Part

 1 Cywil |                jakoby szukające wkoło siebie, czyli nie jest co? do uskromienia.~
 2 Cywil |           zarzutu tego; aby przeto na siebie tym więcej podejrzeń nie
 3 Cywil | bezprzykładnie i już mogła była wkoło siebie wiele osób zgromadzić, gdyby
 4 Cywil |     wszystkiego chwili pewnej, która, siebie nadto dodając, czyni, iż
 5 AdLeon|        szukali po mieście, wszędzie o siebie wzajem zapytując, i dopiero
 6 Czarne|             dla rzeczy opisywanej a z siebie samej zupełnej i zajmującej,
 7 Czarne|         koniec miasta i, na schody do siebie wstępując, słyszałem jeszcze
 8 Czarne|       nieboszczyk pan Adam miał to do siebie, iż nie tylko, co mawiał,
 9 Biale |             bliskie jest to pisemko z siebie samego. Biały-ć i to kwiat!...
10 Biale |         którego szacunek mam świadomy siebie, ale... może by trzeba władzę
11 Milcze|            Pawła (świętego), zdjął ze siebie pas i spętał się sam, dając
12 Milcze|          Homer, starszym, tak iż obok siebie dwóch tych poetów stawiąc,
13 Milcze|               się na morzu, i nie dla siebie tylko, lecz ażeby i towarzystwo
14 Milcze|          zobaczyć, jak zasuwają się w siebie, i z siebie podawają na
15 Milcze|            zasuwają się w siebie, i z siebie podawają na tymże samym
16 Milcze|               lecz i uważaniem całych siebie, jako żywotną funkcję pełniących