiającym się fortunnie mecenasem w tej
151 AdLeon     |               grupy postawić, i od kupna się cofnie... ~Rzeźbiarz uwagę
152 AdLeon     |      bukszpanowym szerokim dłutem bawiąc się, wejrzał na wszystkich pilnie,
153 AdLeon     |                  mnie z pytającym gestem się obrócił.~- Co do mnie -
154 AdLeon     |                 sejentyficznie godziłoby się nadmienić, iż do Semitów,
155 AdLeon     |                  kształty klucza.~Działo się to jakoś magicznie, przez
156 AdLeon     |               zawoła nagle, do Redaktora się zbliżając:~- Ależ to tym
157 AdLeon     |        chrześcijańska musiałaby odmienić się?!!...~Redaktor, biorąc ku
158 AdLeon     |                  Nerona, ta scena dzieje się ? czy to są portrety męczennika
159 AdLeon     |             głowę kłopoczących), cofnęli się z pracowni cicho i grzecznie.~
160 AdLeon     |          odprowadzała ceremoniałem, dała się nagle słyszeć w korytarzu
161 AdLeon     |               idzie?...~A wtem otworzyły się drzwi i wszedł jegomość
162 AdLeon     |                  prosto do grupy zbliżył się. Chwilkę patrzył szarym
163 AdLeon     |          ogolonych wąsach tym bujniejszą się wydawała.~- Życzę mieć szczegółowe
164 AdLeon     |                   który naraz półkrokiem się w tył cofnął, ażeby pierwszego
165 AdLeon     |             zabierać.~- Jest to... (jako się nadmieniło było) - rzekł
166 AdLeon     |              Amerykanin przerwie - zdaje się, że klucz trzyma w ręku,
167 AdLeon     |                piękną i stosowną! - Mnie się wydaje, że przy kufrze należałoby
168 AdLeon     |                    Rzeźbiarz, zbliżywszy się do grupy, naznaczył kształt
169 AdLeon     |               Redaktorowi, zabierającemu się skrzętnie do pisania, i
170 AdLeon     |                   Rzeźbiarz*** podejmuje się wykonać grupę (Kapitalizację)
171 AdLeon     |            dołożyć daty pominięte, a gdy się to spełniło, zamienił karty,
172 AdLeon     |                  A to gdy mówił, skłonił się i począł mieć się ku drzwiom.~
173 AdLeon     |                skłonił się i począł mieć się ku drzwiom.~Co rychlej zatem
174 AdLeon     |         przeklętym świecie, wszystko, co się poczyna z dziewiczego natchnienia
175 Menego     |                  jeden nie zatarty napis się wyraża, na Riva degli Slavi;
176 Menego     |               strojach różnych, z różnym się akcentem przechadzają, na
177 Menego     |         przytwierdzony, profilem zębatym się określa, potem wioślarz
178 Menego     |                  w 1843 roku przechadzał się B. ze mną, o Pałacu Dożów
179 Menego     |               nie bez trudu wypowijająca się z kamienia... Miałżeby architekt
180 Menego     |                Pokoju itd.~B. uśmiechnął się smutnie. I mówiłem dalej:~-
181 Menego     |                 poczętego.~B. uśmiechnął się znowu. Tu wchodziliśmy na
182 Menego     |               być gwarno i porozświecały się kawiarnie, i czekano muzyki
183 Menego     |           przywyknął, jakby Wenecjaninem się urodził.~Tam weszliśmy.
184 Menego     |            kaftanie czerwonym i Żyd, zda się, wschodni, w szachy grali;
