Part

  1 Pamie        |            głową i mruknął : "To chleba nie daje!..."~Wszelako jednego
  2 Pamie        |                się ożenił!"~Nigdy pojąć nie mogłem, dlaczego malarstwa
  3 Pamie        |                 że nieboszczyk Fryderyk nie wiedział nic o tym!!~
  4 Cywil        |                znajomemu - że rzeczy te nie są mi wcale obce; owszem,
  5 Cywil        |                 i zarazem chwili jednej nie utracić, z szybkością wielką
  6 Cywil        |                sprzętami! - Wszakże one nie więcej nad półtora stopy
  7 Cywil        |                                   II ~I nie wygłaszając słowem mówionym,
  8 Cywil        |                może więcej uwidomionymi nie bywają, jak na odpłynąć
  9 Cywil        |           szukające wkoło siebie, czyli nie jest co? do uskromienia.~
 10 Cywil        |            ludzi pojedyńczych, skoro te nie za pośrednictwem praw żywiołowi
 11 Cywil        |                 iż burza morska ustępów nie ma bardzo blisko uczuć się
 12 Cywil        |         przechylany w otchłań pokład, i nie było bynajmniej winą moją,
 13 Cywil        |                 żony swojej pod rękę mu nie dawaj, bo się jej oświadczy
 14 Cywil        |                 książki mu ani parasola nie pożyczaj, bo gotów je zatrzymać
 15 Cywil        |                za konspiratora uważano, nie tłumaczył się z zarzutu
 16 Cywil        |             siebie tym więcej podejrzeń nie sprowadzić. Korespondent
 17 Cywil        |        zadowolenie sprawić.~Kapitan się nie ruszał z wielkiego salonu,
 18 Cywil        |               niezmiernego wody obszaru nie dostawała prawie niebios,
 19 Cywil        |               szatami wyłącznych krojów nie wzbudzać śmiechu, bardzo
 20 Cywil        |                 wystarczającego miejsca nie było.~Zdarzenie to, acz
 21 Cywil        |               wcale nieprzyjemne, gdyby nie poszło za nim pośpieszne
 22 Cywil        |               archeologii nigdy na mszę nie chodzi!~- Cóż więc - rzekłem -
 23 Cywil        |            wiele osób zgromadzić, gdyby nie pokazanie się nagłe redaktora-jednego
 24 Cywil        |          doraźnie z pochodzenia swojego nie tłumaczą. Co większa, iż
 25 Cywil        |                i następstw ich porządek nie są rzeczą dla śmiertelnika
 26 Cywil        |                wielce chcąc płakać, ale nie mogąc i jednej łzy uronić,
 27 Cywil        |               gładko.~Wszelako siedząc, nie powiem: w zadumaniu, ale
 28 Cywil        |            rzecz, której się bynajmniej nie doszukiwałem sztuką badania.
 29 Cywil        |               iż nagle całość płonie. I nie inaczej rzecz się ma z myśleniem.~
 30 Cywil        |           jesteśmy sobie współudzielni? Nie wystarczyłoż oto siedmiu
 31 Cywil        |               żadnej wnętrzności swojej nie mającą? Prawda jestże tylko
 32 Cywil        |                azali, powtarzam, prawda nie jest niczym, tylko czczością
 33 Cywil        |             wszelako, iż próżni nigdzie nie ma? Jednym słowem - jestże
 34 Cywil        |               wiatr pomiótł kapeluszem, nie ażeby myślą ich było coś
 35 Cywil        |  Szczególniejszy był to wiatru poświst, nie mający nic w sobie podobnego
 36 Cywil        |          powietrza - zimny - nagły, ale nie dorywczy i przechodni -
 37 Cywil        |             pianie fal dalekich dojrzeć nie można było kapelusza, spostrzegli
 38 Cywil        |           salonach okrętu, ale wiedzieć nie można było, o co idzie.
 39 Cywil        |           bynajmniej się na dole okrętu nie pokazywał. Uważałem, że
 40 Cywil        |             północy, kiedy jeszcze nikt nie spał oprócz dzieci, a zakonnice
 41 Cywil        |                niej już od wielu godzin nie zstępował. I uważałem go,
 42 Cywil        |                że bynajmniej już wątpić nie można było o nadpływającym
 43 Cywil        |            jednolite prawie całości ich nie jednoczy?! -~Poświsty wiatru,
 44 Cywil        |              precz iść, ażeby się panik nie roznosił pomiędzy publicznością
 45 Cywil        |                 czego wszakże zrozumieć nie można było, bo był pijany.~
 46 Cywil        |           Chciałem gdzieś iść - gdzie ? nie wiem. Chciałem szukać kogoś -
 47 Cywil        |                 Chciałem szukać kogoś - nie wiem, kogo ? - wydawało
 48 Cywil        |             lodu odłamem, lecz rozeznać nie mogłem, czy mi się w oczach
 49 Cywil        |            chcąc naprzód - lubo gdzie?! nie wiem - uczułem się nagle
 50 Cywil        |                         VI~A kiedy, już nie wiem, które od onej pamiętnej
 51 AdLeon       |                         Ad leones"~ ~To nie był wcale ani mało obiecujący
