Part

 1 Pamie    |            To chleba nie daje!..."~Wszelako jednego razu tenże sam,
 2 Pamie    |           trawniku snem ujętą.~- - Wszelako, po wielu i wielu latach
 3 Cywil    |             do uskromienia.~Żywioł wszelako rozhukany, parskając białymi
 4 Cywil    |           równo, pięknie i gładko.~Wszelako siedząc, nie powiem: w zadumaniu,
 5 Cywil    |           umiejętnościach, wiedząc wszelako, iż próżni nigdzie nie ma?
 6 Cywil    |           miał usłyszeć!~Tymczasem wszelako dookoła już było zimno i
 7 Czarne   |         uic się nie odważywszy.~Są wszelako w księdze żywota i wiedzy
 8 Czarne   |         ogładę niepodobne, geniusz wszelako takiej np. Racheli umie
 9 Czarne   |           tego morybunda..." - sam wszelako pierwej od Fryderyka Chopina
10 Czarne   |   napotykanych przypominającym. Co wszelako nie zawsze z wielkimi jego,
11 Biale    |        dramie swej... wiadomo jest wszelako, iż w tej pracy to, co jest
12 Biale    |           to w literaturze-sztuce, wszelako, coraz bliżej (śmiem to
13 Milcze   |             Obłąkanym-Sokratesem"! Wszelako omyliłby się bardzo, kto
14 Milcze(*)|      moralne człowieka - dodaje on wszelako dwa jeszcze warunki, to
15 Milcze   |           naszego. W tym wszystkim wszelako nic nam prostotliwie nie
16 Milcze   |             mówię, wyrazach, które wszelako wystarcza cokolwieczek odmiennym
17 Milcze   | przepowiedzianego epok,~ ~Historia wszelako, mimo zestępującego na szeroki