Akt,  Scena

 1 Wstep    |           literaturze polskiej.~Nie ma tam, mówię, kobiet istotnych
 2     1,  3|                coś,~Jakby się jakiegoś tam: OGÓŁU~Dotykało zabłąkanym
 3     1,  3|       Tajemniczo~Stąd - prawdziwie, iż tam coś z-istniewa;~Dotycząc
 4     1,  3|               ot... ten kąt...~Ku oknu~Tam! Marii cień dostrzegalny
 5     1,  3|              tych tu pism,~Rozesłanych tam i sam, przypadkiem~Ożywiona
 6     1,  4|           podrzędnego wagi różnej,~Aby tam był rodzimym dyjament,~Nie -
 7     1,  4|       Najbogatszych i uznania godnych.~Tam można nasłuchać, cóż nie
 8     1,  5|              mu niewiele zyskać trzeba~Tam i owdzie przyświadczeń sąsiedzkich,~
 9     1,  5|               na nowo~Rozesłani słudzy tam i owdzie:~Szukać pana i
10     1,  5|                Orsi (co była aktorką),~Tam się napatrzyłam świata-dziwów!...~
11     1,  6|        księżyca.~Do siebie~Po-tylekroć TAM byłem... i OWDZIE,..~Lecz
12     1,  6| nowa-społeczność.~*~Irlandczyków! iluż tam uchodzi~Od swego szmaragdowego
13     1,  6|        Skromnie~Niewiele rzuca się im, tam i owdzie.~SZELIGA~wstając
14     2,  5|       Przecierając tło ognistą-miotłą,~Tam i owdzie popierając grzmotem,~
15     2,  5|   Pokazywaliśmy sobie wzajem,~Jakie są tam gesta w towarzystwie:~Ty
16     3,  1|          wysoko,~Ażebym się przytomnym tam znalazł,~Gdzie Najświętsza-Panna
17     3,  1|          wonnych drzew~Szklarnie globy tam i owdzie wiszą,~Jakby niedojrzałe
18     3,  1|               salonie.~HRABINA~Miejsca tam więcej jest niż potrzeba!~
19     3,  1|               szczególniejszym,~Słońce tam mistrzowskim działa pęzlem.~
20     3,  2|            można być tyle materialnym?~Tam bawią się; a pan je i pije,~
21     3,  3|            dlatego od strony cyprysów~(Tam, gdzie myślę grobowiec postawić)~
22     3,  3|           nigdy,~By słabostki miały aż tam miejsce...~MAGDALENA~Pan
23     3,  3|            było jednak? czy w salonie?~Tam każdego sprzętu kącik każdy~
24     3,  4|               z Margrabią jeździłem) - tam, kiedy~Zgubił perłę ambasador
25     3,  5|                Przy złamanej i zgasłej tam świecy,~Zawisnął jak gwiazda!~
26     3,  5|                 jak śliczny.~Nikt ręką tam nie potrafi sięgnąć!...~
27     3,  6|          Miłosierny-szpital - - doktor~Tam zostawa zawsze - a może