Part

  1 Pamie       |                  ruszył głową i mruknął : "To chleba nie daje!..."~Wszelako
  2 Pamie       |                 człowiek mi buty ściągnie, to ja sobie lubię tak dumać
  3 Pamie       |               odkąd ożenił się - myślę, że to znaczy, iż ideał-wcielony
  4 Cywil       |              słońce promieniami - wszystko to, jak widzisz, jest mi znane.~
  5 Cywil       |                    widzisz, jest mi znane.~To - i nadto huk żagli pękających,
  6 Cywil       |                 wielką postępując.~A kiedy to mówiłem, usłyszeliśmy niecierpliwy
  7 Cywil       |               nieledwie ze wszystkimi. Był to zaś człowiek wieku podeszłego,
  8 Cywil       |                   się krzywe ostrogi - był to energiczny człowiek i mający
  9 Cywil       |             sprężyście się niepokoją, jest to żywiołowi obojętne.~Majtek
 10 Cywil       |                   wykradzioną.~Piękna była to dama, ale co do nieposzlakowanej
 11 Cywil       |                zdrowie swoje - lecz gdy na to wspomniałem, iż wykradziona
 12 Cywil       |               wstrzymałem się i zwierzyłem to zacnemu doktorowi, z którym
 13 Cywil       |                  go, jestem ostrożny. Jest to albowiem czuły człowiek -
 14 Cywil       |                  człowiek - czuły, mówię - to jest: obraźliwy; raz usłyszysz
 15 Cywil       |                  głąb siedzenia, aby przez to dać miejsce linie ciągniętej,
 16 Cywil       |                   zwano konspiratorem.~Był to wszakże spokojny obywatel,
 17 Cywil       |                miejsca nie było.~Zdarzenie to, acz małe, byłoby mi wcale
 18 Cywil       |                 teraz udaje się odpocząć - to zaś go przede wszystkim
 19 Cywil       |                 następnie mój przyjaciel - to jest, że mąż oddany po szczególe
 20 Cywil       |         europejskich czasopismów - którego to Emigrant skoro spostrzegł,
 21 Cywil       |                    coś w tym pomóc, ale że to w naturze nagłych wydarzeń
 22 Cywil       |             pociągają. Szczególniejszy był to wiatru poświst, nie mający
 23 Cywil       |                przemknie, i szło jedynie o to, aby na widnokręgu krańcach
 24 AdLeon      |                               Ad leones"~ ~To nie był wcale ani mało obiecujący
 25 AdLeon      |                 szlachetna dama...~Śliczny to był ów rudobrodego rzeźbiarza
 26 AdLeon      |              spotykali wieczorem.~Wiedzieć to wszystko i szczegóły bardziej
 27 AdLeon      |                    zajętym w obecności?... to jużci że stosunkiem jakimś
 28 AdLeon      |                dziwniej się przedstawiało, to że gdy nietrafnie pchnięta
 29 AdLeon      |                    dziele, nie potrzeba na to (w przezacnym Rzymie) być
 30 AdLeon      |                   stanowiąc forum modelów, to odpoczywających, to oczekujących
 31 AdLeon      |               modelów, to odpoczywających, to oczekujących na zajęcie,
 32 AdLeon      |         przedsięwziął rzeźbiarz, że dzieło to ma odbrzmiewać wewnętrznym
 33 AdLeon      |                  ad leones!"...~Przyjmował to i skulptor w sposób właściwy,
 34 AdLeon      |          jednakowoż, mimo pozornej takiego to obyczaju krotochwili, piękne
 35 AdLeon      |                 podnosiła oczy patrząc czy to na plafon-sufitu, czy to
 36 AdLeon      |                   to na plafon-sufitu, czy to na hak, gdzie okrągły świecznik
 37 AdLeon      |               odjęta szmata dawała oglądać to ramię trafnie w glinie naznaczone,
 38 AdLeon      |               trafnie w glinie naznaczone, to biodra, to główne fałdy
 39 AdLeon      |              glinie naznaczone, to biodra, to główne fałdy szat. Męska
 40 AdLeon      |                  nie mylisz - rzeźbiarz na to, i kopnięciem nogi odbił
 41 AdLeon      |               oczytanych ludzi zapytać, co to jest? co to z tego będzie?...
 42 AdLeon      |                    zapytać, co to jest? co to z tego będzie?... bo to
