Part

  1 Pamie        |                jednego razu tenże sam, w żółtym szlafroku, w czapce
  2 Pamie        |               sam, w żółtym szlafroku, w czapce z guzikiem na szczycie
  3 Pamie        |        ostrożnie obywatelowi, tak jako w kwarantannie podaje się
  4 Pamie        |               tylko tył osoby poważnej w szlafroku żółtym popstrzonym
  5 Pamie        |           szlafroku żółtym popstrzonym w duże kwiaty piwonii - rzecz
  6 Pamie        |                ta wychodziła z książką w ręku a po niedługim przeciągu
  7 Pamie        |                spotkałem na ekspozycji w Paryżu potomka owegoż obywatela.~
  8 Cywil        |      przestrzeń. - Pozwoliłem mu mówić w tym przedmiocie i słuchałem
  9 Cywil        |             Był czas - rzekłem - kiedy w rzeczywistości dotykalnej
 10 Cywil        |            domówiwszy, wbłąkały mi się w pamięć rymy, które nuciłem,
 11 Cywil        |               tłomoczka.~Co dzień woda w okręt ciecze,~Nogą z łoża
 12 Cywil        |              wieczora - o! człowiecze,~W górę rękaw! - i do pomp.~ ~
 13 Cywil        |              dałem czas.~Co dzień woda w okręt ciecze,~Nogą z łoża
 14 Cywil        |        wieczora - o! człowiecze,~Rękaw w górę - i do pomp!~- Oto
 15 Cywil        |               wyciągnięte są podłużnie w niedbałym na posadzce odpocznieniu;
 16 Cywil        |            umierają we mgłach rannych, w mętach opalowego światłocienia
 17 Cywil        |               może jeszcze fenickie ma w korzeniu swoim pierwiastki -
 18 Cywil        |           okrętu bokach, a które tylko w czas przystani spokojnej
 19 Cywil        |                przystani spokojnej lub w czas ostatecznego niebezpieczeństwa
 20 Cywil        |               okrętowego aż do gwiazdy w niebiosach jak gwóźdź błyszczącej.
 21 Cywil        |             gestów okrętowego kapitana w rękawice futrem szorstkie
 22 Cywil        |              ci uczucie do onych dwóch w niczym niepodobne: bo uczucie
 23 Cywil        |             parowego. I żeglarzy dwóch w kapeluszach, na których
 24 Cywil        |          wiedzieli! - jak deski, które w portowych miastach na wybrzeżach
 25 Cywil        |  otchłanie-otchłani promienności swoje w świecących guzikach policjantów
 26 Cywil        |      świecących guzikach policjantów i w mosiężnych parostatku gwoździach -
 27 Cywil        |       żywiołowi obojętne.~Majtek jeden w opończy ceratowej, od stóp
 28 Cywil        |            zatopił błękitne oczy swoje w chmur nawały, a ona zdała
 29 Cywil        |            fale ogromne na przechylany w otchłań pokład, i nie było
 30 Cywil        |          zrobić im potrafię, gdyby mię w tym względzie zapytano;
 31 Cywil        |              się jej oświadczy z łzami w oczach - książki mu ani
 32 Cywil        |               ową grupę i wepchnęło ją w otwór, którędy schody do
 33 Cywil        |        przyjaciel i ja wcisnęliśmy się w głąb siedzenia, aby przez
 34 Cywil        |             wyraźnie na oku postać ową w szal szkocki do pół oblicza
 35 Cywil        |           wielkiego salonu, gdzie grał w szachy z tłumaczem ambasadorów
 36 Cywil        |                zauważyć, iż płynęliśmy w towarzystwie katolickiego
 37 Cywil        |                jest. Cierpiał on długo w Europie i oto poza jej krańce
 38 Cywil        |             rządzić prokonsul rzymski, w monumentalnym Nimes lub
 39 Cywil        |               z udziału Świętego Ducha w Kościoła sprawach, żarty
 40 Cywil        |          jednej łzy uronić, aby spadła w Ocean, przysłuchiwałem się
 41 Cywil        |          Wszelako siedząc, nie powiem: w zadumaniu, ale w czczości
 42 Cywil        |               powiem: w zadumaniu, ale w czczości myślenia, rozświeciło
 43 Cywil        |                naszego pomoże mi, albo w czymże jesteśmy sobie współudzielni?
 44 Cywil        |               odpowiedzą. Myśl żywotna w ludzkości byłażby tak mechaniczną
 45 Cywil        |            próżnią, o której się mawia w umiejętnościach, wiedząc
 46 Cywil        |        podskakując, przebijają czołami w korony ubranymi wielki arkusz
 47 Cywil        |             wyrzekłszy, uderzyłem nogą w ruchomy pokład statku, jakoby
 48 Cywil        |                wraz ku wrębowi okrętu, w stronę gdzie wiatr pomiótł
 49 Cywil        |               ażeby myślą ich było coś w tym pomóc, ale że to w naturze
 50 Cywil        |             coś w tym pomóc, ale że to w naturze nagłych wydarzeń
 51 Cywil        |                poświst, nie mający nic w sobie podobnego do otaczającego
 52 Cywil        |             odmienić miał siłę.~Ci, co w murze patrzyli, kędy już