 52 AdLeon       |             godności osoby, która te, a nie inne upodobała sobie stworzenie.
 53 AdLeon       |                Jomini twierdzi, iż koń, nie zaś kawalerzysta, "dobrą
 54 AdLeon       |      spaniałomyślnej grzeczności nikogo nie potrącając, lecz gdy mu
 55 AdLeon       |               podnosili, jasno na razie nie pojmując, co się stało?...
 56 AdLeon       |          zastawionych przeskakiwał, nic nie potraciwszy, a w też same
 57 AdLeon       |                 ruchy, żadnego poklasku nie oczekiwał, jakby mniemał,
 58 AdLeon       |                 rozeznawać z łatwością, nie tylko kto? w jakiej gałęzi
 59 AdLeon       |               liść żaden żadnego kwiatu nie czuje tam zbliżenia kropli
 60 AdLeon       |          nieczytelnego w swojej postaci nie przedstawował.~Mniej wyraźnym
 61 AdLeon       |                  w mówieniu szybki, ale nie w wymawianiu, seplunił nieco
 62 AdLeon       |   przystępniejszym i jaśniejszym, gdyby nie przymiotnik "scjentyficzny",
 63 AdLeon       |                do pióra, ktoś albowiem, nie najdyskretniejszy lub bystrowzroki,
 64 AdLeon       |                podobnejże okoliczności, nie więcej zdarzyło się mu wyczytać.
 65 AdLeon       |              portret, siaduje i udziału nie bierze w bilardowych zachodach
 66 AdLeon       |                 jakiego artysty dziele, nie potrzeba na to (w przezacnym
 67 AdLeon       |               iż, bywało, zażyły kolega nie po imieniu na rzeźbiarza
 68 AdLeon       |              jest (a północnym chłodnym nie znane stronom), ile się
 69 AdLeon       |                 nawiedzenia, rzekłem:~- Nie jestem tak bardzo profanem,
 70 AdLeon       |           uwidomił i ustatecznił - lubo nie bez przyczyny utrzymują
 71 AdLeon       |                naraz z rzeźbiarzem, czy nie zechciałbym z mej strony
 72 AdLeon       |                udział w rzeczach sztuki nie pozwala mi, ażebym mógł
 73 AdLeon       |                zwrócone są w górę - - - Nie taję, iż mię praca ta dość
 74 AdLeon       |              guwernera swego zapytywał.~Nie bardzo wiele jednak uczyniwszy
 75 AdLeon       |                mnie jako fawor wyłączny nie spotkało - że wszyscy znajomi
 76 AdLeon       |             który sam oku się tłumaczy, nie tyle nieporządkiem, ile
 77 AdLeon       |                  Domicjan!...~- Pan się nie mylisz - rzeźbiarz na to,
 78 AdLeon       |               Tu nikt z nas myśli innej nie ma, albo, zastanowiwszy
 79 AdLeon       |                zastanowiwszy się nieco, nie będzie miał innej; tylko
 80 AdLeon       |             końców wydatki i nakłady są nie tylko niemałe, lecz będą
 81 AdLeon       |                kilkadziesiąt), tego gdy nie wiemy, byłoby roztropnie,
 82 AdLeon       |               to mojżeszowego-wyznania) nie będzie mógł w parku swoim
 83 AdLeon       |               PALEC DOTYKA SYMBOLU - to nie może być ani zręczne i wykwintne,
 84 AdLeon       |         niepiękne!... Nic trudniejszego nie znam! I artysta, który to
 85 AdLeon       |            uwaga moja otrzymała właśnie nie zamierzany przeze mnie skutek,
 86 AdLeon       |      historycznym?... czy za Domicjana, nie zaś za Nerona, ta scena
 87 AdLeon       |               męczennicy X?... jużci że nie! - toć nie idzie o osobistości,
 88 AdLeon       |                     jużci że nie! - toć nie idzie o osobistości, lecz
 89 AdLeon       |          wytłumaczyć: to mogą być wcale nie Chrześcijanie rzuceni lwom -
 90 AdLeon       |                  ażeby pierwszego głosu nie zabierać.~- Jest to... (
 91 AdLeon       |                piękniejszej myśli dawno nie napotkałem.... Grupa wyobraża
 92 AdLeon       |             plamy i skazy, wykonaną - i nie o wiele przechodzić ceną
 93 AdLeon       |               można bez plamy i skazy - nie przechodzącą o wiele ceną
 94 AdLeon       |                 suki, takiegoż rodzaju, nie ma drugiej w całym mieście!...~
 95 AdLeon       |             obiecywałem sobie nic wcale nie powiedzieć - nic dodać,
 96 AdLeon       |             powiedzieć - nic dodać, nic nie powtórzyć, jednakowoż, przenieść
 97 AdLeon       |          jednakowoż, przenieść na sobie nie mogąc całego ciężaru moralnego,
 98 AdLeon       |             ostrzem kreślić na bruku i, nie podnosząc oczu, odrzekł:~-
 99 AdLeon       |               oczu, odrzekł:~- Redakcja nie jest telefonem. My podobnież
100 Menego       |                 albo, jak jeszcze jeden nie zatarty napis się wyraża,
101 Menego       |                 tamta, kibici wygięciem nie bez trudu wypowijająca się
102 Menego       |                 iż dawniejsi architekci nie kreślili tak planów szczegółowych;