 43 AdLeon      |                    to z tego będzie?... bo to może być Kleopatra?... a
 44 AdLeon      |                obecności nabywca (dajmy na to mojżeszowego-wyznania) nie
 45 AdLeon      |                     PALEC DOTYKA SYMBOLU - to nie może być ani zręczne
 46 AdLeon      |                 nie znam! I artysta, który to zrobi, potrafi wszelką kompozycję
 47 AdLeon      |               Redaktor i malarz zawołali: "To więc jedna wielka trudność
 48 AdLeon      |                   gdy rzeźbiarz, półgłosem to samo powtórzywszy, wbiegł
 49 AdLeon      |                    wetknąć w ręce kobiety, to tu prawie sejentyficznie
 50 AdLeon      |                kształty klucza.~Działo się to jakoś magicznie, przez ogólny
 51 AdLeon      |            Redaktora się zbliżając:~- Ależ to tym sposobem i z tychże
 52 AdLeon      |                  ta scena dzieje się ? czy to są portrety męczennika X
 53 AdLeon      |                 jest wszystko wytłumaczyć: to mogą być wcale nie Chrześcijanie
 54 AdLeon      |               Chrześcijanie rzuceni lwom - to może przedstawiać właśnie
 55 AdLeon      |             właśnie że zasługę! Właśnie że to wszystko, czego artysta
 56 AdLeon      |           pieczątki z drogich kamieni. Był to Amerykanin, korespondent
 57 AdLeon      |                 głosu nie zabierać.~- Jest to... (jako się nadmieniło
 58 AdLeon      |                      rzekł Redaktor - jest to patetyczna scena z tragedii
 59 AdLeon      |              przeznaczoną - widzę kufer... to więc kobieta wyobraża Oszczędność?...
 60 AdLeon      |                  daty pominięte, a gdy się to spełniło, zamienił karty,
 61 AdLeon      |              drugiej w całym mieście!...~A to gdy mówił, skłonił się i
 62 AdLeon      |                    szemrał mi w ucho: "Tak to więc wszystko, na tym słusznie
 63 AdLeon      |                rzekłem do Redaktora:~- Jak to jednak daleko od wyznawców,
 64 AdLeon      |                REDAKCJA JEST REDUKCJĄ...~- To tak, jak sumienie jest sumieniem -
 65 Menego      |                    dzieci!~Krasicki~ ~Było to 1843 wiosny na Riva degli
 66 Menego      |                   gondole przepływają.~Tam to w 1843 roku przechadzał
 67 Menego      |                   dla panienek...~- Ja też to podobnież bym rozumiał -
 68 Menego      |                    bym rozumiał - B. mi na to odpowie - zwłaszcza iż dawniejsi
 69 Menego      |         nieumiejętność - odpowiedziałem na to - usprawiedliwia poniekąd
 70 Menego      |           współczesnym dać pojęcie, jakich to pomników śladu nawet nie
 71 Menego      |                   co prawdziwie piękne, bo to ma w sobie nieśmiertelności
 72 Menego      |             słowiańskim szkole każdej. Był to wzór cierpliwości, zaparcia
 73 Menego      |                    kiedy mi B. przerwał:~- To rzecz dziwna! nie mogę tu
 74 Menego      |                  brana, a jednakże wielkie to są rzeczy! i niejeden Cornelius,
 75 Menego      |                 tych starych malarzach, co to prosto z życia wzory brali,
 76 Menego      |                    życia wzory brali, i co to się zwykle o tym czyta jakby
 77 Menego      |             podobno wszystkie stare obrazy to tak są o życie zaczepione...~-
 78 Menego      |                  podchwycił chłopiec: "Jak to, panie? jak to, topisz się,
 79 Menego      |              chłopiec: "Jak to, panie? jak to, topisz się, panie... (bo
 80 Menego      |            weneckim znaczy dialekcie), jak to? - jeszcze powtórzył - a
 81 Menego      |                 długiej od południa, którą to tak z okna Twego widać,
 82 Menego      |                    Twego widać, i o której to mówisz, że tam lord Byron
 83 Menego      |                    Jeśli czasu mi zbędzie, to gondolką sobie tam dopłynę.
 84 Menego      |             pożegnać, wstąpię może; a nie, to na wyspę często robisz wycieczki:
