Part

 1 Cywil |       istoty smutku mego - rzecz, której się bynajmniej nie doszukiwałem
 2 Cywil |        idealnie pojętą próżnią, o której się mawia w umiejętnościach,
 3 AdLeon|         chustce i kamizelce, spod której gruby złoty łańcuch rzucał
 4 Menego|    więdniejących liści wychylona, której profil żółtawy na sklepienia
 5 Menego|          mi wskazał kawiarnię, do której zachodzić już przywyknął,
 6 Menego|           z okna Twego widać, i o której to mówisz, że tam lord Byron
 7 Czarne|        bowiem oto godzina jest, w której na portret patrzeć zwykłam,
 8 Czarne| pierwo-chrześcijańskie - rzecz, o której tu napoczynać nie chcę,
 9 Czarne|           cierpieniem - o osobie, której nazwiska nawet nie wiem,
10 Czarne|         treści, jako niniejsza, w której za cały interes właśnie
11 Czarne|    małżonki Adama Mickiewicza, po której to śmierci i pogrzebie na
12 Milcze|          wypuszczoną. I to ta, na której buduje się i osklepia frazes -
13 Milcze|          jakąś abstrakcyjną mową, której nie ma. Mowa, dlatego, że
14 Milcze|           heroicznej filozofii, o której misteriach gdy się tu rozpoczęło
15 Milcze|           się na wyniosłości, pod której piersią szeroką przepływało
16 Milcze|        właśnie że z epoki onej, w której winien by był człowiek zajmować
17 Milcze|      rodzaj pobieżnej literatury, której żywiołu właściwa historia