Part

  1 Pamie        |        szlafroku, w czapce z guzikiem na szczycie głowy i z fajką
  2 Pamie        |              szczycie głowy i z fajką na długim przedziurawionym
  3 Pamie        |             widziałeś tęż samą postać na trawniku snem ujętą.~- -
  4 Pamie        |              i wielu latach spotkałem na ekspozycji w Paryżu potomka
  5 Pamie        |         słuchać, jak mi żona moja gra na fortepianie Chopina!...~
  6 Cywil        |        periodu - ale skoro spojrzałem na wielki zegar miejski i zmiarkowałem,
  7 Cywil        |  przypominających, a które spoczywają na samym dnie łodzi okrętowej;
  8 Cywil        |              są podłużnie w niedbałym na posadzce odpocznieniu; przeszedłszy
  9 Cywil        |             korytarzy kabin, i wyżej, na pokład okrętowy, którego
 10 Cywil        |               siatki się przekreślają na niebiosach, albo i gdzie
 11 Cywil        |           chwilę przedtem byłeś, nim, na mokrym i mętnym zwoju poplątanych
 12 Cywil        |         żeglarzy dwóch w kapeluszach, na których wypisane było słowo:
 13 Cywil        |            które w portowych miastach na wybrzeżach martwo i cicho
 14 Cywil        |         odrzwia furty żywej, wszedłem na Cywilizacji pokład.~Pięknie
 15 Cywil        |          uwidomionymi nie bywają, jak na odpłynąć mającym statku
 16 Cywil        |            powodu iż zbywało mu czasu na indywidualności ich mieć
 17 Cywil        |              słynnym był i sumiennym, na prywatne usunął się był
 18 Cywil        |           dwóch szukałem oczyma mymi, na statek wchodząc, ale mięszało
 19 Cywil        |          mosiężne bardzo świecące - a na twarzach tych dzikich była
 20 Cywil        |        trzeciego, gdy byliśmy jeszcze na onym wstępnym Oceanu pasie,
 21 Cywil        |            kabin, ażeby wyciągnąć się na łóżkach swoich, drudzy zaś
 22 Cywil        |            łóżkach swoich, drudzy zaś na pokład okrętu pośpieszali, "
 23 Cywil        |             widziałem, jako wstępował na ów pokład niejaki oficer
 24 Cywil        |          niewieścią, która właśnie że na pokład wstępowała, trzymając
 25 Cywil        |              O osobie tej zaś mówiono na okręcie, że jest przez nadobnego
 26 Cywil        |               miotły się fale ogromne na przechylany w otchłań pokład,
 27 Cywil        |              obuwie więcej niż lekkie na udatnych stopach nieznajomej,
 28 Cywil        |              zdrowie swoje - lecz gdy na to wspomniałem, iż wykradziona
 29 Cywil        |           zacnemu doktorowi, z którym na jednej z ław pustych usiedliśmy.~
 30 Cywil        |           która, gdyby była wyrzezaną na mosiężnej gałce grubego
 31 Cywil        |               kija, zaledwo że byłaby na miejscu swoim. Przy tym
 32 Cywil        |              gotów je zatrzymać sobie na pamiątkę!~A gdy słów tych
 33 Cywil        |           oburkiwać, i którego przeto na okręcie zwano konspiratorem.~
 34 Cywil        |              zarzutu tego; aby przeto na siebie tym więcej podejrzeń
 35 Cywil        |            europejskich miał wyraźnie na oku postać ową w szal szkocki
 36 Cywil        |              wiosennym tchnieniem - a na ogromnej przestrzeni fal
 37 Cywil        |             kresów widnokręgu.~Że zaś na okręcie każdym są osoby,
 38 Cywil        |               i owszem, wtedy jedynie na pokładzie pokazywać się
 39 Cywil        |               tudzież kilku zakonnic, na dalekie świata krańce nieść
 40 Cywil        |            śmiechu, bardzo rzadko się na Cywilizacji pokładzie pokazywali.~
 41 Cywil        |            nasz wielkimi swymi kołami na dwie strony odpychał góry
 42 Cywil        |                chce nieodzownie Rzymu na stolicę Włoch odrodzonych,
 43 Cywil        |              lub przynajmniej stojąca na Gople Wieża Mysza. Co zaś
 44 Cywil        |               tylko archeologii nigdy na mszę nie chodzi!~- Cóż więc -
 45 Cywil        |               spostrzegł, uchylił się na bok magnetycznie, jako kiedy
 46 Cywil        |               dnia siódmego wyszedłem na pokład okrętowy, czując
 47 Cywil        |            nigdy, wielką dymu kolumnę na niebiosach i nikły ślad
 48 Cywil        |               niebiosach i nikły ślad na falach Oceanu zostawując