185 Menego     |                  przyjdzie zaraz, nazywa się Dominik - i tu zawołał B.: "
186 Menego     |               łatwo miejscowym tradycjom się poddawał, z posłuszeństwem
187 Menego     |              wzór cierpliwości, zaparcia się, pokory-wykonywanej sprawiedliwiej
188 Menego     |       zarozumiały sam Kaulbach, uczyć by się z tego dobrze mogli. Kto
189 Menego     |         Corneliusie malowałem, i właśnie się grupę tę robiło, gdzie wyobrażenie
190 Menego     |               życia wzory brali, i co to się zwykle o tym czyta jakby
191 Menego     |                 ci wieczorem... zdaje mi się, żem coś skomponował.~Jakoż
192 Menego     |              bliski swego skończenia.~Tu się B. z krzesła podniósł i
193 Menego     |                to, panie? jak to, topisz się, panie... (bo me nego - "
194 Menego     |                      bo me nego - "topię się" w weneckim znaczy dialekcie),
195 Menego     |                   bo nie wiem, jak wyspa się nazywa. Jeśli czasu mi zbędzie,
196 Menego     |                   Byczkowski~NB. Pakując się chustkę też znalazlem, którą
197 Menego     |              długie pasmo ziemi, o które się płasko z jednej strony pełne
198 Menego     |              kamieniami. Po nich ścieżka się łamie, albo je wymija, w
199 Czarne     |              uczucie, kiedy pisarz stara się uniknąć stylu przez uszanowanie
200 Czarne     |                 stąpa, przeto iż wznieść się wyżej nie mógł? Te rozróżniać
201 Czarne     |                 ani dodawszy, ani na uic się nie odważywszy.~Są wszelako
202 Czarne     |                snadniej dziś upowszechni się udany pamiętnik średniowieczny,
203 Czarne     |              przy tym sposobie wleczenia się o kiju, bardzo zgrzybiałym
204 Czarne     |                 sobie - tudzież podnosił się niekiedy, podając rękę komu,
205 Czarne     |             Różnieckim, muzyku.], jak mu się co w pracach naszych podobało,
206 Czarne     |               obchodzić... Tak to wlokąc się, po pierwszy raz Witwicki
207 Czarne     |             wskazywać ręką i zatrzymywać się:~- ...A to (mówił) co to
208 Czarne     |            kwiatów w mieszkaniu), jak to się nazywa ten kwiat u nas?...
209 Czarne     |         wspomnień tych samo czasem zdaje się określać, i dlatego właśnie
210 Czarne     |              punkt, z którego napotykają się widoki cokolwiek zbliżone
211 Czarne     |                trzech, jakiego, zdaje mi się, już mało kto w ozdobnym
212 Czarne     |                  poety synek na trawniku się bawił...~Od zdarzenia tego
213 Czarne     |                wiedząc tylko zawsze, jak się ma i że siostra jego z Polski
214 Czarne     |                 iż Chopin, dowiedziawszy się, kto był, prosi mię - że
215 Czarne     |               czoła i rzekł: "...Wynoszę się!..."- i począł kasłać, co
216 Czarne     |           wiedząc, iż nerwom jego dobrze się robiło silnie coś czasem
217 Czarne     |                  go w ramię rzekłem, jak się mówi do osoby silnej i męstwo
218 Czarne     |             męstwo mającej: "...Wynosisz się tak co rok... a przecież,
219 Czarne     |             rzekł: "Mówię ci, że wynoszę się z mieszkania tego na plac