 53 Cywil        |           przeszedłszy wschody, stanął w odrzwiach na pół widny,
 54 Cywil        |             schodów. Kapitan ręce miał w kieszeniach, czapkę na tyle
 55 Cywil        |             ukosem i poobiednie piórko w zębach.~Ktoś z podróżnych
 56 Cywil        |             Ktoś z podróżnych usłyszał w kuchni okrętowej, że zbliżają
 57 Cywil        |        obszarem Oceanu - ale tenże sam w chwil niewiele głośno zaprzeczał,
 58 Cywil        |                coś pomiędzy podróżnymi w salonach okrętu, ale wiedzieć
 59 Cywil        |                sam Kapitan pomylił się w rachunkach swoich.~Przy
 60 Cywil        |      energiczny oficer kawalerii wziął w protekcję swoją piękną osobę
 61 Cywil        |           dzieci, a zakonnice podróżne w kabinach swoich kryjome
 62 Cywil        |                biegnących z zapalonymi w rękach kagańcami, uczyniły,
 63 Cywil        |              rozłomy te oddziaływając, w jednolite prawie całości
 64 Cywil        |             przechodziły.~Cofnąłem się w jeden z korytarzy, lecz
 65 Cywil        |             korytarzy, lecz zbłądziłem w kuchni okolice. Majtków
 66 Cywil        |         Kapitan otarł się o ramię moje w korytarzu i zdawało mi się,
 67 Cywil        |         właśnie ubiegł, miał pistolety w rękach -usłyszałem dwa strzały
 68 Cywil        |          poznałem Kapitana z dymiącymi w rękach pistoletami: dawał
 69 Cywil        |         cofając się od jęku konających w boczny statku korytarz,
 70 Cywil        |              się chwilę przygotowując. W salonce Redaktor zapowiadał,
 71 Cywil        |                widziałem, że z krzyżem w ręku wszedł Kapucyn nogą
 72 Cywil        |           czasu onego Krzysztof Kolumb w takimże jak ja dzisiaj stroju - -",
 73 Cywil        |             ażeby się dzieci i kobiety w okolicy głównego masztu
 74 Cywil        |               na strażniczą deskę, ale w połowie schodów się zatrzymał
 75 Cywil        |          głowami tłumu lecąc, uderzyły w komin okrętu z dziwnym łoskotem.~
 76 Cywil        |          wydawało mi się, że odebrałem w czoło uderzenie wielkim
 77 Cywil        |        rozeznać nie mogłem, czy mi się w oczach zaświeciło, czyli
 78 Cywil        |                podobieństwo uwikłanego w pęta słonia, a cokolwiek
 79 Cywil        |              pogrzebie twoim trzymałam w ręku.~
 80 AdLeon       |            które jednało wdzięk i siłę w czytelnie naznaczonych muskułach
 81 AdLeon       |              idący z paszczą otwartą i w niej rozesłanym na białych
 82 AdLeon       |                się raz na pana swego i w tymże samym oka mgnieniu,
 83 AdLeon       |              się stało?... Podobnież i w kawiarni kilka stołów szkłem
 84 AdLeon       |                 nic nie potraciwszy, a w też same naturalne i powolne
 85 AdLeon       |          wyrażał, "dla kształcenia się w zapatrywaniu na rzeczy".
 86 AdLeon       |                zaś był z nieodstępnym (w tym sensie) guwernerem,
 87 AdLeon       |               zapytując, i dopiero się w Caffé-Greco spotykali wieczorem.~
 88 AdLeon       |              łatwością, nie tylko kto? w jakiej gałęzi prac i zachodów
 89 AdLeon       |               udział, ale nawet i czym w obecności zaprząta się?~
 90 AdLeon       |               takowe szkiełka obracane w paszczach lwów gipsowych
 91 AdLeon       |               Czym zaś on jest zajętym w obecności?... to jużci że
 92 AdLeon       |               wąsem, i ze zwitkiem nut w ręku, nic nieczytelnego
 93 AdLeon       |                ręku, nic nieczytelnego w swojej postaci nie przedstawował.~
 94 AdLeon       |          młodzieńca jemu poruczonego): w mówieniu szybki, ale nie
 95 AdLeon       |               mówieniu szybki, ale nie w wymawianiu, seplunił nieco
 96 AdLeon       |               i parskał śliną, ilekroć w zapale się poczuwał. Byłby
 97 AdLeon       |              jeszcze i wczora tamże, i w podobnejże okoliczności,
 98 AdLeon       |               ciała swego przechylając w stronę kierunku życzonego,
 99 AdLeon       |               grawitacji.~O rudobrodym w czarnych aksamitach rzeźbiarzu,
100 AdLeon       |           siaduje i udziału nie bierze w bilardowych zachodach i
101 AdLeon       |           dosyć ma całodziennego ruchu w ciągu wielkiej pracy swojej
102 AdLeon       |            dziele, nie potrzeba na to (w przezacnym Rzymie) być do
103 AdLeon       |                 a szczegóły te tak już w pogadankach upowszechnionymi
104 AdLeon       |               Przyjmował to i skulptor w sposób właściwy, podrywając
105 AdLeon       |         charcica, pozierając mu bystro w oczy, aby zgadnąć, co życzy?~