 85 Menego      |                nasz lord Byron mi darował. To jest jedno, co mogę na pamiątkę
 86 Menego      |                    dnia wtórego. Lido jest to długie pasmo ziemi, o które
 87 Czarne      |             których formuł stylu nie ma, i to właśnie sztuka jest niemała
 88 Czarne      |                    czasowe dziennikarskie, to jest proste techniczne wypadki
 89 Czarne      |                  ono wszystko płynie.~Stąd to: niezawodnie snadniej dziś
 90 Czarne      |              właśnie że pisać mając".~*~...To - pamiętam, jednego razu
 91 Czarne      |                    napoczynać nie chcę, bo to byłaby historia bardzo długa,
 92 Czarne      |                 tyle tylko oto wspomnę, iż to ogromne podziemne miasto
 93 Czarne      |                                            To około tego czasu spotkałem
 94 Czarne      |                   mieszkaniu jego, ale już to zaszło przed śmiercią jego
 95 Czarne      |               przeprowadził po pokoju. Tak to spojrzawszy ku mnie, wchodzącemu
 96 Czarne      |                    powoli obchodzić... Tak to wlokąc się, po pierwszy
 97 Czarne      |                    zatrzymywać się:~- ...A to (mówił) co to za kwiat jest?...
 98 Czarne      |                  się:~- ...A to (mówił) co to za kwiat jest?... ten kwiat,
 99 Czarne      |                 kwiatów w mieszkaniu), jak to się nazywa ten kwiat u nas?...
100 Czarne      |                 nazywa ten kwiat u nas?... to tego pełno jest w Polsce...
101 Czarne      |                    i tamte także kwiaty... to jakoś u nas zwyczajnie nazywają...~
102 Czarne      |                 razy nie wiem, jak pominąć to, co ze zbioru razem wspomnień
103 Czarne      |               systeme.~(Voltaire)~Może też to najfilozoficzniejszy filozofa
104 Czarne      |                  filozofa tego apoftegmat.~To - później - później - w
105 Czarne      |                    widokiem takim, którego to mieszkania główną częścią
106 Czarne      |                cywilizacji greckiej - albo to, co genialny artysta dramatyczny
107 Czarne      |           rzeczywiście uklasycznić... Taką to naturalnie apoteotyczną
108 Czarne      |                   przy życiu."~A Chopin na to, kończąc przerwane mu kaszlem
109 Czarne      |                   tego na plac Vendôme..." To była moja ostatnia z nim
110 Czarne      |                 drugi maleńki był pokoik - to sypialnia.~Było to więc
111 Czarne      |                pokoik - to sypialnia.~Było to więc jakoś około piątej
112 Czarne      |                  wystarczającym, gdyby nie to, że w jednej stronie jego
113 Czarne      |                  cybuchu długim paląc, jak to używa się w Polsce na wsi;
114 Czarne      |               łagodzi kaszel, żołądkowi za to o tyleż szkodząc. Przyjdź
115 Czarne      |                  przyjdzie mi"~Wyraźnie mi to mówił, bawiąc się cybuchem
116 Czarne      |                  Archanioła, tusząc, że mu to sił na jakiś czas użyczy"
117 Czarne      |                   tygodniu wypadł, ale już to o rannej godzinie było i
118 Czarne      |                rannej godzinie było i było to tak, że wszedłszy pierwszy
119 Czarne      |                   a pogrzeb ten, jaki był, to różni różnie opisali. Ja -
120 Czarne      |                  śmiertelnikiem jesteś."~*~To zaś - przypomina mi zupełnie
121 Czarne      |                   z natury wzięte - czynię to zaś tym swobodniej, iż na
122 Czarne      |                  sprawozdania.~Otóż - było to w parę lat po śmierci powyżej
123 Czarne      |                  się pogodą i niedzielą, a to szczenię biedne ani wiedziało,
124 Czarne      |                odpowiedziałem mu więc, jak to się mówi, kiedy o czym innym
125 Czarne      |               odmienić tok rozmowy.~Ale że to była dziwnie piękna osoba (
126 Czarne      |                  osoba (podobno Irlandka), to przecież i tak, kiedy przesunęła