 49 Cywil        |         okrętowe - a widziałem radość na ich obliczach, że tak wszystko
 50 Cywil        |               ona jakoby tym miejscem na coś przypadkowego, i tą
 51 Cywil        |               ona przeto jest jako te na cyrkach płatnych amazonki,
 52 Cywil        |         drugiej tegoż arkusza stronie na uciekającego upaść źrebca,
 53 Cywil        |           porzucając go precz, daleko na fale Oceanu - a na kapeluszu
 54 Cywil        |             daleko na fale Oceanu - a na kapeluszu tym wokoło była
 55 Cywil        |           wstęga czarna i był złocony na niej napis Cywilizacja.~ ~
 56 Cywil        |              murze patrzyli, kędy już na pianie fal dalekich dojrzeć
 57 Cywil        |                Majtków dwóch pobiegło na maszt główny - rozruch jakiś
 58 Cywil        |           wschody, stanął w odrzwiach na pół widny, zakryty wnętrzem
 59 Cywil        |            miał w kieszeniach, czapkę na tyle głowy zarzuconą ukosem
 60 Cywil        |        grudniowo, a mało kto zostawał na pokładzie - i zmrok upadł
 61 Cywil        |              a Kapitan bynajmniej się na dole okrętu nie pokazywał.
 62 Cywil        |        usłyszano wołanie niezwyczajne na pokładzie, który był ciemnością
 63 Cywil        | bezksiężycowej nocy osłonięty, tak że na mdłej niebios jasności czarną
 64 Cywil        |              i szło jedynie o to, aby na widnokręgu krańcach dojrzeć,
 65 Cywil        |       pokładami zaostrzone powietrze, na rozłomy te oddziaływając,
 66 Cywil        |      nadziewał je rękopismanni swymi, na niebezpieczną się chwilę
 67 Cywil        |              wszedł Kapucyn nogą bosą na okrętowy pokład, ale mu
 68 Cywil        |         księdza. I zawołał Kapucyn : "Na morzach tych czasu onego
 69 Cywil        |             chciał jeszcze raz wnijść na strażniczą deskę, ale w
 70 Cywil        |               wielkiem ku maszyniście na dół: "Ognia!" - ~A oto nagle
 71 Cywil        |          opuścił, i wszystko, co było na okręcie, jakoby się zaniosło
 72 Cywil        |          okręcie, jakoby się zaniosło na pęd wielki, gdy wraz góry
 73 Cywil        |           lodowe z dwóch stron statku na koła dwa się wtarły, aż
 74 Cywil        |               targał się tam i owdzie na podobieństwo uwikłanego
 75 Cywil        |           pokładzie, i rzuconym głową na przedmiot miękki, który
 76 Cywil        |              do jednej x owych, które na rozbijającym się statku
 77 Cywil        |            spojrzenia moje ograniczać na widnokręgu niezbyt od dłoni
 78 Cywil        |              szerszym.~Więc patrzyłem na fałdy grube szaty wełnianej,
 79 Cywil        |       albowiem jest z gromnicy, którą na pogrzebie twoim trzymałam
 80 AdLeon       |        rzeźnik zupełnie innego psa ma na myśli, jak łowiec, albo
 81 AdLeon       |           otwartą i w niej rozesłanym na białych kłach amarantowym
 82 AdLeon       |              chłopcy, oglądał się raz na pana swego i w tymże samym
 83 AdLeon       |            bruku się podnosili, jasno na razie nie pojmując, co się
 84 AdLeon       |        kształcenia się w zapatrywaniu na rzeczy". Ten zaś był z nieodstępnym (
 85 AdLeon       |               kto uwagę kiedy zwrócił na rodzaj świdrów szklanych,
 86 AdLeon       |  nieregularnych godzinach do kawiarni na ulotne chwilki wstępuje.~
 87 AdLeon       |            także, z płaszczykiem swym na ręku lub na jednym ramieniu,
 88 AdLeon       |         płaszczykiem swym na ręku lub na jednym ramieniu, z pobrzmiewającą
 89 AdLeon       |        przyjmowany, gdy z rozsypanego na arkuszu białym tytuniu wił
 90 AdLeon       |          aksamitach rzeźbiarzu, który na teraz nieruchomie, jak stary
 91 AdLeon       |          artysty dziele, nie potrzeba na to (w przezacnym Rzymie)
 92 AdLeon       |        rozwierające się i podrywające na Monte Pincio, jak gdyby
 93 AdLeon       |              i oczekuje tylko, aż się na piórach jego ludzie ugrupują...~
 94 AdLeon       |      odpoczywających, to oczekujących na zajęcie, wystarcza zbliżyć
 95 AdLeon       |          zażyły kolega nie po imieniu na rzeźbiarza wołał, lecz "
 96 AdLeon       |                zaledwo mające wstąpić na świat, zaledwo rodzące się...
 97 AdLeon       |           przyciskiem: "ad leones!" A na co on z konspiratorską dwuznacznością