106 AdLeon       |               się... Dziennik czytając w kawiarni, donoszący o tragicznym
107 AdLeon       |               tragicznym jakim zajściu w polityce, obracano się nieraz
108 AdLeon       |            uzupełnienia i wprowadzenia w życie dzieła sztuki. Lubo
109 AdLeon       |         godzinę naznaczoną znalazł się w pracowni mistrza dla jej
110 AdLeon       |           ołówkiem, jednak bacznie się w rozmowie utrzymywał; potem,
111 AdLeon       |          wielki - rzekłem - mój udział w rzeczach sztuki nie pozwala
112 AdLeon       |        zamieniając, wyznam, iż niemało w tych czasach bywam zajęty
113 AdLeon       |                tamtej oczy zwrócone są w górę - - - Nie taję, iż
114 AdLeon       |           rzeźbiarskiej pracowni skoro w swej pełni nadszedł, znalazłem
115 AdLeon       |           raczej dramą się zwać godzi. W pośrodku światła miejscowego
116 AdLeon       |               oglądać to ramię trafnie w glinie naznaczone, to biodra,
117 AdLeon       |       rozbitego i powróciła ułożyć się w też same monumentalne formy
118 AdLeon       |     przetrącone, który rzekł:~- I mnie w tych czasach zdarzyło się
119 AdLeon       |              swoich znaleźli, Redaktor w sposób następujący do rzeźbiarza
120 AdLeon       |                się fortunnie mecenasem w tej sprawie być by mógł
121 AdLeon       |            wyznaje religię? (a których w Stanach Zjednoczonych jest
122 AdLeon       |                martwy, którego uczucie w całości rzeczy i tak jest
123 AdLeon       | mojżeszowego-wyznania) nie będzie mógł w parku swoim przed domem
124 AdLeon       |                lino należy coś wetknąć w ręce kobiety, to tu prawie
125 AdLeon       |         egipski, który zalecał dawanie w rękę klucza osobom ważne
126 AdLeon       |                 czego zasię ślady są i w Ewangeliach: klucze św.
127 AdLeon       |      Ewangeliach: klucze św. Piotra, i w Apokalipsie.~Rzeźbiarz,
128 AdLeon       |           czego artysta tak wdzięcznie w tej pracy poszukiwał, co
129 AdLeon       |                 dała się nagle słyszeć w korytarzu srebrnym dźwiękiem
130 AdLeon       |             jegomość miernego wzrostu, w niskim kapeluszu szarym
131 AdLeon       |              niskim kapeluszu szarym i w szarym ubiorze bardzo świeżym,
132 AdLeon       |                ubiorze bardzo świeżym, w białej arcystarannej chustce
133 AdLeon       |             który naraz półkrokiem się w tył cofnął, ażeby pierwszego
134 AdLeon       |         poczyna... kobieta swój udział w niej zaleca...~- I ona -
135 AdLeon       |             zdaje się, że klucz trzyma w ręku, gdy niżej widzę -
136 AdLeon       |           Grupa wyobraża KAPITALIZSCJĘ w sposób i wyrozumowany, i
137 AdLeon       |                rodzaju, nie ma drugiej w całym mieście!...~A to gdy
138 AdLeon       |          Hiobowym nastrojem szemrał mi w ucho: "Tak to więc wszystko,
139 Menego       |            Ormianie i Słowianie różni, w strojach różnych, z różnym
140 Menego       |               księżyca, znikają okręty w taroku wielkim, a gdzie
141 Menego       |            skrzelą wiosła odepchniętej w światłość księżycową...
142 Menego       |            gondole przepływają.~Tam to w 1843 roku przechadzał się
143 Menego       |                Pałacu Dożów i o sztuki w nim złożonych skarbach rozmawiając;
144 Menego       |       rozmawiając; wątpił, aby Ganimed w Jowiszowych szponach uniesiony
145 Menego       |              tak wybiega ?... albo owa w hełmie ?.. . albo tamta,
146 Menego       |               o ziemi, tam o obywatelu w Rzeczypospolitej znanym,
147 Menego       |                 czego przykład widzimy w złamkach planów rzymskich
148 Menego       |              złamkach planów rzymskich w Kapitolu, powmurowywanych
149 Menego       |                powmurowywanych dzisiaj w ścianę. Te plany są prostsze
150 Menego       |     Witruwiuszów i sto razy śmielszych w przypuszczaniu, ażeby współczesnym
151 Menego       |            prawdziwie piękne, bo to ma w sobie nieśmiertelności iskrę,
152 Menego       |             którym legendy siadać będą w ciężkich wieńcach bluszczowych,
153 Menego       |             głazem, gdzie medale stare w wazach leżą i pargamin żółty
154 Menego       |             nie ginie ?~- Nic, co jest w miłości poczętego.~B. uśmiechnął
155 Menego       |                złożoną, wykonywanej tu w wieczór. B. mi wskazał kawiarnię,
156 Menego       |              kawiarnia podrzędna. Grek w kaftanie czerwonym i Żyd,
157 Menego       |                Żyd, zda się, wschodni, w szachy grali; Wenecjanin
158 Menego       |              zawołał B.: "Menego!" (co w weneckim skróceniu ma niby
