Part

 1 Cywil |         umyśliłem sobie, iż obeznać mię będzie mógł nieledwie ze
 2 Cywil |           zrobić im potrafię, gdyby mię w tym względzie zapytano;
 3 Cywil |       zdawało mi się, że ten, który mię właśnie ubiegł, miał pistolety
 4 AdLeon|            po mnie charcica zmusiła mię, ażebym do pana jej i przyjaciela
 5 AdLeon|             górę - - - Nie taję, iż mię praca ta dość umęczyła nieraz!~
 6 Czarne|          wchodzącemu doń, przywitał mię, a wyciągnąwszy rękę posunął
 7 Czarne|   dowiedziawszy się, kto był, prosi mię - że jednym słowem nie spał,
 8 Czarne|        bardzo wdzięczny, iż widzieć mię chciał, i zastałem go ubranego,
 9 Czarne|         żartował coś i prześladować mię chciał najniewinniej o mistyczne
10 Czarne|       żegnałem go, a on, ścisnąwszy mię za rękę, odrzucił sobie
11 Czarne|             z powodu, iż dochodziło mię było, że wspominał mię,
12 Czarne|   dochodziło mię było, że wspominał mię, kiedy w Ameryce zostawałem -
13 Czarne|         było mi przyjemnie, iż ktoś mię wspominał w Europie, i dlatego
14 Czarne|          gdzie indziej iść, ścisnął mię za rękę i mocnym głosem
15 Czarne|            ani tym tonem nie żegnał mię był, a tyleć razy rozchodziliśmy
16 Biale |            Na to (doprawdy, że bawi mię, iż ja jeden) śmiem odpowiedzieć,
17 Biale | najwyraźniej też słowa tym głośniej mię doszły:~...a odjechać od
18 Biale |            rozmowę zagaiwszy, pytał mię o Rzym starożytny: ile? -
19 Milcze|           stosownej godzinie czekać mię jutro w małym parku przed