Akt,  Scena

 1     1,  2|   rodzonym~(A lat tyle zwłaszcza go nie widząc!...),~W każdym
 2     1,  4|        Znajduje pistolet - uważa go - chowa i mówi~Ojca mego
 3     1,  5|        Szczęście wielkie, że ten go zatrzyma;~Nie dobiegłszy
 4     1,  6|          pan - - -~- Lecz, widzę go tyle!~Zaciekawionym!...~
 5     2,  1|        mię jak dziecię...~- Dwie go rzeczy szczególniej bawiły:~
 6     2,  1|  Magdaleny~Mak-Yks! - jakbym też go zapomniała...~MAGDALENA~
 7     2,  1|         nigdy nie miałam zapytać go.~Dobre to chłopczysko...
 8     2,  1| pustelnicze życie!~- Raz, widząc go z brodą nie strzyżoną:~"
 9     2,  1|     potknie!...~HRABINA~Mogłabym go wreszcie i ożenić -~Przecież
10     2,  1|           MAGDALENA~I że przyjąć go mam jak najgrzeczniej...~
11     2,  4|   MAGDALENA~A, przeciwnie, brano go za taki.~SZELIGA~Weneccy
12     2,  5|             Trzeba, abyś ziębiła go ciągle...~HRABINA~Gdzież
13     2,  5|     pomysł dobry jest,~Gdyby się go potrafiło użyć -~I że miewam
14     3,  1|        tej przyczyny,~Że miewają go ludzie wyzuci~Z pewnego
15     3,  2|          Znosi spiekę... chłodzi go cel drogi~I ze samych znużeń
16     3,  3|       salonu~Wszystkim ręczę, że go nie ma w sali -~W sali,
17     3,  3|       Toć ja wiedzieć muszę, bom go znalazł.~Gdzież to było
18     3,  4|      bystry, lecz niekiedy~Unosi go natchnienie...~PIERWSZY
19     3,  5|      HRABINA~do Urzędnika~Żegnam go.~URZĘDNIK~podając rękę Mak-Yksowi~
20     3,  6|         prawą...~Ja - ci - tak - go daję... ludzie zamilkną!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
21     3,  6|      własną,~Która w odwet omylą go z czasem?...~*~Mężczyzna,
22     3,  6|          podjąć obowiązek -~Ja - go - spełnię.~MAGDALENA~z zapałem~
23     3,  6| Przystępuje do Mak-Yksa i bierze go za ramię.~Mak-Yks! czy mnie