220 Czarne     |                 wkrótce bowiem przeniósł się na plac Vendôme i tam umarł,
221 Czarne     |                  zachodząc pytał go, jak się Monsieur Jules ma?... Tam
222 Czarne     |               dawały na przestrzeń, jaką się z wysokości zawsze widuje,
223 Czarne     |                pieczonej kury składający się. Siedział przeto Słowacki
224 Czarne     |               długim paląc, jak to używa się w Polsce na wsi; na kanapie
225 Czarne     |                nosa orlego sprzymierzało się... Pod koniec rozmowy mówił
226 Czarne     |             Wyraźnie mi to mówił, bawiąc się cybuchem fajki swojej, tam
227 Czarne     |                nieswój jest..." - "Jakże się zna ?" - pytałem. - "Nie
228 Czarne     |      piękniejszych twarzy umarłego widzi się, jako była twarz Słowackiego,
229 Czarne     |              twarz Słowackiego, rysująca się białym swym profilem na
230 Czarne     |           doniczki z kwiatami - krzątano się około pogrzebu, a pogrzeb
231 Czarne     |                 polskie w Paryżu bawiące się odwiedzałem był - bo wiele
232 Czarne     |        zostawując sobie - aby sprawdziły się słowa w Beniowskim napisane,
233 Czarne     |                 Macedoński przy budzeniu się powtarzać sobie kazał: "
234 Czarne     |                  spuszczony nie poruszył się... Nie widziałem jeszcze
235 Czarne     |          zupełnego braku wiatru i, kiedy się dalej popłynie, zgadnąć
236 Czarne     |                 w który wszyscy cieszyli się pogodą i niedzielą, a to
237 Czarne     |                  jak długo zaniepodziało się."~Że nie spojrzałem, jak
238 Czarne     |           odpowiedziałem mu więc, jak to się mówi, kiedy o czym innym
239 Czarne     |               ani widzą, ani zgadują, że się spogląda na nie - będę więc
240 Czarne     |                  i tak, kiedy przesunęła się, spostrzec można było, boć
241 Czarne     |         mimowolnie, choćby i nie patrzył się wprost na przedmiot. Słońce
242 Czarne     |           księżyc wzeszedł, i podniosłem się, i zasnąłem w kajucie ciasnej,
243 Czarne     |              trzymasztowego przechadzała się... Krzyk jakiś rozległ się
244 Czarne     |               się... Krzyk jakiś rozległ się w nocy - jacyś ludzie przybiegli
245 Czarne     |             okrętowy, tu i tam przewinął się po schodach, doktora szukając...~
246 Czarne     |               prawdy rylcem ścisłej sama się w żywotach zapisuje, warto
247 Czarne     |                   a ofiarowane mu, zdaje się, dobrze już potem, kiedy
248 Czarne     |              kiedy w dziennikach czytało się, iż profesor Kolegium Francuskiego
249 Czarne     |              jaką z bibliotekarstwa udał się był pan Adam, zaszedłem
250 Czarne     |            pamiętam, że czerwono zrobiło się w oknie, kiedy myśliłem
251 Czarne     |                   bowiem: była to, zdaje się, kapota, jaką zagonowa szlachta
252 Czarne     |                dwa niedźwiedzie pasujące się - odlew z gipsu.~To było
253 Czarne     |                tyleć razy rozchodziliśmy się, przeszedłem potem nieledwie
254 Czarne     |                 jak mawiał, zatrzymywało się w pamięci...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