 98 AdLeon       |               uszne zaproszenie, abym na dzień i godzinę naznaczoną
 99 AdLeon       |         podnosiła oczy patrząc czy to na plafon-sufitu, czy to na
100 AdLeon       |              na plafon-sufitu, czy to na hak, gdzie okrągły świecznik
101 AdLeon       |        Redaktor robił ołówkiem kreski na marmurze stołu - - ja, uprzejmie
102 AdLeon       |               obu, wyszedłem, zaledwo na jedną chwilkę we drzwiach
103 AdLeon       |          uczyniwszy kroków, spotkałem na Schodach-Hiszpańskich guwernera
104 AdLeon       |              fantastyczne - lecz kurz na doskonałe gipsy upadły podnosi
105 AdLeon       |              egzaltowały znaki krzyża na sposób pro-Christo nakreślonego;
106 AdLeon       |              małego chłopca z serwetą na ramieniu i z koszem wina,
107 AdLeon       |             Guwerner, pomiędzy biusty na ziemi stojącymi wskazując
108 AdLeon       |            się nie mylisz - rzeźbiarz na to, i kopnięciem nogi odbił
109 AdLeon       |        barytonem nucić zrazu, a potem na całe tchnienie śpiewać:~
110 AdLeon       |             gdy wszyscy się spokojnie na siedzeniach swoich znaleźli,
111 AdLeon       |             zwiększały...~Tu wszyscy, na rozmaity sposób głową wzruszywszy
112 AdLeon       |            odjąć krzyże z rąk figur ? Na cóż koniecznie ten znak
113 AdLeon       |              obecności nabywca (dajmy na to mojżeszowego-wyznania)
114 AdLeon       |            dłutem bawiąc się, wejrzał na wszystkich pilnie, jakby
115 AdLeon       |             samo powtórzywszy, wbiegł na schodki wyrównywające grupie,
116 AdLeon       |    Apokalipsie.~Rzeźbiarz, rękę mając na czas tej mowy zatrzymaną,
117 AdLeon       |      zatrzymaną, opuścił z narzędziem na krzyż drugi i kilkoma biegłymi
118 AdLeon       |                biorąc ku sobie, jakby na świadki, guwernera, z uśmiechem
119 AdLeon       |             poszukiwał, co uprawia, i na co publiczność oczekuje.~
120 AdLeon       |            gruby złoty łańcuch rzucał na brzuch kluczyki i pieczątki
121 AdLeon       |           głębokim okiem, odgarniając na tył głowy kapelusz z czoła
122 AdLeon       |              i tu wskazał bryłę gliny na lwa przeznaczoną - widzę
123 AdLeon       |           bryła niższa więcej wygląda na jakie śpiące zwierzę niż
124 AdLeon       |              jakie śpiące zwierzę niż na szkatułę!...~Rzeźbiarz,
125 AdLeon       |         wyrozumowany, i przystępny... Na dzień obecny, stosownie
126 AdLeon       |            gdy kolega Redaktor zechce na mojej karcie nakreślić...~
127 AdLeon       |             ceną swoją 73000 lirów, i na rozkaz;, dostojnego Izaaka
128 AdLeon       |        wprawnie porzucił płótna mokre na "Kapitalizację", drugą zaś
129 AdLeon       |                 Tak to więc wszystko, na tym słusznie przeklętym
130 AdLeon       |      powtórzyć, jednakowoż, przenieść na sobie nie mogąc całego ciężaru
131 AdLeon       |              parasola ostrzem kreślić na bruku i, nie podnosząc oczu,
132 Menego       |        Krasicki~ ~Było to 1843 wiosny na Riva degli Schiavoni, albo,
133 Menego       |             zatarty napis się wyraża, na Riva degli Slavi; na tym
134 Menego       |          wyraża, na Riva degli Slavi; na tym długim wrębie granitowym,
135 Menego       |       trójkątnymi żaglami latyńskimi, na których z bizancką surowością
136 Menego       |            się akcentem przechadzają, na okręty swe patrząc. Tam,
137 Menego       |         Piazzetta, zwrócił moją uwagę na bogactwo inwencji kapitelów,
138 Menego       |      wychylona, której profil żółtawy na sklepienia ciemność tak
139 Menego       |        przyjechał z dalekiego Wschodu na okręcie pełnym drzewa wonnego
140 Menego       |      farbiarskiego, i drogich kamieni na pieczęcie dla senatu Rzeczypospolitej,
141 Menego       |        podobnież bym rozumiał - B. mi na to odpowie - zwłaszcza iż
142 Menego       |       nieumiejętność - odpowiedziałem na to - usprawiedliwia poniekąd
143 Menego       |      elegancko, których dzisiaj pełno na wystawach, trzeba by stu
144 Menego       |               śladu nawet nie zostało na ziemi! Tylko, widzisz, nic
145 Menego       |               aż do głazu pierwszego, na którym legendy siadać będą