127 Czarne      |                   wyraźnie dziś wiemy, ile to człowiek obejmuje wzrokiem
128 Czarne      |               takim razie przeznaczonym na to czarnosafirowym żaglem,
129 Czarne      |                    obrzuconym, przykrywają to miejsce, gdzie zwłoki leżą:
130 Czarne      |                bibliotekarzem był. Miejsce to przepowiedziany przez niego
131 Czarne      |           Imperatorowi francuskiemu. Około to późniejszych jeszcze tego
132 Czarne      |              miejsca powierzonego mu.~Więc to - krótko przed misją na
133 Czarne      |                kamiennymi wschodami - było to w niedzielę, bo pamiętam,
134 Czarne      |               powiedział tylko komuś : "...To on tak jakby na Pere Lachaise
135 Czarne      |                    myśliłem odejść. Pokoik to był mały z piecykiem dobrze
136 Czarne      |             pytanie ciekawe - bowiem: była to, zdaje się, kapota, jaką
137 Czarne      |                 francuskie inwalidy, a był to czas właśnie pierwszych
138 Czarne      |              pasujące się - odlew z gipsu.~To było jeszcze przed śmiercią
139 Czarne      |               Adama Mickiewicza, po której to śmierci i pogrzebie na jakie
140 Czarne      |               wstępując, słyszałem jeszcze to słowo: "...Adieu!"~Przypadek
141 Czarne      |              Wschód wyjeżdżał - słowem, że to ostatnie było one dziwnie
142 Czarne      |                  nieboszczyk pan Adam miał to do siebie, iż nie tylko,
143 Czarne      |              okazują, iż poważnego artysty to mieszkanie... Tam gdy niedawno
144 Czarne      |                 właśnie że skończony. Była to rzecz wielkości dużego pół-arkusza,
145 Czarne      |              właśnie takie robić chcę, aby to sformowało trylogię..."
146 Biale       |                syna jego; zdaje mi się, że to we Florencji, na tych brązowych
147 Biale       |                jest rzeźba-chrześcijańska, to niewątpliwie najpiękniejszy
148 Biale       |                   innej dziś go nie ma?~Na to (doprawdy, że bawi mię,
149 Biale       | prawdziwego-dramatu powstała.~U nas bowiem to z przyczyny niezmiernie
150 Biale       |                   sama Maria Malczewskiego to tylko krzyk jeden kobiety,
151 Biale       |                   i nie mogła. Aldona jest to wieża śpiewająca - Grażyna
152 Biale       |          najniejaśniej mistyczne i realne, to jest społeczne, wyjątkowego
153 Biale       |                   skrzętnie bardzo skracam to.~Ależ - u dzisiejszych pisarzów
154 Biale       |                  jednak pokrótce, dlaczego to jest tak, z powodu iż odpowiedź
155 Biale       |                   z powodu iż odpowiedź na to krytyczne zapytanie posłuży
156 Biale       |                    polotami. Zdaje się, że to nie inąd, ale tędy drama
157 Biale       |                aktor łzy wylewa, zapytanie to : "... Co jemu do Hekuby?..." -
158 Biale       |               białych (że tak je nazwę), i to zda się być wątkiem wszelkiego
159 Biale       |                daleko ważniejszej rzeczy - to jest do mianownikowania
160 Biale       |       mianownikowania filologicznego, i że to jedynie tą drogą kres swój
161 Biale       |            dowiedzieliśmy się - ale byłoby to za wiele o tym pisać - wspomnę
162 Biale       |                     że-ć głąb wszelka jest to i kłąb, i gołąb, ale dalej...
163 Biale       |                   wszelako, iż w tej pracy to, co jest filozoficznym jej
164 Biale       |               filozoficznym jej kamieniem, to właśnie że ta znajomość
165 Biale       |                zamiast objaśnienia - i ten to kres mianownikiem ja zowię.~
166 Biale       |                Jeżeli mówię : cisze różne, to i wyrazy one białe, bezmyślne,
167 Biale       |              znajdowały, nieodłącznymi są.~To - pamiętam, że dawno, dawno -
168 Biale       |                     że dawno, dawno - było to jeszcze w roku około 1836,
169 Biale       |             każdemu... te czytałem...~Było to w dzień najprozaiczniejszej