255 Czarne     |              zaułku jerozolimskim dawało się więcej czuć, niż widzieć
256 Czarne     |                okna owego stojąc, porywa się jak człowiek szabli szukający,
257 Czarne     |            klęczy Matka Najświętsza, jak się klęczy przed ołtarzem w
258 Czarne     |              jego, mówił wszystko, co mi się zdaje, ja zaś, na tym już
259 Czarne     |                 nie mniemam, aby inaczej się mówiło, długo więc myślenie
260 Czarne     |                Leonarda da Vinci mrokiem się okrył...~Dowiadywałem się,
261 Czarne     |                się okrył...~Dowiadywałem się, czy dwa inne obrazki zaczęte
262 Czarne     |     niekształtnie nakreślonego podpisują się; kiedyś i... w literaturze,
263 Czarne     |                 nieliterackim, o których się naszym literatom ani śniło,
264 Biale      |            zaniemiał do czasu narodzenia się Jana ś. Chrzciciela, syna
265 Biale      |         Chrzciciela, syna jego; zdaje mi się, że to we Florencji, na
266 Biale      |               płaskorzeźb florencki.~Kto się nie zgorszy prostotą szczerej
267 Biale      |              poza ich udziałem dziejącej się.~Najjaśniej przeto widać
268 Biale      |         prawdziwej nie może być, ilekroć się zatraci pojęcie dramatyczne
269 Biale      |                założenie powyższe: kiedy się zatraci basso w muzyce,
270 Biale      |               dziś autor, bez potknięcia się w śmieszność, potrafił dociągnąć
271 Biale      |                  pisarz dramatu podnieść się nie będąc w stanie... skończył."~
272 Biale      |         poetycznymi jego polotami. Zdaje się, że to nie inąd, ale tędy
273 Biale      |          cichości rozmaitych; przychodzi się potem do usłyszenia dramy
274 Biale      |                  tak je nazwę), i to zda się być wątkiem wszelkiego dramatyzowania
275 Biale      |       rozkładaniu wyrazów dowiedzieliśmy się - ale byłoby to za wiele
276 Biale      |              gołąb, ale dalej... uciszam się już jako Calderon w dramie
277 Biale      |             rozkładając wyrazy, objaśnia się, a od którego już, rozkładając
278 Biale      |                rozkładając je, zaciemnia się, zamiast objaśnienia - i
279 Biale      |    zdrowe-cierpienia dramatycznymi zdają się być... choroba ma na polu
280 Biale      |             ojców moich, gdzie urodziłem się - na prostej, bezpoetycznej,
281 Biale      |            myśląc, że głos do naczytania się w dramacie pana Adama piosenki
282 Biale      |              zwłaszcza w górach, pamięta się dobrze szczegół wszelki
283 Biale      |                 na Angelus, kiedy zjawił się obok mnie wieśniak włoski
284 Biale      |             osiołki stanowczo wstrzymały się, a my siedząc na nich poczuliśmy,
285 Biale      |                  szeroka droga, na którą się ze szczytu góry stoczył,
286 Biale      |              kiedy nikogo nie ma, to one się tu staczają z wierzchu skał...
287 Biale      |                 wstęgą krzywą od szyi mu się na ścianę zatoczyła, do
288 Biale      |                 sobie właściwej wytoczył się na niebo, tylko że przesłoniony (
289 Biale      |                pewnej godzinie należy mu się widzieć. Nocy tej - takim,
290 Biale      |                   Nocy tej - takim, jako się rzekło, księżycem oświeconej -
291 Biale      |              może i nie ja jeden dlatego się udałem do teatru, aby publiczność
292 Biale      |                nieporządnie przechadzała się... Po niejakim czasie weszła
293 Biale      |              strojnych dam parę pokazało się. Niektórzy wychylali się
294 Biale      |                 się. Niektórzy wychylali się i oglądali naokoło, jakoby
295 Biale      |            rozwinięciem opery sformowała się pewna całość gości używających
296 Biale      |            kierunku bez celu przechadzać się...~W miarę jednak jak opera
297 Biale      |                 zasiadać ma...~I poczęło się grać pomiędzy publicznością
298 Biale      |            czerwoną pokazując, znajdował się sam pomiędzy teatru pełnią
299 Biale      |                  miały cień, lubo nic tu się nie pisze, co by nie było
300 Biale      |                 od nas zależeć nie zdają się.~A są tym piękniejsze, z
301 Biale      |            zarówno pięknie jak, zdaje mi się, koniecznie prawie, aby