146 Menego       |            się znowu. Tu wchodziliśmy na plac, a był zmierzch, i
147 Menego       |              w następstwie - może nas na Północy uczą jakoś inaczej.
148 Menego       |               smutno - gram ot czasem na skrzypcach... i przyjdź
149 Menego       |    skomponował.~Jakoż rzeczywiście B, na skrzypcach grał z biegłością
150 Menego       |               wyszliśmy z kawiarni...~Na drugi dzień wieczorem taki
151 Menego       |               wstąpię może; a nie, to na wyspę często robisz wycieczki:
152 Menego       |                To jest jedno, co mogę na pamiątkę zostawić. Żaluję,
153 Menego       |               Żaluję, żem nie grał Ci na skrzypcach...~Niźli słońce
154 Menego       |           słońce zapiekło, popłynąłem na Lido dnia wtórego. Lido
155 Menego       |               zaszedł.~Grób jego jest na Lido.~ ~
156 Czarne       |               cofa pióro i przychodzi na myśl zapytanie: "czy warto!..."
157 Czarne       |              w jakąkolwiek nową drogę na cal jeden postąpić, i dlatego
158 Czarne       |          wznowiwszy ani dodawszy, ani na uic się nie odważywszy.~
159 Czarne       |     przywykłego do dwóch tylko formuł na wszelki płód wyciętych,
160 Czarne       |              a mającej wizerunek jego na pamiątkę, która, gdy on
161 Czarne       |            oto godzina jest, w której na portret patrzeć zwykłam,
162 Czarne       |          gdzie często patrzeć lubiłem na pozostałe freski pierwo-chrześcijańskie -
163 Czarne       |      ornamentacje, w grubych partiach na ramiona spływające, szczególniej
164 Czarne       |            zaszło przed śmiercią jego na jaki tydzień. Leżał ubrany
165 Czarne       |               Leżał ubrany jak zwykle na kanapie, męczyło go mówienie,
166 Czarne       |        Voltaire'a, jakie kiedykolwiek na myśl mi przychodzą lub przychodziły
167 Czarne       |                w lewym rzędzie domów, na pierwszym piętrze, mieszkania
168 Czarne       |                mieszkania ma z oknami na ogrody i Panteonu kupolę,
169 Czarne       |              owszem trójkątny, długi, na nogach trzech, jakiego,
170 Czarne       |         wstąpiliśmy, nie wchodząc doń na górę do mieszkania, bo nie
171 Czarne       |           jeszcze wówczas poety synek na trawniku się bawił...~Od
172 Czarne       |         głębokiego łóżka z firankami, na poduszkach oparty i okręcony
173 Czarne       |               dramatyczny wygrywa np. na klasycznych tragediach francuskich,
174 Czarne       |             cię przy życiu."~A Chopin na to, kończąc przerwane mu
175 Czarne       |         wynoszę się z mieszkania tego na plac Vendôme..." To była
176 Czarne       |          wkrótce bowiem przeniósł się na plac Vendôme i tam umarł,
177 Czarne       |             go więcej po onej wizycie na ulicy Chaillot nie widziałem...~*~...
178 Czarne       |             Chopina zaszedłem był raz na ulicę Ponthieu przy Elizejskich
179 Czarne       |             Monsieur Jules ma?... Tam na najwyższym piętrze pokoik
180 Czarne       |        umeblowany, a okna jego dawały na przestrzeń, jaką się z wysokości
181 Czarne       |             Kilka doniczek z kwiatami na ganku przed oknami tymi
182 Czarne       |        Słowacki przy stoliku okrągłym na środku pokoju, ubrany w
183 Czarne       |         konfederatkę, akcentem wygody na głowę zarzuconą. I mówiliśmy
184 Czarne       |              stał przy kominie, fajkę na cybuchu długim paląc, jak
185 Czarne       |             jak to używa się w Polsce na wsi; na kanapie siedział
186 Czarne       |            używa się w Polsce na wsi; na kanapie siedział malarz
187 Czarne       |      Archanioła, tusząc, że mu to sił na jakiś czas użyczy" Te słowa
188 Czarne       |       Słowacki bardzo religijny był), na inny dzień odwiedziny moje
189 Czarne       |              się białym swym profilem na spłowiałym dywanie ciemnym,
190 Czarne       |            dzielił. Ptaszki zlatywały na niepielęgnowane doniczki
191 Czarne       |            różni różnie opisali. Ja - na pogrzebie tym żeńskich istot
192 Czarne       |          zostało bardzo pocieszającym na wiele dni potem, kiedy liczne
193 Czarne       |            ale przeciąłem pamiątkę tę na dwie części i jedną do albumu
