Akt,  Scena

 1 Wstep    | obejrzenia-się-społeczności całej, i z jej najsłuszniejszej wyżyny,
 2 Wstep    |               drugiej, postrzega ona w jej śmiesznościach, lecz cywilizacyjna-całość-społeczna,
 3 Wstep    |                kompetencja, nie należy jej pogardzać tymi poszczególe
 4 Osoby    |                 MAK-YKS, daleki krewny jej męża~MAGDALENA TOMIR, poufna
 5 Osoby    |  dziewiętnastym wieku~w Willi-Harrys i jej pobliżu.~ ~
 6     1,  2|             Zaś pokrewieństwo nasze to jej wzgląd~Na oddalonego bardzo
 7     1,  2|              bardzo członka,~To dobroć jej, ja - jestem jej niczym,~
 8     1,  2|                dobroć jej, ja - jestem jej niczym,~Męża jej powinowatym...
 9     1,  2|                jestem jej niczym,~Męża jej powinowatym... Wreszcie:~
10     1,  2|             wiele i tak szybko,~Że się jej wydarza zapominać...~Ja
11     1,  4|                    Lat dwa! śladu STÓP JEJ nie widziałem.~SĘDZIA~prowadząc
12     1,  4|               SZELIGA~do siebie~(Powóz Jej... i nawet kraniec szaty!...)~
13     1,  5|               swoim domu,~I nikt pewno jej nie będzie uczył!~SĘDZIA~
14     1,  5|                w izbie~Należałoby to i jej począć -~Alić, co my sądzim,
15     1,  6|              wkłada obowiązki: ludziom~Jej udzielić i siebie winienem.~
16     1,  6|             gwałtownie~Powóz Marii!... jej kolory...)~MAK-YKS~odbiegając
17     1,  6|          KOLORY...~Po chwili~Nie tylko JEJ wyglądają z okien...~Po
18     2,  1|        Przyjętego - - a który nie jest Jej,~Wcale nie Jej... zaręczam
19     2,  1|                nie jest Jej,~Wcale nie Jej... zaręczam to panu.~- To
20     2,  3|            marnością...~...ten myślą - Jej bliskim!~Ona, więcej niż
21     2,  3|          pocztę. Do Szeligi~Instrukcje jej są jak militarne.~SZELIGA~
22     2,  4|               obłok,~Na jakim spoczęło jej oko...~HRABINA~wstrętnie~
23     2,  4|           właśnie że cierpień,~Dlatego jej z gruntu kreślę słabość -~
24     2,  5|             słyszę lekkie kroki,~Muszę jej maleńką scenę zrobić...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
25     3,  1|                Grzeczność panów nadaje jej ceny -~DRUGI~Pani grzeczność
26     3,  1|               do włosów stosowne -~Jak jej pięknie w niebieskim?~Do
27     3,  1|        obchodząc się inną panienką~Jak jej pięknie jest z amarantowym~-
28     3,  2|         MAK-YKS~Służę pani - co zaś do jej uwag,~Myślę, że są dla ludzi
29     3,  3|                 Magdalena półgłosem~To Jej przesąd... każdy ma słabostki...~
30     3,  5|              Świecę strącił~I zastąpił jej blask - dyjamentem!~STARY
31     3,  6|                 MAK-YKS~kłoniąc się do jej stóp~Na tak wielką odległość...
32     3,  6|              jest u stóp Hrabiny, obie jej dłonie uściskując.~HRABINA~