103 Menego       |                 to pomników śladu nawet nie zostało na ziemi! Tylko,
104 Menego       |                  Tylko, widzisz, nic tu nie zginęło, co prawdziwie piękne,
105 Menego       |             docet.~- Więc nic, myślisz, nie ginie ?~- Nic, co jest w
106 Menego       |            przerwał:~- To rzecz dziwna! nie mogę tu jeszcze dojść ładu
107 Menego       |           rysunku, którego by Cornelius nie przebaczył, dowolność w
108 Menego       |           biegłością szczególną.~- Albo nie - przerwał nagle - bo nie
109 Menego       |               nie - przerwał nagle - bo nie sam tu jestem. Mnie tu państwo
110 Menego       |             zawołał: "Menego!" - ale że nie weneckim iloczasem, lecz
111 Menego       |                 kościele Świętego Marka nie pływały i suchutko w kawiarni."~-
112 Menego       |        wyjeżdżać, jutro może wieczorem; nie wiem pewno, ale może być
113 Menego       |             jeżdżąc opisywal Mazepę, bo nie wiem, jak wyspa się nazywa.
114 Menego       |               pożegnać, wstąpię może; a nie, to na wyspę często robisz
115 Menego       |                 robisz wycieczki: czemu nie miałbyś jutro, niźli słońce
116 Menego       |          pamiątkę zostawić. Żaluję, żem nie grał Ci na skrzypcach...~
117 Czarne       |                  kiedy zaś, przeciwnie, nie dopracowawszy formy, styl
118 Czarne       |             przeto iż wznieść się wyżej nie mógł? Te rozróżniać odcienia,
119 Czarne       |               proporcjonować tylko, nic nie wznowiwszy ani dodawszy,
120 Czarne       |                dodawszy, ani na uic się nie odważywszy.~Są wszelako
121 Czarne       |                dla których formuł stylu nie ma, i to właśnie sztuka
122 Czarne       |               Caesara czasów bynajmniej nie wiedział; drugą - pewne
123 Czarne       |              przyjaciel z drogi wraca: "Nie przeszkadzajże mi", rzecze
124 Czarne       |                  o której tu napoczynać nie chcę, bo to byłaby historia
125 Czarne       |               tego seraficznie-krwawego nie była prawie jedna kropelka
126 Czarne       |                ten kwiat, proszę cię (a nie było kwiatów w mieszkaniu),
127 Czarne       |                podbwezas ospą i już nic nie mógł mówić. Niewiele przed
128 Czarne       |                  zmarłszy tu, tyle razy nie wiem, jak pominąć to, co
129 Czarne       |                zamieniam, aby wierności nie uchybić - inaczej przyszłoby
130 Czarne       |             schodach, iż w górę sam iść nie mógł.~Tak jadałem z nim
131 Czarne       |                  po drodze wstąpiliśmy, nie wchodząc doń na górę do
132 Czarne       |               na górę do mieszkania, bo nie było komu Chopina wnieść,
133 Czarne       |               ubiegło wiele czasu, a ja nie zachodziłem do Chopina,
134 Czarne       |            prosi mię - że jednym słowem nie spał, ale przyjmować nie
135 Czarne       |                nie spał, ale przyjmować nie chce. Wszedłem więc do pokoju
136 Czarne       |                 począł, że tak dawno go nie widziałem - potem żartował
137 Czarne       |               wizycie na ulicy Chaillot nie widziałem...~*~...Przed
138 Czarne       |         człowieka wystarczającym, gdyby nie to, że w jednej stronie
139 Czarne       |                jednej stronie jego kąty nie są zupełnie proste, źle
140 Czarne       |       testamentu swego zrobił), ale ten nie mówił i milczał milczeniem
141 Czarne       |            przypominającym. Co wszelako nie zawsze z wielkimi jego,
142 Czarne       |                się zna ?" - pytałem. - "Nie wiem - odpowiedział mi -
143 Czarne       |                 bynajmniej wspomnieniom nie zawadza. Owszem, brzmi ona
144 Czarne       |           osobie, której nazwiska nawet nie wiem, a narodowość wątpliwie
145 Czarne       |          wspomnienie osoby śmiertelnej, nie znanej mi, niemniej ściśle
146 Czarne       |             śmierci powyżej zapisanej - nie byłem w Paryżu - nie byłem
147 Czarne       |        zapisanej - nie byłem w Paryżu - nie byłem we Francji ani w Londynie,
148 Czarne       |             cisza taka, że żagiel żaden nie drgnął, sznur żaden niedbale
149 Czarne       |               żaden niedbale spuszczony nie poruszył się... Nie widziałem
150 Czarne       |          spuszczony nie poruszył się... Nie widziałem jeszcze wszystkich
151 Czarne       |                 często mawiałem. Płynąć nie można było dla zupełnego
152 Czarne       |                 dalej popłynie, zgadnąć nie można było...~Kiedy tak
153 Czarne       |            długo zaniepodziało się."~Że nie spojrzałem, jak mi towarzysz