194 Czarne       |             to zaś tym swobodniej, iż na wstępie zastrzegłem, co
195 Czarne       |               ani w Ameryce... byłem, na kotwicy, na pierwszym wstępnym
196 Czarne       |         Ameryce... byłem, na kotwicy, na pierwszym wstępnym pasie
197 Czarne       |                Niedziela była: słońce na niebiosach bez chmur, niżej
198 Czarne       |         wszystkie dla słońca pięknego na pokład wychodziły właśnie;
199 Czarne       |        wychodziły właśnie; siedziałem na ławce pod masztem wielkim,
200 Czarne       |         wielką podróż zabranemu mleka na talerzu wynosząc w dzień,
201 Czarne       |         biedne ani wiedziało, gdzie i na jak długo zaniepodziało
202 Czarne       |              zgadują, że się spogląda na nie - będę więc uważał ją
203 Czarne       |              i nie patrzył się wprost na przedmiot. Słońce potem
204 Czarne       |              ruch był jakiś niezwykły na okręcie - wstałem i wyszedłem
205 Czarne       |         okręcie - wstałem i wyszedłem na pokład. Ta osoba młoda i
206 Czarne       |             takim razie przeznaczonym na to czarnosafirowym żaglem,
207 Czarne       |             leżą: taka plama czerniła na środku pokładu o wschodzie
208 Czarne       |            słońca...~Tu przychodzi mi na myśl, czy poezję tę, co
209 Czarne       |               inni odmówili przysięgi na wierność Imperatorowi francuskiemu.
210 Czarne       |               to - krótko przed misją na Wschód, na jaką z bibliotekarstwa
211 Czarne       |         krótko przed misją na Wschód, na jaką z bibliotekarstwa udał
212 Czarne       |           komuś : "...To on tak jakby na Pere Lachaise pojechał!..." -
213 Czarne       |         przywitać go.~Wesoło spojrzał na mnie i uścisnął, i rozmawiałem
214 Czarne       |             kroków ostatniej wojny... Na biurku zaś, od czasu niedawnego
215 Czarne       |         której to śmierci i pogrzebie na jakie dwa tygodnie zaszedłem
216 Czarne       |             wpadłem nań - wrócił więc na jakie półtory godziny jeszcze,
217 Czarne       |           przeszedłem potem nieledwie na drugi koniec miasta i, na
218 Czarne       |             na drugi koniec miasta i, na schody do siebie wstępując,
219 Czarne       |                ani pożegnać go, kiedy na Wschód wyjeżdżał - słowem,
220 Czarne       |             Przy ulicy Tour des Dames na wzgórzu jest dom, do którego
221 Czarne       |       niedawno wszedłem był - a potem na najwyższe piętro do atelier
222 Czarne       |          dużego pół-arkusza, malowana na drzewie.~W zaułku jerozolimskim
223 Czarne       |             do urzędu, a może właśnie na Górę Trupich Głów. Piotr
224 Czarne       |              szukający, a Jan Święty, na piersiach kładąc mu ręce
225 Czarne       |            uradowany, iż jest przecie na świecie artysta... patrzyłem
226 Czarne       |          świecie artysta... patrzyłem na ten maleńki obrazek, a że
227 Czarne       |              co mi się zdaje, ja zaś, na tym już stopniu stojącym
228 Czarne       |         ściśle wiernych.~I skończyłem na tym - że sądzę, iż obraz
229 Czarne       |         wzięty niepełną jest rzeczą - na co mi p. Delaroche odpowie: "
230 Biale        |                      BIAŁE - KWIATY~ ~Na pewno tego nie pamiętam,
231 Biale        |              się, że to we Florencji, na tych brązowych bramach Chrzcielnicy
232 Biale        |             był, iż oczekującymi raju na ziemi bramami są, które
233 Biale        |             pod obecne czasy, u nas i na świecie, w kwestii, dlaczego (
234 Biale        |     prawdziwego dramatu, przyszedł mi na pamięć ze względu na sztukę,
235 Biale        |               mi na pamięć ze względu na sztukę, mówię, ów płaskorzeźb
236 Biale        |          żadnej innej dziś go nie ma?~Na to (doprawdy, że bawi mię,
237 Biale        |               literat przełożył sobie na język swój wiadomość, skąd
238 Biale        |            romansista najmniej sławny na wszelaki możebny i niemożebny
239 Biale        |            tak, z powodu iż odpowiedź na to krytyczne zapytanie posłuży
240 Biale        |               w muzyce, a kolor biały na palecie malarza, a pion
241 Biale        |               swój i wychodzi już sam na scenę mówiąc:~"Dalej - pisarz