159 Menego       |             sześćdziesiąt. Był naprzód w drezdeńskiej akademii, gdzie
160 Menego       |                 wielkie zrobił postępy w stosunku do tego, co mógł
161 Menego       |             wiele różnej treści. Potem w Monachium pracował; wszędzie
162 Menego       |                 i po dziesiątku lat, i w walce z przeciwnościami
163 Menego       |              nie przebaczył, dowolność w grze światła szczególniejsza,
164 Menego       |                mogli. Kto wie? - dodał w następstwie - może nas na
165 Menego       |         inaczej. Przypominam sobie, że w kościele świętego Ludwika (
166 Menego       |             kościele świętego Ludwika (w Monachium), kiedy Sąd ostateczny
167 Menego       |             gmachu, bo podówczas bawił w mieście onym i oglądał czasem
168 Menego       |                cały, i chcę, aby rybak w ręku trzymał ułowioną rzecz
169 Menego       |               bo me nego - "topię się" w weneckim znaczy dialekcie),
170 Menego       |           Marka nie pływały i suchutko w kawiarni."~- Buffone - odrzekł
171 Menego       |           chustkę też znalazlem, którą w pierwszych czasach emigracji
172 Menego       |           pierwszych czasach emigracji w Dreźnie wielki nasz lord
173 Menego       |             się łamie, albo je wymija, w trawie naprzód, a potem
174 Menego       |                trawie naprzód, a potem w nadmorskian żwirze ginąc.
175 Menego       |              kąpieli... ale za głęboko w fale zaszedł.~Grób jego
176 Czarne       |           KWIATY~ ~...Można by ciekawe w tym względzie rzeczy tu
177 Czarne       |            dlatego niebezpiecznie jest w jakąkolwiek nową drogę na
178 Czarne       |           dlatego najbezpieczniej jest w kółko jedne i też same motywa
179 Czarne       |                odważywszy.~Są wszelako w księdze żywota i wiedzy
180 Czarne       |                ram wszystko objąć jest w stanie mniej łącznością
181 Czarne       |                  czytelnicy podobni są w tym do osoby oddalonej od
182 Czarne       |               bowiem oto godzina jest, w której na portret patrzeć
183 Czarne       |                 pamiętam, jednego razu w Rzymie z katakomb powracałem,
184 Czarne       |          każdym znaku i o każdej linii w tych rysunkach używanej -
185 Czarne       |          ampułki rozbite (albo i całe) w katakombowych sarkofagach,
186 Czarne       |                wyrzezane ornamentacje, w grubych partiach na ramiona
187 Czarne       |               potem odwiedziłem go był w mieszkaniu jego, ale już
188 Czarne       |             zarazem kroplę łzy mającym w sobie - tudzież podnosił
189 Czarne       |                muzyku.], jak mu się co w pracach naszych podobało,
190 Czarne       |            pierwszy raz Witwicki wpadł w lekki, bardzo błogi, ale
191 Czarne       |                cię (a nie było kwiatów w mieszkaniu), jak to się
192 Czarne       |             nas?... to tego pełno jest w Polsce... i te kwiaty...
193 Czarne       |              rozmowy z osobami, co już w niewidzialny świat odeszły,
194 Czarne       |            określać, i dlatego właśnie w daguerotyp raczej pióro
195 Czarne       |               To - później - później - w Paryżu Fryderyk Chopin mieszkał
196 Czarne       |                 co, od Pól Elizejskich w górę idąc, w lewym rzędzie
197 Czarne       |               Elizejskich w górę idąc, w lewym rzędzie domów, na
198 Czarne       |                zbliżone do tych, które w Rzymie napotykasz. Takie
199 Czarne       |             zdaje mi się, już mało kto w ozdobnym używa mieszkaniu.
200 Czarne       |             ozdobnym używa mieszkaniu. W tym salonie jadał też Chopin
201 Czarne       |            wnoszono go po schodach, iż w górę sam iść nie mógł.~Tak
202 Czarne       |              Bohdana Zaleskiego, który w Passy mieszkał wtedy, po
203 Czarne       |         Chopina wnieść, ale pozostając w ogródku przed domem, gdzie
204 Czarne       |          ubranego, ale do pół leżącego w łóżku, z nabrzmiałymi nogami,
205 Czarne       |            nabrzmiałymi nogami, co, że w pończochy i trzewiki ubrane
206 Czarne       |             profilu doń podobna... On, w cieniu głębokiego łóżka
207 Czarne       |                bardzo, tak jak zawsze, w najpowszedniejszego życia
208 Czarne       |                sobie uważać mogła była w najpiękniejszej epoce cywilizacji
209 Czarne       |           sztucznego tonu i całując go w ramię rzekłem, jak się mówi
210 Czarne       |                czerwone słońca zachody w szyby biły łunami swymi.
211 Czarne       |               na środku pokoju, ubrany w długie podszarzane paletot