154 Czarne       |                Właśnie że dlatego teraz nie pójdę jej oczyma szukać,
155 Czarne       |          najpiękniejsze są wtedy, kiedy nie słyszą ani widzą, ani zgadują,
156 Czarne       |             zgadują, że się spogląda na nie - będę więc uważał ją innym
157 Czarne       |           wzrokiem mimowolnie, choćby i nie patrzył się wprost na przedmiot.
158 Czarne       |             Słońce potem zaszło, wiatru nie było - i księżyc wzeszedł,
159 Czarne       |                Luwrze jest, tego dobrze nie pamiętam. Także Ostrobramska
160 Czarne       |                francusku, ani tym tonem nie żegnał mię był, a tyleć
161 Czarne       |                  Przypadek zrządził, że nie mogłem widzieć odtąd pana
162 Czarne       |              Adam miał to do siebie, iż nie tylko, co mawiał, ale i:
163 Czarne       |              osoby Zbawiciela widocznej nie ma, ale jest ona tylko w
164 Czarne       |              stopniu stojącym artystom, nie mniemam, aby inaczej się
165 Czarne       |               był określać dobitnie, bo nie eksponował publicznie dzieł
166 Czarne       |             publicznie dzieł swoich ani nie każdemu je pokazywał, zwłaszcza
167 Czarne       |               niejakiego czasu...~Odtąd nie widziałem już pana Delaroche'
168 Czarne       |         śmiercią wielkiego artysty, ale nie... może w szkicach...~*~
169 Czarne       |                 świadków, którzy, pisać nie umiejąc, znakami krzyża
170 Czarne       |              innym razem... pisma takie nie będą dziwnie wyglądały dla
171 Biale        |                  KWIATY~ ~Na pewno tego nie pamiętam, gdzie widziałem
172 Biale        |                 Świątyni Zachariasza, a nie mogącego otaczającym mówić,
173 Biale        |                 sumiennie rzecz biorąc) nie ma nigdzie prawdziwego dramatu,
174 Biale        |          płaskorzeźb florencki.~Kto się nie zgorszy prostotą szczerej
175 Biale        |          literaturze naszej dramatu być nie może... Ale dlaczego w żadnej
176 Biale        |         dlaczego w żadnej innej dziś go nie ma?~Na to (doprawdy, że
177 Biale        |               czyli iż literatura nasza nie określiła jeszcze ani jednego
178 Biale        |                 kobiety, która kochanką nie śmiała być jeszcze, żoną
179 Biale        |                śmiała być jeszcze, żoną nie miała i nie mogła. Aldona
180 Biale        |               jeszcze, żoną nie miała i nie mogła. Aldona jest to wieża
181 Biale        |                zamkniętym nic a nic już nie mówi nawet... Inne zaś innych
182 Biale        |            serio uważając, pełnej dramy nie ma, tego, ile wiem, nikt
183 Biale        |              wiem, nikt dotąd niezbicie nie okazał...~Ja też nie dowiodę
184 Biale        |          niezbicie nie okazał...~Ja też nie dowiodę bynajmniej po akademicku,
185 Biale        |                 akademicku, bo tu wcale nie myślę o tym, tak dalece,
186 Biale        |              zawartej.~Dramy prawdziwej nie może być, ilekroć się zatraci
187 Biale        |                powyższej czytelnika, iż nie wiem, który by dziś autor,
188 Biale        |             pisarz dramatu podnieść się nie będąc w stanie... skończył."~
189 Biale        |              polotami. Zdaje się, że to nie inąd, ale tędy drama w rzeźbę
190 Biale        |             rubaszne i beztreściwe, nic nie opiewające jako myśl, zapytanie
191 Biale        |           zasłużony i genialny Kamiński nie wiedział jeszcze, acz my
192 Biale        |     mianownikiem ja zowię.~Patetyczność nie pochodzi pathos (choroba).
193 Biale        |                wiedzy patologię raczej, nie patetyczność.~Różnice tu,
194 Biale        |            wyrazy one białe, bezmyślne, nie opowiadające nic, a których
195 Biale        |                 sadu wcale szczupłego - nie myśliłem o niczym w tak
196 Biale        |             głosem bynajmniej pięknym i nie dokończonym tokiem urwanej
197 Biale        |               Włoch, że katolik jestem, nie myślił, abym był obcym człowiekum,
198 Biale        |                 na pewno, iż tego głazu nie było tu..." A on chwilę
199 Biale        |                      Ten kamieni rodzaj nie upada, kiedy chrześcijanie
200 Biale        |           drodze... ale... kiedy nikogo nie ma, to one się tu staczają
201 Biale        |           widzenia uważając je, krytyki nie wytrzymują i umarłymi są,
202 Biale        |                filiacje wytłumaczyć by (nie najzupełniej na próżno)
203 Biale        |                 rożnych, ulice - może i nie ja jeden dlatego się udałem
204 Biale        |              widzów w przysionku teatru nie najjaśniej oświeconym i