302 Biale      |                pod tym względem pierwszą się w europejskiej dzisiejszej
303 Biale      |           świadomość paraboli sama przez się coraz dalsze pokaże kresy,
304 Biale      |                tych notatek. A przytacza się je (jako każdy dobrej woli
305 Biale      |         dotykalnie rzecz znającej i jako się mówi z kimś, co w rozmowy
306 Biale      |                 np. które przytrafiły mi się, dały mi to dostrzec, jak
307 Biale      |          dostrzec, jak jest łatwo poddać się formułkom czczym bezpatetycznej
308 Biale      |                  wiem - rzekł gość - jak się odezwać mam : obywatelu,
309 Biale      |           polskiej) zależy od tego, jako się powiada albo słyszy ? a
310 Biale      |              uczyniły razem, iż zdało mi się nie rodaku, ale rrrobaku!
311 Biale      |            stosowniej wypowiedzieć, myli się. Swobodnie tu jest i przystępne
312 Biale      |              wyniszczy.~Lubo - nie ma co się tam przecie ścigać, gdzie
313 Biale      |      nieskończona liczba - to tylko, jak się jedną drogę widzi, ścigać
314 Biale      |                jedną drogę widzi, ścigać się może jest koniecznym, i
315 Biale      |                    pomnę, iż obejrzawszy się wkoło ani modlić się nawet
316 Biale      |         obejrzawszy się wkoło ani modlić się nawet słów nie miałem -
317 Biale      |                  Polsce był; jak to mówi się czasem u nas szlachty: był
318 Biale      |              okręty współpłynące rozbiły się, j eden rozbity widzieliśmy
319 Biale      |                niedziel!), że, ubierając się w kajucie, przymknąłem nieco
320 Biale      |             nieco drzwi, patrzę, aż ręka się przez szparę z niedomknięcia
321 Biale      |                 świeżą: rzeczy, domyślić się łatwo, jak kosztowne i rzadkie
322 Biale      |                broni nabitej, aby ludzie się o wodę nie pobili... Izraelita
323 Biale      |                  chodząc, że spodziewano się znaczniejszej burzy w nocy,
324 Biale      |               najwyższym stopniu zaczęły się za Chrystusem Panem porywać
325 Biale      |                 ziemia maleńka, kończyła się też i cała ziemia z lądami
326 Biale      |                lądami swymi, a zaczynało się morze... Powiesz mi (lubo
327 Biale      |              które to przedmieście zowie się Brooklyn, zamieszkiwał.
328 Biale      |                onym wybrzeżu przechadzał się raz ze mną, a słońce właśnie
329 Biale      |               właśnie ku zachodowi miało się, chmurą mocnymi promieniami
330 Biale      |                  szeroka rzeka srebrzyła się pod słońca jasnością, fortecy
331 Biale      |              okrętu tuż resztka czerniły się...~Nie pamiętam, o czym
332 Biale      |              Anglików zbił, a cofających się żołnierzy swych utrzymał
333 Milcze     |                   gdyby albowiem budziło się go upadkiem na twarz najlżejszego
334 Milcze     |           brutalstwo nierozłącznym zdawa się być od roboty takowej. Stąd
335 Milcze     |                  w żaden sposób nie daje się.~Owszem, większość ogromna
336 Milcze     |              spoczynek utrwalić, starała się i bardzo pilnie stara uzasadnić
337 Milcze     |                 A co (należy ostrzec) że się może na pozór udowodniać
338 Milcze     |                 jest: że absurdum bierze się za nowe... tylko albowiem
339 Milcze     |           udarowanemu i nie spodziewałem się był bynajmniej żadnych patetycznych
340 Milcze     |                 po delegacji, znalazłszy się raz bardzo poufnie z mężem,
341 Milcze     |             poufnie z mężem, o którym tu się mówi, podniosłem umyślnie
342 Milcze     |                 liczba ludzi, położyłbym się w grób, nigdy pierwej własnego
343 Milcze     |               przyznaj, iż takich rzeczy się nie mówi...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~*~
344 Milcze     |              ducha i oczywistości, które się jakoby spół-milczeniem ogółu
345 Milcze     |            Diogenes przeczuwał zbliżanie się tej epoki wtórej, skoro
346 Milcze     |           ostrzeżenia, iż "takich rzeczy się nie mówi...", że do takich
347 Milcze     |            zadania bytowego nie zstępuje się, że wiedza (mianowicie od
348 Milcze     |                  jakie zadanie??... tego się także nie mówi!~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
349 Milcze     |                może być przez pojawienie się całych nowych umiejętności,
350 Milcze     | Obłąkanym-Sokratesem"! Wszelako omyliłby się bardzo, kto by Diogenesa
351 Milcze     |            dowcipu. Na mędrcu tym zamyka się ta filozofia, którą ja heroiczną
352 Milcze     |                 filozofia ta nie zaczyna się wcale od Talesa, lecz od
353 Milcze     |            przedstawień, gdzie wykładało się posady mądrości tradycyjnej
354 Milcze     |                tradycyjnej i wypowiadało się idee postaciami, zaś zamyka
355 Milcze     |              idee postaciami, zaś zamyka się i kończy nie mniej dramatycznie,
356 Milcze     |              początkował, to jest zamyka się Dialogami-Platońskimi, tak
357 Milcze     |             później jedną ze szkół zowie się, było raczej powszechną
358 Milcze     |          tragedia Sofoklejska) nie godzi się, ażeby przeto wstecznie
359 Milcze     |                   przez system otrzymuje się i udziela słuszniej światło
360 Milcze     |               Śród takich to wiedz i tak się znajdując postawionym, uważa
361 Milcze     |                  sobie uważany, kształci się także i postępuje?... Myślę,
362 Milcze     |                że nie! - albowiem system się budując na pojęciu zupełności,
363 Milcze     |           dlatego z wątpliwością wyrażam się. Wiem, że czemu niebądź
364 Milcze     |              obejma, to jest, że budując się na pojęciu całości, zupełności
365 Milcze     |             approximative), te wydawa mi się być najwłaściwiej doniosłym
366 Milcze     |           cokolwiek bądź czynimy, zagaja się albo uzupełnia przez przybliżenie.
367 Milcze(**) |                swoje, iż nie można wiele się na tym opierać. Np. szkoła
368 Milcze(**) |                iż w mieście Velia trzech się filozofów narodziło było;
369 Milcze(**) |              mieszkanie do Eretry, zowie się i eretriacką... Pojmujemy
370 Milcze(**) |                  śmierci jego wyprzedaje się z rękopismów za pieniądze...
371 Milcze     |           głównej Biblioteki - a ja będę się starał nadbiegnąć z jednej
372 Milcze     |               mam jeszcze z kimś spotkać się i na papiery potrzebne okiem
373 Milcze     |           przecie wyjechać nie godziłoby się! ..."~W słowach tych, zupełnie
374 Milcze     |                wygłosić nastrojem, ażeby się piorunującą stawszy satyrą,
375 Milcze     |              logicznym następstwem stało się, że kolega mój nie dopisał
376 Milcze     |                mój nie dopisał i spóźnił się. Oczekiwałem go spokojnie
377 Milcze     |              dziecko złotowłose, bawiące się kamyczkami z piasku wygrzebywanymi
378 Milcze     |               jego zalet. Otóż! - mówiło się - skoro spójrzymy na te,
379 Milcze     |                  szerokie urozszerzające się jeszcze bardziej masy pełnego
380 Milcze     |               jedynej... zaiste, że sama się myśl, beznakłonnie ku temu,
381 Milcze     |                to : na czym ona zatrzyma się i w co się odrodzi?~Będzież
382 Milcze     |                  ona zatrzyma się i w co się odrodzi?~Będzież potrzeba,
383 Milcze     |                  egzaminu przygotowujący się?!~Dziś - gdy jeżeli gdzie
384 Milcze     |             jakby trzy na dzień, spotyka się... i to jeszcze w jednym
385 Milcze(***)|                                Godziłoby się zapytać czynnego generała,
386 Milcze(***)|              działaniach swoich opierali się na bystrym a peu prés a
387 Milcze     |              ukształcenia umysł, tułając się za bezcelnie i bezszczerze
388 Milcze     |          prostych zapytań, jak to zwykło się zdarzać w fałszywych położeniach!
389 Milcze     |                    to niekoniecznie dawa się (mówię) sama ona bezdenna-ciekawość
390 Milcze     |       bezdenna-ciekawość stawić rodzącej się, rosnącej i postępującej
391 Milcze     |                  energia w dzieło zagaja się. Byłoby to zapewne czymś
392 Milcze     |          Milczenia naszego) dostatecznie się udowodniło; jak dalece jest
393 Milcze     |         wszystkim osobom umiejętnym:~jak się to zrobiło, że cała jedna
394 Milcze     |                  to ta, na której buduje się i osklepia frazes - a nie
395 Milcze     |        mówienia-częścią. Pretensja zdaje się być dosyć usłusznioną!...~