212 Czarne       |           długie podszarzane paletot i w amarantową spłowiałą konfederatkę,
213 Czarne       |              Także o sztuce, że wpadła w mechanizm - także o Chopinie (
214 Czarne       |       wystarczającym, gdyby nie to, że w jednej stronie jego kąty
215 Czarne       |                paląc, jak to używa się w Polsce na wsi; na kanapie
216 Czarne       |               jedną z najpiękniejszych w tym rodzaju robót Oleszczyńskiego.~
217 Czarne       |                apostrof filozoficznych w Marii Malczewskiego napotykanych
218 Czarne       |              szkodząc. Przyjdź jeszcze w przyszłym, w zaprzyszłym
219 Czarne       |           Przyjdź jeszcze w przyszłym, w zaprzyszłym tygodniu, potem...
220 Czarne       |            wahadło zegaru ściennego. -~W następującym tygodniu pośpieszyłem
221 Czarne       |              odłożyłem.~Ten inny dzień w następnym tygodniu wypadł,
222 Czarne       |               ciało zimne Juliusza, bo w nocy poprzedniej, Sakramentami
223 Czarne       |           matki swej, nadeszły właśnie w chwili skonania, odczytawszy),
224 Czarne       |        odczytawszy), zasnął śmiercią i w niewidzialny świat odszedł.
225 Czarne       |        podówczas społeczeństwo polskie w Paryżu bawiące się odwiedzałem
226 Czarne       |        niepospolitych) Polek podówczas w Paryżu...~Mam rysunek Juliusza,
227 Czarne       |             rysunek Juliusza, który on w Egipcie rysował z natury,
228 Czarne       |               aby sprawdziły się słowa w Beniowskim napisane, iż "
229 Czarne       |                rękawiczkę twą zawieszą w muzeum jakim, a o straconą
230 Czarne       |             książkowym trzymam i tuszę w treści, jako niniejsza,
231 Czarne       |                treści, jako niniejsza, w której za cały interes właśnie
232 Czarne       |           sprawozdania.~Otóż - było to w parę lat po śmierci powyżej
233 Czarne       |          powyżej zapisanej - nie byłem w Paryżu - nie byłem we Francji
234 Czarne       |               nie byłem we Francji ani w Londynie, ani w Anglii,
235 Czarne       |            Francji ani w Londynie, ani w Anglii, ani w Europie, ani
236 Czarne       |            Londynie, ani w Anglii, ani w Europie, ani w Ameryce...
237 Czarne       |             Anglii, ani w Europie, ani w Ameryce... byłem, na kotwicy,
238 Czarne       |        kredowatej białości, połamanymi w ściany prostopadłe.~Niedziela
239 Czarne       |            przeszła, biednemu pieskowi w tę wielką podróż zabranemu
240 Czarne       |              mleka na talerzu wynosząc w dzień, w który wszyscy cieszyli
241 Czarne       |              talerzu wynosząc w dzień, w który wszyscy cieszyli się
242 Czarne       |             podniosłem się, i zasnąłem w kajucie ciasnej, dusznej...
243 Czarne       |                Krzyk jakiś rozległ się w nocy - jacyś ludzie przybiegli
244 Czarne       |                i widzieć, nagle umarła w mocy. Zwyczaj jest, że w
245 Czarne       |               w mocy. Zwyczaj jest, że w takim razie przeznaczonym
246 Czarne       |                czarnosafirowym żaglem, w wielkie białe gwiazdy obrzuconym,
247 Czarne       |                rylcem ścisłej sama się w żywotach zapisuje, warto
248 Czarne       |               Adam Mickiewicz mieszkał w okolicach placu Bastylii,
249 Czarne       |              okolicach placu Bastylii, w gmachu Biblioteki Arsenału,
250 Czarne       |                dobrze już potem, kiedy w dziennikach czytało się,
251 Czarne       |         kamiennymi wschodami - było to w niedzielę, bo pamiętam,
252 Czarne       |                że wspominał mię, kiedy w Ameryce zostawałem - a kiedy
253 Czarne       |      przyjemnie, iż ktoś mię wspominał w Europie, i dlatego też przyjemnie
254 Czarne       |                że czerwono zrobiło się w oknie, kiedy myśliłem odejść.
255 Czarne       |             kijem.~Ubrany był pan Adam w futerko wytarte, szaraczkowym
256 Czarne       |          suknem powleczone, które skąd w Paryżu można było dostać,
257 Czarne       |            zagonowa szlachta zimą nosi w prowincjach dobrze od Warszawy
258 Czarne       |                od Warszawy oddalonych. W pokoiku wisiała piękna rycina
259 Czarne       |                 który jest u Kapucynów w Rzymie - czy też podług
260 Czarne       |             tego obrazu Rafaela, który w Luwrze jest, tego dobrze
261 Czarne       |           sędziwego, prosto stojącego, w surducie zapiętym, jak chodzą
262 Czarne       |          dziesiątej rano i zastałem go w progu drzwi, wychodzącego
263 Czarne       |               mawiał, zatrzymywało się w pamięci...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
