Part

 1 Pamie | półgębkiem i przez ramię) dajcie mi też jaką książkę z brzega,
 2 Pamie |      owegoż obywatela.~Ten mówił mi o sztukach pięknych różne
 3 Pamie |        Lubię i muzykę! (powiadał mi) Lubię i muzykę, i jak sobie
 4 Pamie |         wrócę z pola, a człowiek mi buty ściągnie, to ja sobie
 5 Pamie |      nogi moczyć, i słuchać, jak mi żona moja gra na fortepianie
 6 Cywil |          Znajomy mój młody uwagi mi robił, że żaglowym lepiej
 7 Cywil |         o których marzenie swoje mi przedstawiasz - - ~A słów
 8 Cywil |        tych domówiwszy, wbłąkały mi się w pamięć rymy, które
 9 Cywil |  znajomemu - że rzeczy te nie są mi wcale obce; owszem, od ogromnych
10 Cywil |   wszystko to, jak widzisz, jest mi znane.~To - i nadto huk
11 Cywil |         tych rzeczy bezpośrednio mi znana - ani co nowego pod
12 Cywil |   Zdarzenie to, acz małe, byłoby mi wcale nieprzyjemne, gdyby
13 Cywil |         swojej? A przyjaciel mój mi odpowiedział:~- Jest partykularnym
14 Cywil |       którego treść i powód były mi zupełnie nieznajome. Są
15 Cywil |   czczości myślenia, rozświeciło mi się nagle zupełne pojęcie
16 Cywil |  obywateli okrętu naszego pomoże mi, albo w czymże jesteśmy
17 Cywil |        mnie spojrzeniem. Zdawało mi się, że Kapitan otarł się
18 Cywil |       moje w korytarzu i zdawało mi się, że ten, który mię właśnie
19 Cywil |   reszcie żywych, którzy zdawali mi się trzeźwieć.~A cofając
20 Cywil |          wiem, kogo ? - wydawało mi się, że odebrałem w czoło
21 Cywil |         rozeznać nie mogłem, czy mi się w oczach zaświeciło,
22 Cywil |    przedmiot miękki, który dawał mi się poznać, że był ramieniem.~ ~
23 Cywil |          spływał.~Ale ona rzekła mi głosem dziwnym, bo podobnym
24 AdLeon|      rzeczach sztuki nie pozwala mi, ażebym mógł czym bardzo
25 AdLeon|   najbliższy, rzecze:~- Oto, zda mi się, Domicjan!...~- Pan
26 AdLeon|       Hiobowym nastrojem szemrał mi w ucho: "Tak to więc wszystko,
27 Menego|      podobnież bym rozumiał - B. mi na to odpowie - zwłaszcza
28 Menego|     wykonywanej tu w wieczór. B. mi wskazał kawiarnię, do której
29 Menego|    Właśnie o tym myślałem, kiedy mi B. przerwał:~- To rzecz
30 Menego|     zagram ci wieczorem... zdaje mi się, żem coś skomponował.~
31 Menego|        dzień wieczorem taki list mi z miasta przyniesiono:~Państwo
32 Menego|          się nazywa. Jeśli czasu mi zbędzie, to gondolką sobie
33 Menego|   Dreźnie wielki nasz lord Byron mi darował. To jest jedno,
34 Czarne|       wraca: "Nie przeszkadzajże mi", rzecze jemu, "bowiem oto
35 Czarne|          rysunkami swymi okazało mi, jako przez całe akta dramatu
36 Czarne|        wyciągnąwszy rękę posunął mi po ziemi leżącą przy kanapie
37 Czarne|     uchybić - inaczej przyszłoby mi bowiem zacytować słowa jedyne
38 Czarne|       jakie kiedykolwiek na myśl mi przychodzą lub przychodziły
39 Czarne|    nogach trzech, jakiego, zdaje mi się, już mało kto w ozdobnym
40 Czarne|        służąca Francuzka powiada mi: że śpi; uciszyłem kroku,
41 Czarne|      kaszlu i dawienia, wyrzucać mi począł, że tak dawno go
42 Czarne|         Juliusz pokasłując rzekł mi: "Parę miesięcy temu spotkałem
43 Czarne|         Pod koniec rozmowy mówił mi: "Piersi, piersi nadwerężone
44 Czarne|     piersi nadwerężone mam, każą mi już tylko cukierki jeść,
45 Czarne|          z tego świata przyjdzie mi"~Wyraźnie mi to mówił, bawiąc
46 Czarne|    świata przyjdzie mi"~Wyraźnie mi to mówił, bawiąc się cybuchem
47 Czarne|        ciemno - i ten powiedział mi: "Jutro lepiej zajdź do
