Part

 1 Cywil |         mój przyjaciel rzecze do mnie:~- Obraziłbyś młodego tej
 2 Cywil |        podróżnych znając, tak do mnie mówił:~- Emigrant ten bardzo
 3 Cywil |       pół-pogardliwym cisnęli ku mnie spojrzeniem. Zdawało mi
 4 AdLeon|        interesem, gdy wysłana po mnie charcica zmusiła mię, ażebym
 5 AdLeon|   pracowni rzeźbiarza bynajmniej mnie jako fawor wyłączny nie
 6 AdLeon|    przetrącone, który rzekł:~- I mnie w tych czasach zdarzyło
 7 AdLeon|          że stałem najbliżej, do mnie z pytającym gestem się obrócił.~-
 8 AdLeon|      gestem się obrócił.~- Co do mnie - rzekłem - myślę o tym,
 9 AdLeon|    właśnie nie zamierzany przeze mnie skutek, albowiem naraz Redaktor
10 AdLeon|      bardzo piękną i stosowną! - Mnie się wydaje, że przy kufrze
11 Menego|      pisał...~- Ten chłopiec zna mnie, przyjdzie zaraz, nazywa
12 Menego|            bo nie sam tu jestem. Mnie tu państwo Hr. do Włoch
13 Czarne|    pokoju. Tak to spojrzawszy ku mnie, wchodzącemu doń, przywitał
14 Czarne|           którą (że zwyczaj miał mnie i Gabrielowi Rożnieckiemu [
15 Czarne|        pod masztem wielkim, przy mnie nowy znajomy, światły młodzieniec
16 Czarne|      nami suknia kobieca, a obok mnie siedzący współpodróżnik
17 Czarne| przywitać go.~Wesoło spojrzał na mnie i uścisnął, i rozmawiałem
18 Biale |   Angelus, kiedy zjawił się obok mnie wieśniak włoski na ośle
19 Biale |         nabożeństwa spotykanej u mnie, iż dzień ten wyróżniać
20 Milcze|          ażeby ci, co przyjdą po mnie, nie potrzebowali pełnić
21 Milcze| przygotowanym było, rzekł był do mnie : "Oto będę miał teraz nieco
22 Milcze|         szło tam?... podobno, iż mnie zakrytym nie jest -albowiem
23 Milcze|         wypowiedzieć, należy się mnie poniekąd aż do mojego osobistego
24 Milcze|         lubo i wyjaśnione przeze mnie) pojęcie było właśnie że