264 Czarne       |      pół-arkusza, malowana na drzewie.~W zaułku jerozolimskim dawało
265 Czarne       |             sam zań, przezeń czuwając, w okno patrzy.~Ta grupa jest
266 Czarne       |              okna - po niej ustęp, jak w Stabat Mater ustępy strof -
267 Czarne       |              się klęczy przed ołtarzem w kościele, kiedy jest wystawienie
268 Czarne       |                grupa świętych niewiast w katakumbowej jakiejś architektury
269 Czarne       |            obraz cały z męki Pańskiej, w którym osoby Zbawiciela
270 Czarne       |             nie ma, ale jest ona tylko w gamie-wyrazów-twarzy osób,
271 Czarne       |               myślenie moje określałem w słowach ściśle wiernych.~
272 Czarne       |        widziałem już pana Delaroche'a, w którego śmierci ostatni
273 Czarne       |               artysty, ale nie... może w szkicach...~*~Rzeczy tu
274 Czarne       |             podpisują się; kiedyś i... w literaturze, którą może
275 Czarne       |           romanse, i dramy, i tragedie w świecie niepisanym i nieliterackim,
276 Biale        |             razem... milcząc...~Otóż - w jednej nieskończenie ważnej
277 Biale        |             czasy, u nas i na świecie, w kwestii, dlaczego (sumiennie
278 Biale        |         zgadnie łatwo bardzo, dlaczego w literaturze naszej dramatu
279 Biale        |               nie może... Ale dlaczego w żadnej innej dziś go nie
280 Biale        |             wieża śpiewająca - Grażyna w hełmie swym zamkniętym nic
281 Biale        |          kobiety są tylko przegrywkami w antraktach opery poza ich
282 Biale        |              mi do toku głównej rzeczy w tych kilku kartkach zawartej.~
283 Biale        |                kiedy się zatraci basso w muzyce, a kolor biały na
284 Biale        |                palecie malarza, a pion w rysunku. Cóż zupełnego tak
285 Biale        |          niezupełne środki otrzymać są w stanie? Nadanie stanowczego
286 Biale        |               kierunku i stopnia ciszy w dramatyzowaniu jest dla
287 Biale        |            dzieła tej natury tym, czym w obrocie planety niedotkliwa
288 Biale        |              autor, bez potknięcia się w śmieszność, potrafił dociągnąć
289 Biale        |         dramatu podnieść się nie będąc w stanie... skończył."~U Szyllera
290 Biale        |               nie inąd, ale tędy drama w rzeźbę przechodzi - co zazwyczaj
291 Biale        |              przechodzi - co zazwyczaj w tańcu raczej poszukiwano,
292 Biale        |                    byłożby tak wysokie w prozie jego?...~*~Jakoż -
293 Biale        |            przez jego zasługi położone w rozkładaniu wyrazów dowiedzieliśmy
294 Biale        |          uciszam się już jako Calderon w dramie swej... wiadomo jest
295 Biale        |              wiadomo jest wszelako, iż w tej pracy to, co jest filozoficznym
296 Biale        |                dawno - było to jeszcze w roku około 1836, kiedy tak
297 Biale        |           odmienne było całe tło myśli w Europie, a Dziady pana Adama
298 Biale        |                 te czytałem...~Było to w dzień najprozaiczniejszej
299 Biale        |               obwodu stanisławowskiego w Mazowszu, równej jak piaski
300 Biale        |                  nie myśliłem o niczym w tak nijakim miejscu pod
301 Biale        |             naraz dziewczyna, za aleją w ogrodzie warzywnym onym
302 Biale        |              że głos do naczytania się w dramacie pana Adama piosenki
303 Biale        |             piosenki onej zastosowałem w sobie słuchem moim - ale
304 Biale        |      Niebieskiej uroczystości cisze są w Albano za Rzymem, nad jeziorem,
305 Biale        |             nad jeziorem, które odbija w sobie Castel Gandolfo -
306 Biale        |               jadąc na ośle, zwłaszcza w górach, pamięta się dobrze
307 Biale        |            wraz przez toż uczestnictwo w rozmowę wprowadzeni.~Widząc
308 Biale        |            mówiliśmy, nogi mając wolno w strzemionach naszych i opuściwszy
309 Biale        |              Minister miał był zwyczaj w znanym kącie loży, czerwonym
310 Biale        |          wybitej, jemu tylko należnej, w teatrze o spóźnionej godzinie
311 Biale        |        nadeszła, znaczna liczba widzów w przysionku teatru nie najjaśniej
312 Biale        |          muzyka rozpoczęła uwerturę... W wyższych lożach, tu, owdzie,
313 Biale        |                higienicznie kto nawykł w wiadomym kierunku bez celu
314 Biale        |                celu przechadzać się...~W miarę jednak jak opera przez
315 Biale        |              jak opera przez treść swą w dramę i tragedię przechodzić
316 Biale        |               sceną to, co Shakespeare w Hamlecie obmyślił był, aby
317 Biale        |          widzieć tam przyszedł był, to w czasie, kiedy aktor Banka
318 Biale        |         nieobecność stylu, jaką użyłem w Czarnych kwiatach, to o
319 Biale        |               sztuki, owszem, o ile ta w tej sferze sprawuje prawdę
320 Biale        |                idea i myśl zawierające w sobie - im nijaksze...~Często:
321 Biale        |              tym względem pierwszą się w europejskiej dzisiejszej
322 Biale        |        Pamiętam kilka słów zaszłych mi w drogę tu i owdzie, które
323 Biale        |            najpoważniejszych obywateli w Europie, kiedy w onych niedawnych,
324 Biale        |             obywateli w Europie, kiedy w onych niedawnych, łunami
325 Biale        |               jako się mówi z kimś, co w rozmowy celu niknie przez
326 Biale        |         szczerze zna.~Że taka: rozmowa w sobie samej żywot ma,, wypadło
327 Biale        |           najprościejsza, którą jednak w notatki słów onych powyżej
328 Biale        |                mi był książę: "To było w przeszłym stuleciu."~Trzeba
329 Biale        |               odbudowania szkoły nowej w sztuce czy to w literaturze-sztuce,
330 Biale        |           szkoły nowej w sztuce czy to w literaturze-sztuce, wszelako,
331 Biale        |             zapowiadać) zobaczycie już w Europie kierunki te na jaw
332 Biale        |              była.~A inne znowu słowa, w Londynie np. które przytrafiły