396 Milcze     |               po-za-składniowym, bo cały się na wyrzutniach i niegramatycznościach
397 Milcze     |                  nakreślonym, lecz gdzie się on sam z ustroju słów gwałtem
398 Milcze     |               żywotną częścią mowy, daje się naprzód w każdym zdaniu
399 Milcze     |                  dotykalnie objawiającej się.~Panowie gramatycy zaprzątać
400 Milcze     |              Panowie gramatycy zaprzątać się zwykli jakąś abstrakcyjną
401 Milcze     |        niepodobna jest wymyślić! I gdyby się takowe złożyć udało, to
402 Milcze     |                  Skoro mówisz ~"Jakże mi się miewasz, przyjacielu?" -
403 Milcze     |                żywiej zapytać: "Jakże mi się miewasz, przyjacielu?" A
404 Milcze     |                   i tak dalej.~"Jakże mi się miewasz, przyjacielu, albowiem
405 Milcze     |               najstosowniej przedstawuje się - a przeto:~"Nie należy
406 Milcze     |             stopień, pod którego wpływem się najsłuszniej przedstawuje
407 Milcze     |                  praktyce dowiedzieliśmy się. Rzecz zaś sama ani nawet
408 Milcze     |              milczenia, nie zastanowiłby się na chwilkę, iż tenże nie
409 Milcze     |             samym rozkazem nagim rządząc się, ale że musiał on zalecenie
410 Milcze     |                  tym samym zakląć dawało się cząstkę życia człowieka
411 Milcze     |         bezpiecznie wypowiedzieć, należy się mnie poniekąd aż do mojego
412 Milcze     |                członek.~To zaś wydawa mi się być więcej niż wszystko,
413 Milcze     |                  o której misteriach gdy się tu rozpoczęło mówić, wypadło
414 Milcze     |                dawno mądrości może dałby się i dziś tym usłusznić, iż
415 Milcze     |                specjalny pracownik stawa się z czasem jakoby doskonałą
416 Milcze     |            Dostąpienie przeto, zbliżenie się albo zbliżanie do kanonu
417 Milcze(*)  |                                    Głosi się wprawdzie, iż Pitagoras
418 Milcze     |                 do swojej idei, budowała się rzecz ta na pojęciu paraboli
419 Milcze     |                 owa osobistość rzetelnie się mogła była doprowadzić...
420 Milcze     |               doprowadzić... Wytłumaczmy się więcej szczegółowo:~Pochopnie,
421 Milcze     |                  nie najrozważniej, mówi się, że: "parabola nie dowodzi
422 Milcze     |            żywych prawdy będąc, udzielać się miał i mógł na takowe oddalenia
423 Milcze     |           milczenia monologiem rzetelnie się doprowadzić starał i potrafił.
424 Milcze     |                 sobie na parabolizującym się jakoby bezwzględnie duchu
425 Milcze     |              myśli. To tak i tu tłumaczy się i owa pozorna ciemność wyrażeń,
426 Milcze     |            obrotu ich, czy to rozumienia się ze zwierzęty i pojęcia-pieśni
427 Milcze     |           jednakowoż lud ateński znalazł się był pod wpływem jednego
428 Milcze     |             które z wielkim i chełpiącym się zapałem ojczyznę jak najprostszą
429 Milcze     |             zdania światlejszych oglądał się - człowiek umiejętny i trzeźwy
430 Milcze     |                zgromadzeń, lecz podniósł się milcząc, a ująwszy pochodnię
431 Milcze     |               nas.~Do tejże samej należy się tradycji ów, lubo niezmiernie
432 Milcze     |             zdjął ze siebie pas i spętał się sam, dając przez to widzieć,
433 Milcze     |              Szkoły tejże samej można by się i dziś, lubo w bardzo grubych
434 Milcze     |          kształtach, dopatrzeć, skoro by się uważnie i głęboko pomiędzy
435 Milcze(**) |                 panowania Ozjasa stanowi się epoka istotnej jawności
436 Milcze     |          tradycje w tej mierze dochowały się jeszcze i są wyrażane przez
437 Milcze     |                 początek i wypromieniają się.~Egzegezy pod tym względem
438 Milcze(***)|                           Cyganie bardzo się kryją z ich rzeczywiście
439 Milcze(***)|                 szczupło u nich znajdują się; lecz gdy z jednej wsi byli
440 Milcze     |                My tu jednakże ograniczać się powinniśmy, nie tylko na
441 Milcze     |                  szczupłym parku zaczęło się było przechadzkę, wyprowadziła
442 Milcze     |                 okoliczne, i znaleźliśmy się na wyniosłości, pod której