205 Biale        |                 nikt dziennika ze stołu nie podejmował, nieporządnie
206 Biale        |              pusta loża ministra Rossi, nie oświecona jako inne (iż
207 Biale        |                Hamlet u nóg Ofelii... i nie dowierzał sobie sam, że
208 Biale        |            chyba widzem prywatnym gdzie nie stoi...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
209 Biale        |             miały cień, lubo nic tu się nie pisze, co by nie było uszczknięte,
210 Biale        |                 tu się nie pisze, co by nie było uszczknięte, że tak
211 Biale        |           nieledwo wcale od nas zależeć nie zdają się.~A są tym piękniejsze,
212 Biale        |                 mało baczone... zaiste -nie kryję, iż uprzytomnianie
213 Biale        |                 posłużyły. Żadnej myśli nie określające słowa powiedział
214 Biale        |              przy świetle sam zostając, nie uważałem, iż ktoś wszedł,
215 Biale        |                 wstałem i przywitałem. "Nie wiem - rzekł gość - jak
216 Biale        |            Proszę usiąść" - odrzekłem. "Nie! - na to przychodzień -
217 Biale        |         uczyniły razem, iż zdało mi się nie rodaku, ale rrrobaku! usłyszeć.~
218 Biale        |             proszę również tak przyjąć; nie celem mi tu śmiech, ani
219 Biale        |            cierpieć będą, że nic k'temu nie uczynili, a nie uczynią
220 Biale        |              nic k'temu nie uczynili, a nie uczynią nic!.., czekając
221 Biale        |          zakasuje pokolenie, skąd ciągu nie ma i mieć nie może tak rozwijana
222 Biale        |                skąd ciągu nie ma i mieć nie może tak rozwijana sztuka.
223 Biale        |               twórczą wyniszczy.~Lubo - nie ma co się tam przecie ścigać,
224 Biale        |     najkolosalniejszym słowa tego tonie nie doznałem nigdzie jeszcze
225 Biale        |                Oceanie... że słów na to nie ma, mimo iż twarda to i
226 Biale        |               ani modlić się nawet słów nie miałem - i zapłakałem tylko...
227 Biale        |                 Mojżeszowym prawie, i o nie wiem już czym. Gdy nadeszła
228 Biale        |          nabitej, aby ludzie się o wodę nie pobili... Izraelita wszakże,
229 Biale        |                jesteś): ?A czemu to tak nie pójdziesz, bracie, aby pokazać
230 Biale        |               to, czynił tę sprawę, czy nie raczej, aby ukryć dostojność
231 Biale        |                 resztka czerniły się...~Nie pamiętam, o czym mówiliśmy...
232 Milcze       |               grzecznie?... Podobno, że nie: gdyby albowiem budziło
233 Milcze       |               poetycko pomyślanym, lecz nie byłoby grzecznie, bo, końcem
234 Milcze       |                 i to przerwać doraźnie, nie powoli, lecz nagle, przenosząc
235 Milcze       |     rzeczywistość i w oczywistość inną. Nie można przeto z oczywistości
236 Milcze       |                grzecznie w żaden sposób nie daje się.~Owszem, większość
237 Milcze       |            nowego pomyślanym i okazanym nie może być i że wszelka umysłowa
238 Milcze       |               przeto już nic nowego być nie mogło! Jest w tym jednak
239 Milcze       |          oddawałem w ręce udarowanemu i nie spodziewałem się był bynajmniej
240 Milcze       |           własny w profilu. . . I gdyby nie wasz medal, może, jak bardzo
241 Milcze       |                nosa mniej jednostronnie nie widziawszy. Ja, który przecież
242 Milcze       |               rzekłem - że tego właśnie nie raczyłeś nam był powiedzieć - -~-
243 Milcze       |          przyznaj, iż takich rzeczy się nie mówi...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~*~
244 Milcze       |               aż do Artystotelesa (lecz nie pouczając tego mędrca),
245 Milcze       |            pouczając tego mędrca), nikt nie pojmowałby takowej jawności-względnej,
246 Milcze       |              filozofia?... Zapytywany z nie mniejszą odpowiadał prostotą : "
247 Milcze       |                   Tyle a tyle wiem, lub nie wiem; co do filozofii, ta -
248 Milcze       |              szczęśliwym!" *~Starożytni nie znali wcale pewnego rodzaju
249 Milcze       |          niemały zaszczyt. To jest: oni nie znali uśmiechu zatęchłego
250 Milcze       |                 wczora rzeczonymi były, nie spotkały były na razie naszego
251 Milcze       |      ostrzeżenia, iż "takich rzeczy się nie mówi...", że do takich głębin
252 Milcze       |              wielkiego zadania bytowego nie zstępuje się, że wiedza (
253 Milcze       |             zadanie??... tego się także nie mówi!~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