170 Biale       |                życie niedoperzowi... Takie to różne rzeczy mówiliśmy,
171 Biale       |                    dobrze już poznaną. Był to zaiste odłam skały, tak
172 Biale       |                       kiedy nikogo nie ma, to one się tu staczają z wierzchu
173 Biale       |                  wytrzymują i umarłymi są, to trzeba i innej natury ciszę
174 Biale       |                  przerobionego Macbetha... to kazuistyczne tylko dziejów
175 Biale       |             pomiędzy publicznością a sceną to, co Shakespeare w Hamlecie
176 Biale       |                 widzieć tam przyszedł był, to w czasie, kiedy aktor Banka
177 Biale       |                                     Takich to cisz akordy straszne są
178 Biale       |                   zaś on powyższy zarys na to, aby Białe kwiaty stosowny
179 Biale       |                użyłem w Czarnych kwiatach, to o tyle tylko, o ile jest
180 Biale       |                  rozmowy celu niknie przez to, iż przedmiot szczerze zna.~
181 Biale       |               odpowiedział mi był książę: "To było w przeszłym stuleciu."~
182 Biale       |                  szkoły nowej w sztuce czy to w literaturze-sztuce, wszelako,
183 Biale       |              wszelako, coraz bliżej (śmiem to zapowiadać) zobaczycie już
184 Biale       |                przytrafiły mi się, dały mi to dostrzec, jak jest łatwo
185 Biale       |                      odrzekłem. "Nie! - na to przychodzień - pierwej niech
186 Biale       |             powiedzieć bracie i rzec przez to panie, i wszystko w tym (
187 Biale       |             pięknym męskim głosem rzecze: "To najlepiej: rodaku!" - ale
188 Biale       |                   usłyszeć.~Że bez śmiechu to notuję, jako potrzebny odcień
189 Biale       |          pewniejszych środków bliskie jest to pisemko z siebie samego.
190 Biale       |                   siebie samego. Biały-ć i to kwiat!... bo zarysem jego
191 Biale       |                    albo systemat sławny na to, a obie te rzeczy wprost
192 Biale       |                  zaś wielcy w sztuce, choć to i usłyszą, i zrozumieją,
193 Biale       |                 jest nieskończona liczba - to tylko, jak się jedną drogę
194 Biale       |                    może jest koniecznym, i to jeszcze: może!... Przy tym
195 Biale       |                   na Oceanie... że słów na to nie ma, mimo iż twarda to
196 Biale       |                  to nie ma, mimo iż twarda to i prawie głodna podróż dwumiesięczna
197 Biale       |                  raz w życiu napotkałem, i to na okręcie, patetyczne rzeczywiście
198 Biale       |                  winienem także słowo. Był to młodzieniec światły, w filologii
199 Biale       |              dziecięciem w Polsce był; jak to mówi się czasem u nas szlachty:
200 Biale       |                 czasem u nas szlachty: był to żydziak.~Jedliśmy nieraz
201 Biale       |                    na statku pomiatały. Bo to była też niebezpieczna żegluga :
202 Biale       |                rzekł: "A więc wierzysz i w to, że Mesjasz chodził po falach
203 Biale       |                  chwilach pokazujesz), był to więc moment, kiedy już rzesze
204 Biale       |                  rzeszy znanymi... w takim to położeniu raz przez powierzchnię
205 Biale       |                syryjskiej zostawszy Panem, to wystarczyło już, aby panem
206 Biale       |                  filozof jesteś): ?A czemu to tak nie pójdziesz, bracie,
207 Biale       |                uważ, azali on, aby pokazać to, czynił tę sprawę, czy nie
208 Biale       |                  ukryć dostojność swą..."~"To jedno ci powiem - (mile
209 Biale       |                    jużci Chrystus wasz był to może najidealniejszy człowiek..."~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
210 Biale       |        przedmieściu miasta New-York, które to przedmieście zowie się Brooklyn,
211 Biale       |          Amerykańskiej przyjmował radośnie to wet za wet po wieku...~
212 Milcze      |                listka róży, jeszcze byłoby to tylko bardzo wykwintnie
213 Milcze      |                    snowania myśli jego - i to przerwać doraźnie, nie powoli,
214 Milcze      |                    od roboty takowej. Stąd to głównie i pierwszorzędnie
215 Milcze      |                    podejmowana praca przez to samo jest płonnym zachodem.~
216 Milcze      |                   tym jednak błąd ogromny, to jest: że absurdum bierze
217 Milcze      |                wielce głębokim wrażeniem - to zaś było tak dziwnie wyraziste,
218 Milcze      |                    okres, co wiek takowych to z-milknień nieuchronnie
219 Milcze      |            heroicznego greckiej filozofii, to jest aż do Artystotelesa (
220 Milcze      |                 przynosi niemały zaszczyt. To jest: oni nie znali uśmiechu
221 Milcze      |       zapracowanych starców, pytał, kto by to byli ? "Ci, co prawdy szukają" -
222 Milcze      |            przyjdzie praktykowania prawdy! To jest bardzo piękne, tylko,
223 Milcze      |                    pełniąc nazbyt - czynię to ku temu, ażeby ci, co przyjdą
224 Milcze      |                   miarę..." Filozof, który to i z taką wyraża trzeźwością,
225 Milcze      |                  ją Ajschylos początkował, to jest zamyka się Dialogami-Platońskimi,
226 Milcze      |              Dialogami-Platońskimi, tak iż to, co sztuka nieledwie techniczna
227 Milcze      |                 szkół nie było i w których to, co później jedną ze szkół
228 Milcze(*)   |                uczony Arystoteles podziela to dogmatyczne filozofów uznanie,
229 Milcze(*)   |              wszelako dwa jeszcze warunki, to jest, ażeby człowiek był
230 Milcze(*)   |             posiadał majątek (sic). - Jest to jeden z powodów, dla których
231 Milcze      |            obiedwie warunkowe.~Śród takich to wiedz i tak się znajdując
232 Milcze      |            mniejszą cząstkę prawdy obejma, to jest, że budując się na
233 Milcze(**)  |               rękopismów za pieniądze... i to Platońska-Akademia zyskuje
234 Milcze      |                  sobie warunkiem. *** Stąd to, obejmując one - i jednocząc -
235 Milcze      |               nasza literacka płodność ? - to : na czym ona zatrzyma się
236 Milcze      |               periodycznych pism wychodzi, to oneż dziewięćset dzienników
237 Milcze      |                    dzień, spotyka się... i to jeszcze w jednym tylko kraju
238 Milcze      |                  co rychlej przynależy, że to zawsze jeden tylko romans,
239 Milcze      |                  obchodzi wszystkich, i że to zawsze jedna tylko broszura,
240 Milcze      |                   owa ostatnia, owa, która to zainteresowała wszystkich,
241 Milcze      |                 wpadłych im w ręce drukach to, co przypadek sam im nastręczył
242 Milcze      |                  serce... i wedle takowego to napisu zakrwawia go na członkach
243 Milcze      |           szczerych, prostych zapytań, jak to zwykło się zdarzać w fałszywych
244 Milcze      |                  służyć wiedzy dla wiedzy, to jest tylko doskonałej architektoniki
245 Milcze      |         przyjemności tenże już nie używa), to niekoniecznie dawa się (
246 Milcze      |                  dzieło zagaja się. Byłoby to zapewne czymś jak bardzo
247 Milcze(****)|                    rogach ulic: "Czytajcie to a to!!", przy czym rodzaj
248 Milcze(****)|               rogach ulic: "Czytajcie to a to!!", przy czym rodzaj ręki,
249 Milcze      |                 rodzajem niegrzeczności, i to tym wyraźniejszej; że na
250 Milcze      |                 osobom umiejętnym:~jak się to zrobiło, że cała jedna część-mowy
251 Milcze      |                 wszystkich?~Czy nie byłoby to z przyczyny, iż nie nazbyt
252 Milcze      |                    gramatyk wypuszczoną. I to ta, na której buduje się
253 Milcze      |                nieraz milczenie. Lecz otóż to jedno tylko gdyby jego było
254 Milcze      |                    i świadectwem, jużci że to, co od mówienia więcej wyrazić
255 Milcze      |                   w jeden punkt kładą, ale to nic wcale rzeczy nie pomaga,
256 Milcze      |                  powodem i wątkiem. Tak iż to, co drugie z porządku zdanie
257 Milcze      |              wygłoszonym przemilczeniem, a to, co trzecie mówi zdanie,
258 Milcze      |                   się takowe złożyć udało, to musiałoby być nie należącym
259 Milcze      |                miewasz, przyjacielu?" A te to przemilczenie wstępne będzie
260 Milcze      |                 ciebie, ażeby tym żywiej o to pytać?"~Podobnież i w następnym
261 Milcze      |                 przedstawuje itp....~Z tej to pochodzi właśnie przyczyny,
262 Milcze      |              właściwej przemilczeniu. I tę to więc moc jużci że posiadać
263 Milcze      |                 niniejszego pisma, na tych to skreślonych powyżej zamykając -
264 Milcze      |                   nieco podrzędnych. Tam - to jest pomiędzy Mistrza wnioskiem
265 Milcze      |        potrzebowałby zawsze więcej...~(Jak to? więcej niż wszystko?!...)~-
266 Milcze      |                   i okoliczności, wszystko to, co w tych razach i względach
267 Milcze      |           społeczeństwa ludzkiego członek.~To zaś wydawa mi się być więcej
268 Milcze      |           stworzenia monologu-wiecznego, i to na takie zbliżenia lub oddalenia,
269 Milcze      |              prawami rozwoju ducha...~Stąd to i logicznie podejrzewany
270 Milcze      |             pojedyńczej człowieczej myśli. To tak i tu tłumaczy się i
271 Milcze      |                atrybucje fantastyczne: czy to słyszenia harmonii światów
272 Milcze      |                 przez rytm obrotu ich, czy to rozumienia się ze zwierzęty
273 Milcze      |                spętał się sam, dając przez to widzieć, jakie w Rzymie
274 Milcze(***) |                   odzienie. Kmieć sędziwy, to widząc, rzekł: "Trzeba niezbyt
275 Milcze      |              ocenić lub podziwić. Pamiętny to, zaiste, acz maleńki wypadek!
276 Milcze      |                 sobie nieustannie: "Takich to, jak ja, pięć, sześć na
277 Milcze      |                   sześć na świecie dziś... to - cała cywilizacja jego,
278 Milcze      |                   je Ajschylos otrzymywał, to jest, ażeby postać, milionem
279 Milcze      |               punktu wyjścia nie opuszcza, to ten drugi nigdy go wcale
280 Milcze      |          przyrodzona płciowa ogólność. Ten to prąd pojęcia i energii rozszarpał
281 Milcze      |                Życzylibyśmy sobie albowiem to samo, co okazaliśmy ż wyłożyliśmy
282 Milcze      |          umysłowych wyrobach wieków i epok to, co było przemilczeniem
283 Milcze      |             wypowiedzianym będąc, ma przez to samo dać epoce następnej
284 Milcze      |                    w nim siła zaradczości, to wszystko, będąc przemilczanym,
285 Milcze      |                  finansowe etc.... a która to istotnie proza historyczna
286 Milcze      |                 przynosić? jużci że tak, i to nawet dosadniej niźli gdzie
287 Milcze      |                        Historia przemilcza to, na co wystarczającego wyrazu
288 Milcze      |                Koran jedną i właśnie przez to błędną, że jedną... Zaś
289 Milcze      |                życzył sobie calej i lepiej to, co mu znanym było, wypowiedzieć,
290 Milcze      |               literaturę w jednej książce, to jest Biblię. Należy pamiętać,
291 Milcze      |                 większości kart Eneidy, iż to wszystko pierw było w kronikarskich
292 Milcze      |               nieco tej zasłony?... Oto na to, iż w nasze umysłowe-sprawy
293 Milcze      |                    jeżeli nie prześcignąć, to wyrównać szybkościom i promiennościom
294 Milcze      |                 pełniących i obowiązanych: to dlatego uchyla się nieco