443 Milcze     |                szeroki, który, urabiając się ze wszech wydźwięków wszystkich
444 Milcze     |               naszego świata; lecz gdyby się na te huczące morza działalności
445 Milcze     |        szerokiego tłumu i gwaru zgarnęły się kształty umysłowe? I tak
446 Milcze     |            ogromny gwar i tłum zgarnąłby się naprzód w umysłową postać
447 Milcze     |                tego ani ważna, ani godzi się - tak jest.~Postać ta znamienita
448 Milcze     |               formę przybierze, wsłuchaj się weń głębiej i spokojniej,
449 Milcze     |                myśl, o tyle onymi zajmie się jeszcze ów osobisty monolog,
450 Milcze     |             prócz tego tylko, co do niej się odnieść może, jużci że nic
451 Milcze     |                  swojego i ażeby podobać się... Ten, nim otwiera usta,
452 Milcze     |               Pierwszy jest rozwijającym się nieustannie personalizmem -
453 Milcze     |               nie nazbyt wysoko potrzeba się wznieść, ażeby, nie usłyszawszy
454 Milcze     |                 zadatkowanymi, lecz żeby się one przez stopniowany dorobek
455 Milcze     |            istota tak wcześnie rodziłaby się.~Tymczasem nawet najrozsądniejszy
456 Milcze     |                 by był człowiek zajmować się bawidłami dziecinnymi.~Rubaszniej
457 Milcze     |        dziecinnymi.~Rubaszniej wyrażając się (bo spółcześni chcą tej
458 Milcze     |                   jedno poetę!~Trzymając się przekonania, że wielkie
459 Milcze     |               zamiast co zaprzątalibyśmy się, czy rzeczywiśćie Orfeja
460 Milcze     |            utworzył?... właściwiej godzi się nam światło rzucić na niejasną
461 Milcze     |              przetrwać podoła, usunąwszy się z pierworządności i stosowne
462 Milcze     |                 tę podejma. Pierwej żeni się bardzo stosownie przez zaufanego
463 Milcze     |                 we składniowym budowaniu się zdań: pierwsze zdanie osądza
464 Milcze     |                   pierwsze zdanie osądza się przeznilczeniu, które następnego
465 Milcze     |        następnego logicznie zdania stawa się wygłosem, a przynosi ze
466 Milcze     |                ogółu jednej Epoki, stawa się wygłosem literatury Epoki
467 Milcze     |                  uwagę, albowiem okazuje się być całym i na rozmaitych
468 Milcze     |             wielkiego-psałterza, a która się dochowała przez swoje ze
469 Milcze     |          wypowiedz, którego zmysł musiał się ubogacić, gdy po zburzeniu
470 Milcze     |                 serca swoim... i narażał się na morzu, i nie dla siebie
471 Milcze     |                epoce, widzimy zatem, jak się jawi i wygłasza Epopeja
472 Milcze     |                 przemilczeniem, na jakim się piękna i bujna postać Epopei
473 Milcze     |            treści historycznej nie zniża się. Epopeja zatem koniecznie
474 Milcze     |               Epopei, czyli skoro ta już się zbierze w całość i utwierdzi
475 Milcze     |            swojego, czyliż i ona miałaby się jeszcze na przemilczeniu
476 Milcze     |             dopiero później uczytelniały się!... Historia przemilcza
477 Milcze     |                komentarzami nazwać godzi się... Anegdotą.~Tam są tajemnice
478 Milcze     |              książka popularna!~(Niechaj się nikt nie gorszy, iż spominamy
479 Milcze     |         Ewangelie jako książkę, bo godzi się uważać, iż gdyby Ewangelię
480 Milcze     |                  nie inaczej rozwijające się myśli, uczucia i sprawy.
481 Milcze     |                  czasu owego i dopełnżeń się, jest Rewelacją!~Z administracyjną
482 Milcze     |             najstarszą rzecz cytują. Tak się wcale nie godzi, tylko my
483 Milcze     |               tym wierniej przechowywały się i udzielały, daje zaiste
484 Milcze     |                dlatego tak szybko doszło się do stopnia arcydzielnego
485 Milcze     |               chronologicznego (a o czym się już wyżej nadmieniało),
486 Milcze     |           umiałby zobaczyć, jak zasuwają się w siebie, i z siebie podawają
487 Milcze     |                 zwierciadlanym lubowaniu się drukiem nie poprzestać!
488 Milcze     |           podobno będą musiały nie tylko się zajmać ślicznością i obfitością
489 Milcze     |          obowiązanych: to dlatego uchyla się nieco zasłony tej...~ ~