254 Milcze       |                 tylko, z jednej strony, nie zaspokaja wcale, i owszem,
255 Milcze       |                umyślnego systematorstwa nie zależy.~Rzecz szczególna!
256 Milcze       |                  gdyby na myśl tęż samą nie wpadał był Plato, nazywając
257 Milcze       |            bezkierunkowy jaki humor. On nie jest dotąd jeszcze obejrzanym
258 Milcze       |                 ci, co przyjdą po mnie, nie potrzebowali pełnić nazbyt,
259 Milcze       |                taką wyraża trzeźwością, nie jest samym tylko genialnym
260 Milcze       |           uważania mojego, filozofia ta nie zaczyna się wcale od Talesa,
261 Milcze       |                 zaś zamyka się i kończy nie mniej dramatycznie, jak
262 Milcze       |             Sofoklesie ceni i podziwia, nie należy bynajmniej do filozoficznego
263 Milcze       |                i myśli ludzkiej jeszcze nie ma, lecz gdzie święte i
264 Milcze       |              osobistym moim będąc, może nie znaleźć usłusznienia, ale
265 Milcze       |                które sprawiedliwymi być nie mogą względem czasów, w
266 Milcze       |                 w których jeszcze szkół nie było i w których to, co
267 Milcze       |               np. tragedia Sofoklejska) nie godzi się, ażeby przeto
268 Milcze       |       częstotliwie, zamiast odpowiedzi, nie wypowiedzianych odwłok zdania,
269 Milcze       |                umyślnie czy przemyślnie nie wypowiedziane odwłoki zdania,
270 Milcze       |                 postępuje?... Myślę, że nie! - albowiem system się budując
271 Milcze       |          harmonii, takowym brakować nic nie może; mógłby tylko na szerz
272 Milcze       |           wszelako nic nam prostotliwie nie powiedziano dotąd, i dlatego
273 Milcze       |              atrybutem ducha ludzkiego. Nie wiem, zaprawdę, czyli jest
274 Milcze       |                  Jesteśmy sami poniekąd nie inaczej istniejącymi na
275 Milcze       |            działanie przez przybliżenie nie jest dla nas przypadkiem,
276 Milcze(**)   |      filozoficzne brały nazwy swoje, iż nie można wiele się na tym opierać.
277 Milcze(**)   |           naonczas cała umysłowa Grecja nie była jońską?... Szkoła italska
278 Milcze       |                my, tak rzecz pojmujący, nie odpowiadamy przemilczeniami
279 Milcze       |                inaczej przecie wyjechać nie godziłoby się! ..."~W słowach
280 Milcze       |                stało się, że kolega mój nie dopisał i spóźnił się. Oczekiwałem
281 Milcze       |               ku temu, zapytuje, jeżeli nie: na czym skończyć ma ta
282 Milcze       |                obowiązującą. I że nawet nie czytać można innych, a jednak
283 Milcze       |            zakłamanego powierzchownie i nie znoszącego szczerych, prostych
284 Milcze       |                 człowiek, w tym nic sam nie postanowiwszy, bywa tylko
285 Milcze       |           innych przyjemności tenże już nie używa), to niekoniecznie
286 Milcze(*****)|              czytających odpowiadamy na nie w ciągu niniejszego tekstu.
287 Milcze       |                 języków wszystkich?~Czy nie byłoby to z przyczyny, iż
288 Milcze       |               byłoby to z przyczyny, iż nie nazbyt często oneż gramatyki
289 Milcze       |    definicję-części-mowy?... -~Nic tego nie wiem... Sam zaś, o ile dane
290 Milcze       |               się i osklepia frazes - a nie tylko nawet jeden frazes,
291 Milcze       |            przemilczenie... Montesquieu nie powiada nic nieznanego,
292 Milcze       |           Prawda nazbyt duża, ażeby jej nie przeczuwali pp. gramatycy,
293 Milcze       |      przeczuwali pp. gramatycy, i ażeby nie podejrzewali, że jest jeszcze
294 Milcze       |             wykrzyknik! Zaś wykrzyknika nie tylko policzyć trudno do
295 Milcze       |                 brzmi wykrzyknik, gdzie nie jest deklamacyjnie zastrzeżonym
296 Milcze       |                 ale to nic wcale rzeczy nie pomaga, ani nic w niej nie
297 Milcze       |              nie pomaga, ani nic w niej nie wzmacnia.~Co więcej, wykrzyknik
298 Milcze       |         wzmacnia.~Co więcej, wykrzyknik nie tylko powodować nie zwykł
299 Milcze       |          wykrzyknik nie tylko powodować nie zwykł następstw budowania
