Akt,  Scena

 1 Wstep    |        poglądu oddaloną.~Życzyłem sobie ja w tej pracy spróbować
 2 Wstep    |         tych ciosów, które jeżeli sobie zadają aktorowie, to na
 3     1,  2|          Anioła takiego mieć przy sobie - -~Spostrzegając wrażenie
 4     1,  4|          celu~- Niższy apartament sobie wziąłem~I zatrzymam - te
 5     1,  5|        zdybią się,~Zaraz pokazują sobie język -~Ani zgadnąć, czemu?
 6     1,  6|        mówić z NIĄ będę -~Nic - o sobie...~- zbieg różnych ironii~
 7     1,  6|   nie-rozłożyły,~Lub nie odebrały sobie życia,~Przechodzi przez
 8     1,  6|         zaiste, zbiegłem glob,~By sobie zgromadzić fotografy!~Wiedza
 9     1,  6|          gniazdka w tych drzewach sobie wiją.~SZELIGA~spokojnie~--
10     2,  1|         zowie~(Lub tak nazywać je sobie życzę) -~Co do drugiej jednakże
11     2,  1|         wiem!~HRABINA~surowo~Mieć sobie będę zawsze do wyrzucenia,~
12     2,  1|      byłby~W cichej celi, hodując sobie kwiaty...~Gdzie znalazłby
13     2,  1|      Jaskółki dwie, całkiem równe sobie,~Nie sąż przez to samo ożenione -~
14     2,  1|    nie-ludzie!...~Przy nich można sobie zapiąć guzik~Bez zmylenia
15     2,  3|        źli są,~Którzy uśmiech źle sobie wyłożą...~SZELIGA~głęboko~
16     2,  4|      szybę w karecie! - -~HRABINA~sobie i innym~Aniołowie lepiej
17     2,  4|        których przeto~Stajemy się sobie przeciwnymi~I wyższym uczuciom...
18     2,  5|          sławą~(Że tak pochlebiam sobie)...~- zwłaszcza ów~Wyobrażający
19     2,  5|          sercach!~- Pokazywaliśmy sobie wzajem,~Jakie są tam gesta
20     3,  1|           Do obecnych~Klemensulko sobie żarty stroi -~Taki dziś
21     3,  1|    Starsze panny w salonach niech sobie~Z poważnymi przestają osoby...~
22     3,  1|       pedagogi,~Nie przywłaszczam sobie ich essencji -)~SĘDZIA~doskakując
23     3,  1|        Klejnot taki cenę ma sam w sobie~I nie tylko dzieciom się
24     3,  2|       może!...~Obszukując ręką na sobie~Pistolet ten trąca się o
25     3,  2|        istotnie,~Ciało zamierzało sobie skończyć...~Do siebie z
26     3,  2|     tryumf...~Reputację niech pan sobie zrobi~Jak młodzieniec miły
27     3,  2| szczęśliwszych .~SĘDZINA~Człowiek sobie szczęście sam urabia!~MAK-YKS~
28     3,  4|       drobnostki,~Które miał przy sobie - jak w grze fanty.~SĘDZINA~
29     3,  5|    również niepomiernie~Dozwalała sobie ona ćwiczeń,~Ochmistrzynią
30     3,  6|           kto jednak NIGDY~NIE MA SOBIE NIC DO WYRZUCENIA!~Że -
31     3,  6|      chwili, w której Durejko sam sobie stara się ukłon oddać.~Koniec