48 Czarne|          Nie wiem - odpowiedział mi - ale tyle ci tylko powiem,
49 Czarne|   rzewnymi łzami zalana była, co mi wspomnieniem zostało bardzo
50 Czarne|              To zaś - przypomina mi zupełnie odrębną rzecz,
51 Czarne|          śmiertelnej, nie znanej mi, niemniej ściśle wierne,
52 Czarne|   siedzący współpodróżnik rzecze mi po francusku: "...Patrz
53 Czarne|           Że nie spojrzałem, jak mi towarzysz radził, odpowiedziałem
54 Czarne|          słońca...~Tu przychodzi mi na myśl, czy poezję tę,
55 Czarne|         co, że zrozumiałem, było mi przyjemnie, iż ktoś mię
56 Czarne|   półtory godziny pierwej.~Mówił mi o śmierci żony, szczegółowo,
57 Czarne|       rękę i mocnym głosem rzekł mi: "No... adieu!"~Że nigdy
58 Czarne|        ostatnie było one dziwnie mi podówczas brzmiące pożegnanie...
59 Czarne|         a, wielki artysta raczył mi pokazać ostatni obraz swój,
60 Czarne|     kiedyś, Ary-Scheffer) raczył mi pozwalać, abym, oglądając
61 Czarne|         jego, mówił wszystko, co mi się zdaje, ja zaś, na tym
62 Czarne|     niepełną jest rzeczą - na co mi p. Delaroche odpowie: "Trzy
63 Czarne|       trylogię..." Potem pokazał mi jeszcze portret Thiersa,
64 Czarne|      obrazka powróciwszy - rzekł mi tonem żegnalnym (bo właśnie
65 Biale |    Chrzciciela, syna jego; zdaje mi się, że to we Florencji,
66 Biale |   prawdziwego dramatu, przyszedł mi na pamięć ze względu na
67 Biale |      krytyczne zapytanie posłuży mi do toku głównej rzeczy w
68 Biale |         a Dziady pana Adama były mi potężną, jedyną nutą myśli
69 Biale |          Włoch ludowym opowiadał mi sposobem starożytną bajkę
70 Biale |       zarówno pięknie jak, zdaje mi się, koniecznie prawie,
71 Biale |     Pamiętam kilka słów zaszłych mi w drogę tu i owdzie, które
72 Biale |     określające słowa powiedział mi raz jeden z najpoważniejszych
73 Biale |         samej żywot ma,, wypadło mi najprościej dla porównania
74 Biale |       zamieściłem - odpowiedział mi był książę: "To było w przeszłym
75 Biale |   Londynie np. które przytrafiły mi się, dały mi to dostrzec,
76 Biale |         przytrafiły mi się, dały mi to dostrzec, jak jest łatwo
77 Biale |        iż w głuchocie mej dalsze mi zniknęły, światło przy tym
78 Biale |         uczyniły razem, iż zdało mi się nie rodaku, ale rrrobaku!
79 Biale |   również tak przyjąć; nie celem mi tu śmiech, ani środkiem
80 Biale |     drzwi wynikłą wsuwa, podając mi różową flaszkę olejku do
81 Biale |    Izraelita wszakże, przynosząc mi te rzeczy, wiedział z innych
82 Biale |         za nim; potem, wskazując mi na fale, rzekł: "A więc
83 Biale |    Ewangelię ze mną razem, kiedy mi hebrajskie czytanie na tłumaczeniu
84 Biale |   zaczynało się morze... Powiesz mi (lubo filozof jesteś): ?
85 Biale |   pójdziesz, bracie, aby pokazać mi, że tak jest?? - Zmierz-że
86 Biale |       spotkany) Izraelita rzecze mi - że jużci Chrystus wasz
87 Milcze|     długo jeszcze potem nasuwała mi sama wyobraźnia ten psychologiczny
88 Milcze|          oglądałem!... Otóż myśl mi przyszła była, że zaiste
89 Milcze|        approximative), te wydawa mi się być najwłaściwiej doniosłym
90 Milcze|      wiem... Sam zaś, o ile dane mi jest znać, głoszę, iż cała
91 Milcze|       mowy.~Skoro mówisz ~"Jakże mi się miewasz, przyjacielu?" -
92 Milcze|       tym żywiej zapytać: "Jakże mi się miewasz, przyjacielu?"
93 Milcze|  następnego, i tak dalej.~"Jakże mi się miewasz, przyjacielu,
94 Milcze| ludzkiego członek.~To zaś wydawa mi się być więcej niż wszystko,
95 Milcze|    najniewinniej u-parabolizował mi był istotne publiczności