300 Milcze       |                 je zatrzaskuje i urywa. Nie można więc było niewłaściwszego
301 Milcze       |              tylko co pierwszego zdania nie wygłoszonym przemilczeniem,
302 Milcze       |               abstrakcyjną mową, której nie ma. Mowa, dlatego, że jest
303 Milcze       |                 bladego, które by wcale nie przynosiło ze sobą przemilczenia,
304 Milcze       |                 udało, to musiałoby być nie należącym do ogółu żadnej
305 Milcze       |                 jest: ~- Dość dawno cię nie spotkałem lub nie widziałem,
306 Milcze       |             dawno cię nie spotkałem lub nie widziałem, ażeby tym żywiej
307 Milcze       |        przyjacielu, albowiem dość dawno nie widziałem ciebie, ażeby
308 Milcze       |        Podobnież i w następnym zdaniu:~"Nie należy być o wiele jaśniejszym
309 Milcze       |           przedstawuje się - a przeto:~"Nie należy być o wiele jaśniejszym
310 Milcze       |               przemilczeń na wygłosy:~- Nie należy być o wiele jaśniejszym
311 Milcze       |             budownictwa mowy. Czyli że, nie będąc pierwej do tyla istotną
312 Milcze       |                 którego znaczenia dotąd nie wyjaśniła żadna egzegeza)
313 Milcze       |                 sama ani nawet egipską, nie tylko grecką i pitagorejską,
314 Milcze       |            tylko grecką i pitagorejską, nie jest, lecz z najstarszych
315 Milcze       |                 i siedem lat milczenia, nie zastanowiłby się na chwilkę,
316 Milcze       |                się na chwilkę, iż tenże nie mógł przecież z onymi uczniami
317 Milcze       |           musiał on zalecenie takowe, ą nie najponętniejsze, jakimś
318 Milcze       |              milczącej ciszy pozyskane, nie wiem nawet, czyli być by
319 Milcze       |                zapowiedzią...~Myślę, że nie... myślę, że egzegeza tej
320 Milcze       |               podobno, iż mnie zakrytym nie jest -albowiem dość uważnie
321 Milcze       |            urzetelnić.~ ~Te jest: iż ja nie myślę; ażeby wystarczyło
322 Milcze       |                 wypadło nam przypadkiem nie utaić wyznania osobistego.~
323 Milcze       |         dlaczegoż by tejże samej wprawy nie nabierał i ogólną treść
324 Milcze(*)    |              PRZYJACIELA MĄDROŚCI" brać nie można. Mowa zaś jest o przystępujących
325 Milcze(*)    |              pitagorejsltiej inicjacji, nie o spółzamieszkatych. C.
326 Milcze       |            szczegółowo:~Pochopnie, lubo nie najrozważniej, mówi się,
327 Milcze       |                 mówi się, że: "parabola nie dowodzi niczego..." Jużci
328 Milcze       |              jest, bo paraboli zadaniem nie jest dowieść, ale u-oczywistnić -
329 Milcze       |        wszystkie razem uważane parabole nie tylko że dowodzą, ale dowodzą
330 Milcze       |             używalności mówionego słowa nie powracali, daleko więcej (
331 Milcze       |                liczbie-złotej pomyślił) nie zabierał głosu śród zgromadzeń,
332 Milcze       |      najwymowniej patriotycznych ustach nie mogła była ani lepiej sytuacji
333 Milcze       |                Ezechiela za obłąkanego, nie przeto jednak i jednego,
334 Milcze(**)   |            pismo. Uprzednia zatem epoka nie taką samą musiata być. C.
335 Milcze       |              monumentalny rzymski styl, nie skądinąd biorą swój początek
336 Milcze       |              ograniczać się powinniśmy, nie tylko na samą odpowiedniość
337 Milcze       |       wypowiadała ściśle, nic poza sobą nie roniąc, lub może tyle zaledwo,
338 Milcze       |            wtórego, nic godnego względu nie zna, nie dopuszcza i nie
339 Milcze       |                godnego względu nie zna, nie dopuszcza i nie poczuwa
340 Milcze       |                nie zna, nie dopuszcza i nie poczuwa oprócz swojego własnego
341 Milcze       |            oprócz interesu swojej pasji nie wygłasza, nie uwzględnia
342 Milcze       |              swojej pasji nie wygłasza, nie uwzględnia i nie dopuszcza.~
343 Milcze       |              wygłasza, nie uwzględnia i nie dopuszcza.~Czy ten głos
344 Milcze       |                 głębiej i spokojniej, a nie napotkasz nic innego, oprócz
345 Milcze       |                rzecz swą jedynie ważąc, nie wychodzi on nigdy ze swego