242 Biale        |           zdają się być... choroba ma na polu wiedzy patologię raczej,
243 Biale        |             patetyczność.~Różnice tu, na polu sztuki, są takie między
244 Biale        |          powyższymi określnikami, jak na polu życia np. między historycznym
245 Biale        |           świadkiem byłem, bo od tła, na którym miejsca swe znajdowały,
246 Biale        |             powszednią barwę mającej, na zagrodzie ubogiej ojców
247 Biale        |          moich, gdzie urodziłem się - na prostej, bezpoetycznej,
248 Biale        |       Gandolfo - tam, kiedy zadzwonią na Angelus, a niebo jest chmurki
249 Biale        |             tąż samą ścieżką, a jadąc na ośle, zwłaszcza w górach,
250 Biale        |               dobrze szczegół wszelki na drodze spotkany. Dzwoniono
251 Biale        |            drodze spotkany. Dzwoniono na Angelus, kiedy zjawił się
252 Biale        |             obok mnie wieśniak włoski na ośle swoim i obadwa zdjęliśmy
253 Biale        |           Epimeteuszu, przetłumaczoną na ten sposób, iż Pan Bóg ptaszka
254 Biale        |          wstrzymały się, a my siedząc na nich poczuliśmy, że o zaporę
255 Biale        |                tak jak szeroka droga, na którą się ze szczytu góry
256 Biale        |             cwałem za dnia i pamiętam na pewno, iż tego głazu nie
257 Biale        |              zagajeniu rozmowy naszej na Angelus), wpół monologowym
258 Biale        |                kiedy chrześcijanie są na drodze... ale... kiedy nikogo
259 Biale        |        południu, wśród tłoku i gwaru, na wschodach do izby poselskiej
260 Biale        |          wstęgą krzywą od szyi mu się na ścianę zatoczyła, do odpasanej
261 Biale        |          sobie właściwej wytoczył się na niebo, tylko że przesłoniony (
262 Biale        |               a ktokolwiek uczęszczał na operę, pamiętał mimowolnie,
263 Biale        |           czemu grano po pierwszy raz na operę przerobionego Macbetha...
264 Biale        |      wytłumaczyć by (nie najzupełniej na próżno) może i potrafiły.~
265 Biale        |           cień zasztyletowanego Banka na pustym krześle przy uczcie
266 Biale        |              był, aby zagrać tragedię na dworze, scenę na scenie
267 Biale        |             tragedię na dworze, scenę na scenie dając... i kto wtedy
268 Biale        |    przytoczyłem zaś on powyższy zarys na to, aby Białe kwiaty stosowny
269 Biale        |             już w Europie kierunki te na jaw wychodzące; trzeba więc,
270 Biale        |          usiąść" - odrzekłem. "Nie! - na to przychodzień - pierwej
271 Biale        |                 ale przycisk taki był na literze pierwszej, iż w
272 Biale        |            poszukiwaniach innych dróg na innych polach posłużę i
273 Biale        |             zaiste że narodowa polega na tym...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
274 Biale        |             estetyki zdobytków byłoby na polu szerszym, po francusku
275 Biale        |           polu szerszym, po francusku na przykład, stosowniej wypowiedzieć,
276 Biale        |             mieć albo systemat sławny na to, a obie te rzeczy wprost
277 Biale        |         rozwijana sztuka. Konkurencja na polu postępowi jedynie dostępnym
278 Biale        |             jednej nocy, acz zimowej, na Oceanie... że słów na to
279 Biale        |        zimowej, na Oceanie... że słów na to nie ma, mimo iż twarda
280 Biale        |              w życiu napotkałem, i to na okręcie, patetyczne rzeczywiście
281 Biale        |           wyższe masztów przechodniem na statku pomiatały. Bo to
282 Biale        |              eden rozbity widzieliśmy na własne oczy.~Wiele razy
283 Biale        |               własne oczy.~Wiele razy na zwojach sznurów z Izraelitą
284 Biale        |     interlokutor znój przymilkł jakoś na chwilę, i ja za nim; potem,
285 Biale        |              nim; potem, wskazując mi na fale, rzekł: "A więc wierzysz
286 Biale        |          kiedy mi hebrajskie czytanie na tłumaczeniu Nowego Testamentu
287 Biale        |          samej, jeżeli, jako widzisz, na maleńkiej ziemi syryjskiej
288 Biale        |         Rzeczypospolitej zostawszy, i na pięknym przedmieściu miasta
289 Biale        |         jasnością, fortecy małej mury na brzegu jej i okrętu tuż