333 Biale        |               czciciel, mieszkałem tam w najuboższym prawie domku
334 Biale        |             przez to panie, i wszystko w tym (wedle estetyki polskiej)
335 Biale        |               na literze pierwszej, iż w głuchocie mej dalsze mi
336 Biale        |          notuję, jako potrzebny odcień w zarysie tym, proszę również
337 Biale        |      patetyczności własnej zbywa! Może w innych poszukiwaniach innych
338 Biale        |             jest i przystępne wszystko w tym wielkim i zacnym narodzie,
339 Biale        |              pracy.~Mistrze zaś wielcy w sztuce, choć to i usłyszą,
340 Biale        |                                  Ciszy w najkolosalniejszym słowa
341 Biale        |      towarzyszowi podróży, którego raz w życiu napotkałem, i to na
342 Biale        |                to młodzieniec światły, w filologii i filozofii. także
343 Biale        |               pamiętał, że dziecięciem w Polsce był; jak to mówi
344 Biale        |          niedziel!), że, ubierając się w kajucie, przymknąłem nieco
345 Biale        |                się znaczniejszej burzy w nocy, ruch był wielki i
346 Biale        |              rzekł: "A więc wierzysz i w to, że Mesjasz chodził po
347 Biale        |          zapewne moment i okoliczność, w których Pan przez morze
348 Biale        |          tłumaczeniu Nowego Testamentu w wolnych chwilach pokazujesz),
349 Biale        |          moment, kiedy już rzesze całe w najwyższym stopniu zaczęły
350 Biale        |               Chrystusem Panem porywać w zapale tłumnym - lada chwila
351 Biale        |           okrzyknięty... otóż uchadzał w ten czas drogami najmniej
352 Biale        |          najmniej od rzeszy znanymi... w takim to położeniu raz przez
353 Biale        |                też od niejakiego czasu w Ameryce, obywatelem Rzeczypospolitej
354 Biale        |        zielonym wówczas porosłe żytem, w kłosach właśnie będącym -
355 Biale        |           właśnie że onego wsławionego w Ameryce polskiego bohatyra
356 Milcze       |            przenosząc go jednym ruchem w rzeczywistość i w oczywistość
357 Milcze       |               ruchem w rzeczywistość i w oczywistość inną. Nie można
358 Milcze       |               jednej przerzucać nikogo w drugą sposobem grzecznym,
359 Milcze       |              budzić albowiem grzecznie w żaden sposób nie daje się.~
360 Milcze       |              być i że wszelka umysłowa w tym kierunku podejmowana
361 Milcze       |                spraw świata tego będąc w jedną harmonię obejmowaną,
362 Milcze       |       obejmowaną, łatwo jest odwrotnie w tejże harmonijnej jedności
363 Milcze       |             nowego być nie mogło! Jest w tym jednak błąd ogromny,
364 Milcze       |     wielokrotnie, i do syta nasłuchany w tym względzie cudzych zwątpień,
365 Milcze       |             zwątpień, byłem raz użytym w delegacji do jednego istotnie
366 Milcze       |               Rzecz tę cenną oddawałem w ręce udarowanemu i nie spodziewałem
367 Milcze       |         żadnych patetycznych utrudnień w tym poselstwie, osoba albowiem
368 Milcze       |         odpowiedział - po pierwszy raz w życiu zobaczyłem czoło,
369 Milcze       |               czoło, usta i nos własny w profilu. . . I gdyby nie
370 Milcze       |           liczba ludzi, położyłbym się w grób, nigdy pierwej własnego
371 Milcze       |                tej epoki wtórej, skoro w księgozbiorze Akademii widząc
372 Milcze       |           zarzut, z drugiej - jesteśmy w stanie zrobić tę małą uwagę,
373 Milcze       |               dotąd jeszcze obejrzanym w całości umysłu swojego.
374 Milcze       |     potrzebowali pełnić nazbyt, lecz - w samą miarę..." Filozof,
375 Milcze       |            sztuka nieledwie techniczna w Sofoklesie ceni i podziwia,
376 Milcze       |     arcypotocznych bytu warunków, jest w prostej linii ostateczną
377 Milcze       |              nie mogą względem czasów, w których jeszcze szkół nie
378 Milcze       |               jeszcze szkół nie było i w których to, co później jedną
379 Milcze       |            przecież także żywe miejsce w codziennej dramie doczesności;
380 Milcze       |             takie wypadki? - drugą zaś w zapoczątkowanych pracach
381 Milcze       |                   Czy system posiłkuje w czymśkolwiek prawdę? czy
382 Milcze       |              Czy nareszcie system, sam w sobie uważany, kształci
383 Milcze       |             systematem świata naszego. W tym wszystkim wszelako nic
384 Milcze       |             jak przybliżenie! Jesteśmy w każdym zmyśle i rozmyśle
385 Milcze(**)   |         eleacka (veliacka) dlatego, iż w mieście Velia trzech się
386 Milcze       |               kilkunastoletnim pobycie w jednej z najświetniejszych
387 Milcze       |              godzinie czekać mię jutro w małym parku przed budynkiem
388 Milcze       |                nie godziłoby się! ..."~W słowach tych, zupełnie naturalnych,
389 Milcze       |             lat parę Pitagorejczyk?... W tychże samych, mówię, wyrazach,
390 Milcze       |               Oczekiwałem go spokojnie w przyjemnym cieniu bukszpanów,
391 Milcze       |                czym ona zatrzyma się i w co się odrodzi?~Będzież
392 Milcze       |          sterać, ile ich zaniepodziewa w księgach swoich mandaryn
393 Milcze       |            spotyka się... i to jeszcze w jednym tylko kraju Europy,
394 Milcze       |           jednym tylko kraju Europy, i w jednej ze stolic!~Dopowiedzieć
395 Milcze(***)  |            człowieka-stanu, do ila oni w głównych i stanowczych działaniach
396 Milcze       |        niefortunnie rzucone i wdeptane w śmiecie osobistości, moralnie
397 Milcze       |                na dorywczo wpadłych im w ręce drukach to, co przypadek
398 Milcze       |          przypadek sam im nastręczył i w oczy cisnął przy zbytkowaniu
399 Milcze       |            nożów ten lub ów nóż trafem w jego rękę wpadający, a noszący
400 Milcze       |           niźli pojęć mu przynoszące !~W całości zatem naszej umysłowej
401 Milcze       |              jak to zwykło się zdarzać w fałszywych położeniach!
402 Milcze       |              wypływem - lecz człowiek, w tym nic sam nie postanowiwszy,