346 Milcze       |              swego punktu-wyjścia!...~A nie wychodząc nigdy ze swojego
347 Milcze       |               być ruch tej postaci... A nie obejmując z całej wszystkości
348 Milcze       |               nic taka dążność umysłowa nie świadczy i nie wypowiada
349 Milcze       |                 umysłowa nie świadczy i nie wypowiada dla prawdy bezwzględnej -
350 Milcze       |                   ona ani jednego sława nie dadawa do wielkiego bez-interesu
351 Milcze       |               stołecznego, ogarniętym w nie mniej kolosalną postać,
352 Milcze       |            nigdy swojego punktu wyjścia nie opuszcza, to ten drugi nigdy
353 Milcze       |                ten drugi nigdy go wcale nie miał. Pierwszy jest rozwijającym
354 Milcze       |            ogromny gwar stołeczny, gwar nie bez przyczyn przypisujący
355 Milcze       |      cywilizacyjną, wyrażające. Zaiste, nie nazbyt wysoko potrzeba się
356 Milcze       |            potrzeba się wznieść, ażeby, nie usłyszawszy tam ani jednego
357 Milcze       |              III~Gdyby literatury ludów nie były żadnymi ogółami myślnymi,
358 Milcze       |           poważne zdania w rym ujmowane nie byłyby na zaczątku literatur,
359 Milcze       |             miewają, coś naiwnego, lecz nie początkującego dziecinrie,
360 Milcze       |            żywioł poetycki może jeszcze nie tylko bardzo późnego (porównawczo)
361 Milcze       | chronologicznymi warunkami i względami. Nie półmityczny Orfej, Amfion
362 Milcze       |      półmityczny Orfej, Amfion etc. ... nie sam teologijny Hezjod, ale
363 Milcze       |            Hezjod, ale Tales-Gortyński (nie filozof Tales z Miletu)
364 Milcze       |          wiernego sługę, albowiem idzie nie o więcej, jedno aby osoba
365 Milcze       |                gdy mógł sam ocenić, nic nie pozostawało do życzenia.~
366 Milcze       |               kobiety miłość nieznaną i nie uznawaną będąc, pozostawała
367 Milcze       |      bezpośrednio działalność człowieka nie poczynała była --~Zeus zawsze
368 Milcze       |          stanowi przemilczenie? co, tam nie wypowiedzianym będąc, ma
369 Milcze       |                 narażał się na morzu, i nie dla siebie tylko, lecz ażeby
370 Milcze       |               tej ze zbawienia bliskich nie miał, gdyż dla głupoty własnej
371 Milcze       |            poziomej treści historycznej nie zniża się. Epopeja zatem
372 Milcze       |           jeżeli nasza prawda-milczenia nie jest błędem, tedy umysłowego
373 Milcze       |                  Tego ostatniego wyrazu nie należy tu brać z żadną wyłącznością.
374 Milcze       |               żywiołu właściwa historia nie obejma. Za Augustów cesarskich
375 Milcze       |            popularna!~(Niechaj się nikt nie gorszy, iż spominamy tu
376 Milcze       |            pamiętać, iż period Mojżesza nie jest wcale początkiem dziejów
377 Milcze       |              spojrzawszy, widzimy wcale nie inaczej rozwijające się
378 Milcze       |  administracyjną jakkolwiek wyraźnością nie można ze wszech miar linii
379 Milcze       |             rzecz cytują. Tak się wcale nie godzi, tylko my niezupełnie
380 Milcze       |                 i prawo dwunastu-tablic nie jest bez pośrednictwa decemwirów
381 Milcze       |                 że umyślnie były rzeczy nie pisane, lecz przez oralne
382 Milcze       |              prostu przejętą od Greków, nie była wcale taka jałowa,
383 Milcze       |           Satyrach), okres, mówię, taki nie tyle zapewne jest bezliterackim,
384 Milcze       |                 naszej smętnej historii nie były tak częste i szerokie,
385 Milcze       |              gdyby żywioły etnologiczne nie przeżywały nieraz epok i
386 Milcze       |         przeżywały nieraz epok i przeto nie nadwerężały porządku chronologicznego (
387 Milcze       |               przemilczaniu głębokim.~I nie tylko wieki!... bo biegły
388 Milcze       |                 sztuka-czytania, jeżeli nie prześcignąć, to wyrównać
389 Milcze       |    zwierciadlanym lubowaniu się drukiem nie poprzestać! Literatury także
390 Milcze       |              także podobno będą musiały nie tylko się zajmać ślicznością