290 Biale        |             zachowała do dziś Ameryka na pamiątkę męża, co na nim
291 Biale        |          Ameryka na pamiątkę męża, co na nim przypłynął z Europy...~
292 Biale        |             zamieszkałym nieledwie że na pobojowisku, które sławę
293 Milcze       |               budziło się go upadkiem na twarz najlżejszego listka
294 Milcze       |        pochodzi ta odpychliwość, jaką na samym wstępie spotyka u
295 Milcze       |           należy ostrzec) że się może na pozór udowodniać z tej przyczyny,
296 Milcze       |           obzierać, dostrzegłem nagle na jego licach przebłysk podobny
297 Milcze       |           wystarczałaby! Nieledwie że na ulicy zapytać było przecie
298 Milcze       |      nieśmiertelna? co życie i żywot? na co i dla czego filozofia?...
299 Milcze       |            odpowiadają dziś mędrkowie na zapytania ludzi naiwnych,
300 Milcze       |               były, nie spotkały były na razie naszego spółczesnego
301 Milcze       |            Arystotelejskiego podziału na umiejętności-specjalne)
302 Milcze       |             oczekiwać spokojnie winna na uzupełnienie wiedzy przez
303 Milcze       |             tę małą uwagę, że podział na specjalne umiejętności zaskoczonym
304 Milcze       |             Hamletem-filozofii, gdyby na myśl tęż samą nie wpadał
305 Milcze       |           błyskotliwych tęcz dowcipu. Na mędrcu tym zamyka się ta
306 Milcze       |          Dialog ludzi zwykłych, ludzi na ulicach Aten spotykanych,
307 Milcze       |            usłusznienia, ale on usuwa na swoje miejsce pojęcia szkół,
308 Milcze       |      spółpracowicie oczekuje człowiek na owe, których dostąpić mamy,
309 Milcze       |      codziennej dramie doczesności; a na jej powołania odpowiadać
310 Milcze       |           wiedzę podrzędną i zdawkową na codzienne takie wypadki? -
311 Milcze       |           albowiem system się budując na pojęciu zupełności, całości
312 Milcze       |            nic nie może; mógłby tylko na szerz postępować, coraz
313 Milcze       |               to jest, że budując się na pojęciu całości, zupełności
314 Milcze       |              nie inaczej istniejącymi na wirującym Planecie szybciej
315 Milcze(**)   |                iż nie można wiele się na tym opierać. Np. szkoła
316 Milcze(**)   |            Platońska-Akademia zyskuje na owej pozgonnej likwidacji.
317 Milcze       |           odpowiadamy przemilczeniami na pytania żywotne - bynajmniej...~*~ ~
318 Milcze       |          jeszcze z kimś spotkać się i na papiery potrzebne okiem
319 Milcze       |            cieniu bukszpanów, patrząc na maleńkie dziecko złotowłose,
320 Milcze       |         zaledwo wystarczyło nam czasu na obejście wokoło gmachu Biblioteki
321 Milcze       |            wokoło gmachu Biblioteki i na architektoniczne uznanie
322 Milcze       |          mówiło się - skoro spójrzymy na te, szerokie urozszerzające
323 Milcze       |           temu, zapytuje, jeżeli nie: na czym skończyć ma ta nasza
324 Milcze       |           literacka płodność ? - to : na czym ona zatrzyma się i
325 Milcze       |               Dziś - gdy jeżeli gdzie na przykład dziewięćset periodycznych
326 Milcze       |              już romansów dziewięćset na rok, coś j jakby trzy na
327 Milcze       |              na rok, coś j jakby trzy na dzień, spotyka się... i
328 Milcze(***)  |       działaniach swoich opierali się na bystrym a peu prés a o ile
329 Milcze(***)  |            bystrym a peu prés a o ile na systematycznym działaniu?
330 Milcze       |             zakupionej, czytywać będą na dorywczo wpadłych im w ręce
331 Milcze       |             rękę wpadający, a noszący na sobie napis: ucho, nos,
332 Milcze       |       takowego to napisu zakrwawia go na członkach skazanego : tak
333 Milcze       |             natrafiać musi i natrafia na pojawy więcej daleko zakrwawień
334 Milcze       |            wiedzieć?~Czy on oczekiwać na; aż wypojedyńczone umnictwaa
335 Milcze(****) |              napisami wykrzyknikowymi na rogach ulic: "Czytajcie
336 Milcze       |              to tym wyraźniejszej; że na samym wstępie (niniejszej
337 Milcze(*****)|                                       Na pytania te ze zupełną prostotą