403 Milcze       |               i dostatnio postawionemu w rzeczywistości, a przyjaznemu
404 Milcze       |        wiadomości niecała jego energia w dzieło zagaja się. Byłoby
405 Milcze(****) |           palcem wskazującym ów nakaz, w rysunku kolosalnym... rodzaj
406 Milcze(*****)|         czytających odpowiadamy na nie w ciągu niniejszego tekstu.
407 Milcze       |               Milczenie więc, a mówiąc w zastosowaniu praktycznym:
408 Milcze       |         objęcia; ale poczęli sobie oni w tym względzie najniezgrabniej
409 Milcze       |           które dwa i trzy wykrzykniki w jeden punkt kładą, ale to
410 Milcze       |             rzeczy nie pomaga, ani nic w niej nie wzmacnia.~Co więcej,
411 Milcze       |         częścią mowy, daje się naprzód w każdym zdaniu wyczytać,
412 Milcze       |              trzecie mówi zdanie, leży w drugiego przemilczeniu,
413 Milcze       |           przemilczeniu, a co czwarte, w trzeciego... i tak aż do
414 Milcze       |              wyczerpaną na mocy logiki w takowym procesie dotykalnie
415 Milcze       |           przyjacielu?" - przemilczane w tym jest: ~- Dość dawno
416 Milcze       |               o to pytać?"~Podobnież i w następnym zdaniu:~"Nie należy
417 Milcze       |         cośkolwiek bądź uwyraźnić było w możności?...~*~Gramatyczne
418 Milcze       |           Gramatyczne i logiczne nasze w tym przedmiocie poglądy,
419 Milcze       |             zaczerpnął jej był Pitagor w Babilonie za czasu swej
420 Milcze       |              od zewnętrznych nadużyć i w normalny wprowadzona stosunek
421 Milcze       |          okoliczności, wszystko to, co w tych razach i względach
422 Milcze       |          zalecano i praktykowano dawno w pierwszych i nieledwie że
423 Milcze       |                dotknął był, i tak samo w Babilonie, jak Pitagor.
424 Milcze       |           rzecz ta na pojęciu paraboli w najgłębszym i w najszerszym
425 Milcze       |               paraboli w najgłębszym i w najszerszym onej znaczeniu;
426 Milcze       |                do ustroju nieustannego w harmoniach stworzenia monologu-wiecznego,
427 Milcze       |            jakiej pobliskiej. Widoczna w tym, jak dalece oni życzyli
428 Milcze       |             podpalił!... Haranga żadna w najwymowniej patriotycznych
429 Milcze       |                przez to widzieć, jakie w Rzymie przyjęcie na Apostoła
430 Milcze       |              można by się i dziś, lubo w bardzo grubych już kształtach,
431 Milcze       |          poszukało*** - zaś podobno że w Persji estetyczne tradycje
432 Milcze       |             Persji estetyczne tradycje w tej mierze dochowały się
433 Milcze(***)  |          starożytnymi tradycjami, a te w zrubasznionych wielce formach
434 Milcze(***)  |           jeden węgielek i schowała go w swoje napierśne odzienie.
435 Milcze(***)  |            wydalać, bo mogą być pożary w okolicy..." C.N.~
436 Milcze       |                 po wieloletnim pobycie w jednej z najgłośniejszych
437 Milcze       |                już wieczora, skoro raz w szczupłym parku zaczęło
438 Milcze       |             tłum zgarnąłby się naprzód w umysłową postać jedną, która
439 Milcze       |                tym dwom odbrzmieć maże w czymśkolwiek ktoś inny,
440 Milcze       |                stołecznego, ogarniętym w nie mniej kolosalną postać,
441 Milcze       |              myśli swoje z domyślonymi w drugich myślami wiąże -
442 Milcze(****) |                                        W autografie brak odpowiedniej
443 Milcze       |          stopniowany dorobek zyskiwało w miarę wzrostu i wydojrzewania
444 Milcze       |            tedy moralne poważne zdania w rym ujmowane nie byłyby
445 Milcze       |               właśnie że z epoki onej, w której winien by był człowiek
446 Milcze       |       umysłowej człowieka działalności w Europie przedstawować. Tales
447 Milcze       |            poetą!... I Amfion, i Orfej w tychże pojednaniu atrybutów
448 Milcze       |       wszystkich małżeńskich atrybucji w czasie nocnego obrzędu rozpustnego.
449 Milcze       |               okazaliśmy ż wyłożyliśmy w części gramatycznej, przeprowadzić
450 Milcze       |                jednym i równym krokiem w niniejszą część historycznie-literacką,
451 Milcze       |            Według tradycji orfeickich)~W powyższej Inwokacji - i
452 Milcze       |                Jużci widoczna jest, że w Inwokacji powyższej - i
453 Milcze       |            doświadczenie, i rozwinięta w nim siła zaradczości, to
454 Milcze       |              Człowieka, który cierpiał w serca swoim... i narażał
455 Milcze       |               zatem przemilczenie owe, w łonie epopei niesione, dać
456 Milcze       |               skoro ta już się zbierze w całość i utwierdzi pismem,
457 Milcze       |                 następuje przemilczane w Epopei-łonie dzieło Historii.~
458 Milcze       |        milczeniu całą jedną literaturę w jednej książce, to jest
459 Milcze       |             historyczne żywioły, które w postępowym rozwoju zaznaczyliśmy.
460 Milcze       |                być periodami pojawiska w literaturach wszystkich
461 Milcze       |         niezmiernie oględny i sumienny w tym wszystkim, co sakramentalnego
462 Milcze       |               staranie wybranych mężów w życiu utrzymywane, aby tym
463 Milcze       |              iż to wszystko pierw było w kronikarskich rapsodach,
464 Milcze       |            twórczo sobie udziałany typ w tak zwanych "Soturach" (
465 Milcze       |          wchodzą według zarysu naszego w epokę Anegdoty, czyli w
466 Milcze       |                w epokę Anegdoty, czyli w zaranie rewolucyjnego obrotu
467 Milcze       |               karty.~Gdyby perturbacje w tej naszej smętnej historii
468 Milcze       |              żywotnych praw milczenia (w mowie ludzkiej i w dziejach)
469 Milcze       |          milczenia (w mowie ludzkiej i w dziejach) można by wszystkie
470 Milcze       |             myśli swoje podawały sobie w przemilczaniu głębokim.~
471 Milcze       |             zobaczyć, jak zasuwają się w siebie, i z siebie podawają
472 Milcze       |              zasłony?... Oto na to, iż w nasze umysłowe-sprawy jeszcze