Part

 1 AdLeon|                 nie w wymawianiu, seplunił nieco i parskał śliną, ilekroć
 2 AdLeon|                sposób właściwy, podrywając nieco jedne skrzydło swojego szerokiego
 3 AdLeon|                rannej zaszedłszy godzinie, nieco zadziwiony byłem, widząc
 4 AdLeon|                  Sam rzeźbiarz nabrał tonu nieco, jak należało było, wyzywającego
 5 AdLeon|                    albo, zastanowiwszy się nieco, nie będzie miał innej;
 6 AdLeon|              publiczność oczekuje.~Zapluty nieco mówca otarł usta, gdy rzeźbiarz
 7 Czarne|                    razu pan Adam poprawiał nieco węgle kijem.~Ubrany był
 8 Biale |             przemilczał - potem, uchylając nieco kapelusza (jak przy zagajeniu
 9 Biale |                 się w kajucie, przymknąłem nieco drzwi, patrzę, aż ręka się
10 Milcze|                mnie : "Oto będę miał teraz nieco swobodnego zupełnie czasu,
11 Milcze|             przestającą łatwo na nabytkach nieco podrzędnych. Tam - to jest
12 Milcze|               całość i utwierdzi pismem, i nieco książką zacznie być, następuje
13 Milcze| prawie-przemilczenia...~Na cóż zaś uchylam nieco tej zasłony?... Oto na to,
14 Milcze|        obowiązanych: to dlatego uchyla się nieco zasłony tej...~ ~