Part

 1 Cywil |              różowych rąk dziecięcia ku rybom wielkim, co idą za
 2 Cywil |      Cywilizacja, ujrzeliśmy idących ku nam po szerokiej desce łączącej
 3 Cywil |              ław pustych usiedliśmy.~Ku czemu poważny mój przyjaciel
 4 Cywil |             które, zdawałoby się, że ku temu tylko istnieją, aby
 5 Cywil |           Kilka osób poskoczyło wraz ku wrębowi okrętu, w stronę
 6 Cywil |              pół-pogardliwym cisnęli ku mnie spojrzeniem. Zdawało
 7 Cywil |              zawołał głosem wielkiem ku maszyniście na dół: "Ognia!" - ~
 8 AdLeon|        polityce, obracano się nieraz ku rzeźbiarzowi, mówiąc ze
 9 AdLeon|           ażeby jedna podnosiła oczy ku niebu, druga zaś podnosiła
10 AdLeon| amerykańskiego dziennika skłania się ku zamówieniu u rzeźbiarza
11 AdLeon|          Drżyjcie, tyrany świata!...~Ku czemu młody turysta i malarz
12 AdLeon|      żeńskiej figury zatrzymał cios, ku czemu zawołał guwerner:~-
13 AdLeon|           się?!!...~Redaktor, biorąc ku sobie, jakby na świadki,
14 AdLeon|           osobistości, lecz o dramę.~Ku czemu guwerner doda:~- Jeden
15 AdLeon|      godziwym? - zapytał Amerykanin, ku czemu rzeźbiarz swoją kartę
16 AdLeon|        skłonił się i począł mieć się ku drzwiom.~Co rychlej zatem
17 Menego|              z ostatniego już mostku ku Piazzetta, zwrócił moją
18 Czarne|           pokoju. Tak to spojrzawszy ku mnie, wchodzącemu doń, przywitał
19 Czarne|           całość..." - i parę kroków ku drzwiom ze mną robiąc, po
20 Biale |              planety oś.~Kto ma uszy ku wysłuchaniu prawdy, ten
21 Biale |        pojechałem był raz o południu ku Grotta Ferrata i powracałem
22 Biale |              aksamitne wnętrze swoje ku światłu, jak wielka rana,
23 Biale |             ze mną, a słońce właśnie ku zachodowi miało się, chmurą
24 Milcze|           pełniąc nazbyt - czynię to ku temu, ażeby ci, co przyjdą
25 Milcze|          sama się myśl, beznakłonnie ku temu, zapytuje, jeżeli nie: