Part

  1 Pamie      |             obywatela.~Ten mówił mi o sztukach pięknych różne
  2 Pamie      |           Fryderyk nie wiedział nic o tym!!~
  3 Cywil      |            go, oparłszy się kolanem o tłomoczek podróżny, a biodrami
  4 Cywil      |      tłomoczek podróżny, a biodrami o ciosaną z kamienia poręcz
  5 Cywil      |             klucze piękności onych, o których marzenie swoje mi
  6 Cywil      |             ani stąp;~Co wieczora - o! człowiecze,~W górę rękaw! -
  7 Cywil      |             ani stąp;~Co wieczora - o! człowiecze,~Rękaw w górę -
  8 Cywil      |           stateczność i spoczynek."~O! tak - powiadam tobie, i
  9 Cywil      |            z Cywilizacją połączała.~O! deski te - żebyście wiedzieli! -
 10 Cywil      |         gdzie zielone fale uderzają o ściany wapienne i pionowe
 11 Cywil      |         pewnego młodego podróżnego. O osobie tej zaś mówiono na
 12 Cywil      |           zacięcie milczeć albo się o rzecz najmniejszą oburkiwać,
 13 Cywil      |         zaledwo tyleż burzą, ile ów o zbrodnię stanu posądzony
 14 Cywil      |            człowiekiem i zaiste, że o nitu powiedzieć by należało,
 15 Cywil      |            idealnie pojętą próżnią, o której się mawia w umiejętnościach,
 16 Cywil      |            wiedzieć nie można było, o co idzie. Ktoś powiedział,
 17 Cywil      |           zstępował. I uważałem go, o ile dostrzec można było,
 18 Cywil      |           już wątpić nie można było o nadpływającym szlaku wielkim
 19 Cywil      |           przemknie, i szło jedynie o to, aby na widnokręgu krańcach
 20 Cywil      |           się, że Kapitan otarł się o ramię moje w korytarzu i
 21 Cywil      |            koło lewe, właśnie wtedy o ogromną bryłę lodu uderzając,
 22 Cywil      |            mówił jeszcze coś więcej o przesądach ultramontańskich,
 23 Cywil      |          zacząłem, iż oparty jestem o ramię siostry szarej, jakoby
 24 AdLeon     |          rudobrody rzeźbiarz, który o godzinie zamknięcia prac
 25 AdLeon     |            do mniemania korzystnego o umysłowej godności osoby,
 26 AdLeon     |            owego psa rodzaju głośno o dobierającego poczuciach
 27 AdLeon     |        szukali po mieście, wszędzie o siebie wzajem zapytując,
 28 AdLeon     |           ma on zupełne wyobrażenie o Redaktora stylu i jego elokwencji.
 29 AdLeon     |             niż zazwyczaj ubrany, i o nieregularnych godzinach
 30 AdLeon     |             się poczuwał. Byłby zaś o wiele przystępniejszym i
 31 AdLeon     |          przeciw prawom grawitacji.~O rudobrodym w czarnych aksamitach
 32 AdLeon     |          ażeby mieć naprzód pojęcie o uskutecznianym jakiego artysty
 33 AdLeon     |        Plac-Hiszpański jest właśnie o niewiele kroków od Caffé-Greco -
 34 AdLeon     |      malarskich i dowcipnych, ażeby o każdego artysty doraźnym
 35 AdLeon     |      czytając w kawiarni, donoszący o tragicznym jakim zajściu
 36 AdLeon     |          listy swoje, przeto owdzie o rannej zaszedłszy godzinie,
 37 AdLeon     |        przez młodego turystę, który o guwernera swego zapytywał.~
 38 AdLeon     |   oczekiwanymi będą, idzie albowiem o ustatecznienie nieodmienne
 39 AdLeon     |           do mnie - rzekłem - myślę o tym, iż ujęcie ręką krzyża
 40 AdLeon     |             że nie! - toć nie idzie o osobistości, lecz o dramę.~
 41 AdLeon     |           idzie o osobistości, lecz o dramę.~Ku czemu guwerner
 42 AdLeon     |           że odczytuje z głosu psa, o co idzie?...~A wtem otworzyły
 43 AdLeon     |             skazy, wykonaną - i nie o wiele przechodzić ceną swoją
 44 AdLeon     |   Kapitalizację) z marmuru białego, o ile można bez plamy i skazy -
 45 AdLeon     |            skazy - nie przechodzącą o wiele ceną swoją 73000 lirów,
 46 Menego     |        okrętów przystań miewa. Tam, o jutrzni we mgłach, odpływaj
 47 Menego     |          odchodzi po falach... Tam, o południowym świetle, widzisz
 48 Menego     |            okręty swe patrząc. Tam, o blasku księżyca, znikają
 49 Menego     |          przechadzał się B. ze mną, o Pałacu Dożów i o sztuki
 50 Menego     |            ze mną, o Pałacu Dożów i o sztuki w nim złożonych skarbach
 51 Menego     |              wedle natchnienia: tam o niebie myśląc, tam o ziemi,
 52 Menego     |            tam o niebie myśląc, tam o ziemi, tam o obywatelu w
 53 Menego     |            myśląc, tam o ziemi, tam o obywatelu w Rzeczypospolitej
 54 Menego     |     Rzeczypospolitej znanym, owdzie o Adamie i Ewie, a owdzie
 55 Menego     |             Adamie i Ewie, a owdzie o patronie swoim i żony swojej,
 56 Menego     |            swoim i żony swojej, lub o wielkim kupcu, co przyjechał
 57 Menego     |            aniżeli pojętej. Właśnie o tym myślałem, kiedy mi B.
 58 Menego     |     wszystkim potem myśl przebiegła o tych starych malarzach,
 59 Menego     |           brali, i co to się zwykle o tym czyta jakby jakie legendy...
 60 Menego     |    wszystkie stare obrazy to tak są o życie zaczepione...~- I
 61 Menego     |           tak z okna Twego widać, i o której to mówisz, że tam
 62 Menego     |         jest to długie pasmo ziemi, o które się płasko z jednej
 63 Czarne     |    pojęciach albowiem współczesnych o czytelnictwie i o twórczości
 64 Czarne     |     współczesnych o czytelnictwie i o twórczości piśmiennej zatracone
 65 Czarne     |          jakiś książkowy klasycyzm, o którym Grek Peryklejski
 66 Czarne     |     pierwo-chrześcijańskie - rzecz, o której tu napoczynać nie
 67 Czarne     |       byłaby historia bardzo długa, o każdym znaku i o każdej
 68 Czarne     |             długa, o każdym znaku i o każdej linii w tych rysunkach
 69 Czarne     |          tym sposobie wleczenia się o kiju, bardzo zgrzybiałym
 70 Czarne     |             Rożnieckiemu [Mowa jest o Gabrielu Różnieckim, muzyku.],
 71 Czarne     |            częścią był salon wielki o dwóch oknach, gdzie nieśmiertelny
 72 Czarne     |            salonie jadał też Chopin o godzinie piątej, a potem
 73 Czarne     |            mię chciał najniewinniej o mistyczne kierunki, co,
 74 Czarne     |          zarzuconą. I mówiliśmy tak o Rzymie, skąd właśnie że
 75 Czarne     |         dawno przybyłem do Paryża - o niektórych znajomych i przyjaciołach -
 76 Czarne     |         znajomych i przyjaciołach - o bracie mym Ludwiku, którego
 77 Czarne     |            Juliusz rzewnie kochał - o Nieboskiej komedii, którą
 78 Czarne     |         którą wysoko bardzo cenił - o Przedświcie, który miał
 79 Czarne     |         piękne dzieciństwo... Także o sztuce, że wpadła w mechanizm -
 80 Czarne     |          wpadła w mechanizm - także o Chopinie (który żył jeszcze),
 81 Czarne     |     Chopinie (który żył jeszcze), a o którym Juliusz pokasłując
 82 Czarne     |      rodzaju robót Oleszczyńskiego.~O Francji, o rewolucji, o
 83 Czarne     |         Oleszczyńskiego.~O Francji, o rewolucji, o rzymskich wypadkach
 84 Czarne     |             O Francji, o rewolucji, o rzymskich wypadkach mówiliśmy;
 85 Czarne     |             kaszel, żołądkowi za to o tyleż szkodząc. Przyjdź
 86 Czarne     |         słów Juliusza, bardzo wątpi o zdrowiu swym i zawzywał
 87 Czarne     |         tygodniu wypadł, ale już to o rannej godzinie było i było
 88 Czarne     |          zawieszą w muzeum jakim, a o straconą lewą będą skargi!..." -
 89 Czarne     |             zupełnie odrębną rzecz, o osobie bynajmniej sławnej,
 90 Czarne     |             pracą lub cierpieniem - o osobie, której nazwiska
 91 Czarne     |             wstępie zastrzegłem, co o krytyce, krytykach i stylu
 92 Czarne     |              jak to się mówi, kiedy o czym innym właśnie myślisz: "
 93 Czarne     |       schodach, doktora szukając...~O świcie ruch był jakiś niezwykły
 94 Czarne     |          czerniła na środku pokładu o wschodzie słońca...~Tu przychodzi
 95 Czarne     |        zaszedłem znów do pana Adama o godzinie może dziesiątej
 96 Czarne     |           godziny pierwej.~Mówił mi o śmierci żony, szczegółowo,
 97 Czarne     |         niepisanym i nieliterackim, o których się naszym literatom
 98 Biale      |       bramach Chrzcielnicy ś. Jana, o których Michał Anioł Buonarroti
 99 Biale      |   akademicku, bo tu wcale nie myślę o tym, tak dalece, iż wynikiem
100 Biale      |          prawie bezwłasnowolnym ta, o nieobecności dramatu u cudzoziemców
101 Biale      |              ale byłoby to za wiele o tym pisać - wspomnę tylko,
102 Biale      |              ni suchy, ni dżdżysty, o dobie około południowej
103 Biale      |           szczupłego - nie myśliłem o niczym w tak nijakim miejscu
104 Biale      |      ścieżce tej pojechałem był raz o południu ku Grotta Ferrata
105 Biale      |           poczęliśmy, jadąc społem, o tym i o owym - nawet o niedoperzach,
106 Biale      |   poczęliśmy, jadąc społem, o tym i o owym - nawet o niedoperzach,
107 Biale      |              o tym i o owym - nawet o niedoperzach, które już
108 Biale      |             starożytną bajkę grecką o Prometeuszu i Epimeteuszu,
109 Biale      |      siedząc na nich poczuliśmy, że o zaporę uderzamy, lubo, dla
110 Biale      |        uczuć i dotknąć jej.~Kiedy - o południu, wśród tłoku i
111 Biale      |            włoski, i księżyc za nim o chwili sobie właściwej wytoczył
112 Biale      |           tylko należnej, w teatrze o spóźnionej godzinie siadywać;
113 Biale      |          strony, od wchodu do sali, o pewnej godzinie należy mu
114 Biale      |       teatru z nawyknienia, jak gdy o pewnej dobie higienicznie
115 Biale      |             w Czarnych kwiatach, to o tyle tylko, o ile jest wcale
116 Biale      |          kwiatach, to o tyle tylko, o ile jest wcale niemożebnym
117 Biale      |             uniknąć sztuki, owszem, o ile ta w tej sferze sprawuje
118 Biale      |        rozmowę zagaiwszy, pytał mię o Rzym starożytny: ile? -
119 Biale      |           jeszcze wyższej nad ciszę o jednej nocy, acz zimowej,
120 Biale      |         biegły, historię też znał i o sztuce miał wyobrażenie -
121 Biale      |          rozmawialiśmy po francusku o polityce, historii, filozofii,
122 Biale      |      historii, filozofii, estetyce, o Religii Chrystusa Pana,
123 Biale      |           Religii Chrystusa Pana, i o Talmudzie, i o Mojżeszowym
124 Biale      |    Chrystusa Pana, i o Talmudzie, i o Mojżeszowym prawie, i o
125 Biale      |             o Mojżeszowym prawie, i o nie wiem już czym. Gdy nadeszła
126 Biale      |             nabitej, aby ludzie się o wodę nie pobili... Izraelita
127 Biale      |           burzą mówiliśmy żwawo coś o Bożoczłowieczeństwie Chrystusa
128 Biale      |       czerniły się...~Nie pamiętam, o czym mówiliśmy... ale mówiąc
129 Milcze     |          nowy pomysł lub wynalazek, o ile jest początkującym lub
130 Milcze     |             bardzo poufnie z mężem, o którym tu się mówi, podniosłem
131 Milcze     |             okoliczność i zapytałem o przyczynę szczególnego wrażenia...~-
132 Milcze     |              Szkoły świadczą więcej o miejscu niż o ciągu rzeczy,
133 Milcze     |       świadczą więcej o miejscu niż o ciągu rzeczy, a niekiedy
134 Milcze     |     zupełnie czasu, zechciej przeto o stosownej godzinie czekać
135 Milcze(***)|             na bystrym a peu prés a o ile na systematycznym działaniu?
136 Milcze     |           tego nie wiem... Sam zaś, o ile dane mi jest znać, głoszę,
137 Milcze     |            ciebie, ażeby tym żywiej o to pytać?"~Podobnież i w
138 Milcze     |             zdaniu:~"Nie należy być o wiele jaśniejszym od przedmiotu" -
139 Milcze     |             przeto:~"Nie należy być o wiele jaśniejszym od przedmiotu"
140 Milcze     |           wygłosy:~- Nie należy być o wiele jaśniejszym od przedmiotu,
141 Milcze     |       Monteskiusz za innymi powiada o wyrażenia mocy właściwej
142 Milcze     |             do nas doszła wiadomość o nim przez tę drogę, bo my
143 Milcze     |            historię pitagorejczyków o tej praktyce dowiedzieliśmy
144 Milcze     |     przystępującego doń wolą - szło o coś pełniejszego od dyscypliny
145 Milcze     |     pełniejszego od dyscypliny rad, o coś tak bezpośrednio żywego,
146 Milcze     |          rozumnego i onąż umartwić. O co zaś szło tam?... podobno,
147 Milcze     |          onej heroicznej filozofii, o której misteriach gdy się
148 Milcze(*)  |            nie można. Mowa zaś jest o przystępujących do pitagorejsltiej
149 Milcze(*)  |      pitagorejsltiej inicjacji, nie o spółzamieszkatych. C. N.~
150 Milcze     |            zaś co do praktyki, szło o osobiste zastosowanie ustatkowanego
151 Milcze     |       strach święty bierze pomyśleć o tym!... Dowodzą one albowiem
152 Milcze     |          historyczniej mówiąc) szło o wydanie i prowadzenie zgubnej
153 Milcze     |         kalendarza i który pierwszy o liczbie-złotej pomyślił)
154 Milcze     |         gwarów kilku stolic stanowi o żywotności historycznej
155 Milcze     |             i swego tylko interesu. O ile tym dwom odbrzmieć maże
156 Milcze     |             lub interes, albo myśl, o tyle onymi zajmie się jeszcze
157 Milcze     |           monolog, ale zajmie tylko o tyle, i przeto, we wszystkości
158 Milcze     |      pokarmem dziecinnym, i dopiero o wiele późniejsze męskim.
159 Milcze     | przedstawuje i urabia Hezjod, jest: o bardzo i bardzo wiele od
160 Milcze     |           sługę, albowiem idzie nie o więcej, jedno aby osoba
161 Milcze     |            Takowego wszakże pojęcia o małżeństwie ostatecznością
162 Milcze     |            rozwikłane są wiadomości o trwaniu żywiołów, ich sukcesjach
163 Milcze     |          sukcesjach i procesjach, i o warunkach chronologii względem
164 Milcze     |             powyższej Inwokacji - i o ile ona całą jedną epokę
165 Milcze     |             Inwokacji powyższej - i o ile ona wyraża całą jedną
166 Milcze     |         będzie:~"Człowieka (teraz), o! Muzo, wypowiedz, którego
167 Milcze     |   przeciwstawiono założeniom naszym o milczeniu całą jedną literaturę
168 Milcze     |            iż uprzedziły je niemałe o rolnictwie zapiski i dzieła!~
169 Milcze     |            bezrozważni, skoro lekko o nim mówimy. Nadto Sotury,
170 Milcze     |        porządku chronologicznego (a o czym się już wyżej nadmieniało),