338 Milcze(*****)|               czytających odpowiadamy na nie w ciągu niniejszego
339 Milcze       |        gramatyk wypuszczoną. I to ta, na której buduje się i osklepia
340 Milcze       |        po-za-składniowym, bo cały się na wyrzutniach i niegramatycznościach
341 Milcze       |               rzeczywiście wyczerpaną na mocy logiki w takowym procesie
342 Milcze       |     stopniowej przemianie przemilczeń na wygłosy:~- Nie należy być
343 Milcze       |          objętości niniejszego pisma, na tych to skreślonych powyżej
344 Milcze       |              opowiedzieć i sprawozdać na mocy osobistych naszych
345 Milcze       |       milczenia, nie zastanowiłby się na chwilkę, iż tenże nie mógł
346 Milcze       |              byłaby przestającą łatwo na nabytkach nieco podrzędnych.
347 Milcze       |        spółcześnie panującym podziele na umiejętności ten albo ów
348 Milcze       |               iż tam nasza podzielona na specjalności wiedza i działalność
349 Milcze       |           idei, budowała się rzecz ta na pojęciu paraboli w najgłębszym
350 Milcze       |              monologu-wiecznego, i to na takie zbliżenia lub oddalenia,
351 Milcze       |              udzielać się miał i mógł na takowe oddalenia albo zbliżenia,
352 Milcze       |         dalece oni życzyli byli sobie na parabolizującym się jakoby
353 Milcze       |            jeszcze bardzo spomnieniom na Wschodzie osoby, czynów
354 Milcze       |             prowadzenie zgubnej wojny na morzu i na lądzie przeciw
355 Milcze       |              zgubnej wojny na morzu i na lądzie przeciw Syrakuzie
356 Milcze       |             tak za wojną, iż mało kto na umiarkowańsze zdania światlejszych
357 Milcze       |              jakie w Rzymie przyjęcie na Apostoła oczekuje? Szkoły
358 Milcze       |             się powinniśmy, nie tylko na samą odpowiedniość proporcyj
359 Milcze       |          okoliczne, i znaleźliśmy się na wyniosłości, pod której
360 Milcze       |               to, jak ja, pięć, sześć na świecie dziś... to - cała
361 Milcze       |        naszego świata; lecz gdyby się na te huczące morza działalności
362 Milcze       |         krociów, jakież by tu z tego, na przykład, szerokiego tłumu
363 Milcze       |            lub może tyle zaledwo, ile na upostaciowanie odpowiedniego
364 Milcze       |  punktu-wyjścia, jużci że jest zawsze na miejscu. Tak iż łudzeniem
365 Milcze       |               rym ujmowane nie byłyby na zaczątku literatur, ani
366 Milcze       |               rzec, iż powinny by być na początku literatur książki
367 Milcze       |             pierwszym wielkim pojawem na zaczątku wszystkich literatur.
368 Milcze       |                Człowiek od pierwszego na świat kroku wchodzi jak,
369 Milcze       |        człowieka gnie znamy udowodnie na początku dziejów, jedno
370 Milcze       |          godzi się nam światło rzucić na niejasną sprawę chronologii
371 Milcze       |           podawamy, jest zasługującym na uwagę, albowiem okazuje
372 Milcze       |               okazuje się być całym i na rozmaitych polach zarówno
373 Milcze       |          umysłowego zgotowane miejsce na Epopeję...~Dlatego też ostatnia
374 Milcze       |          serca swoim... i narażał się na morzu, i nie dla siebie
375 Milcze       |              jest tym przemilczeniem, na jakim się piękna i bujna
376 Milcze       |          wszelako, mimo zestępującego na szeroki poziom żywiołu swojego,
377 Milcze       |               ona miałaby się jeszcze na przemilczeniu uzasadniać
378 Milcze       |     przemilczeniu uzasadniać i takowe na wygłos dla następnej epoki
379 Milcze       |               Historia przemilcza to, na co wystarczającego wyrazu
380 Milcze       |            ona je przemilcza, ale one na dnie anegdoty czekają fatalnej
381 Milcze       |             wszech miar linii kreślić na mocy naszego punktu-wyjścia,
382 Milcze       |           siebie, i z siebie podawają na tymże samym prawie-przemilczenia...~
383 Milcze       |               prawie-przemilczenia...~Na cóż zaś uchylam nieco tej
384 Milcze       |             nieco tej zasłony?... Oto na to, iż w nasze umysłowe-sprawy
385 Milcze       |               promiennościom gromu, i na samym zwierciadlanym lubowaniu