Akt,  Scena

 1 Osoby    |      KLEMENTYNA, żona Sędziego~SALOME, odźwierna~MAJSTER ogni-sztucznych~
 2     1,  2|                    SCENA DRUGA~SALOME~oględnie wchodząc~O godzinie
 3     1,  2|   którą mi mówicie,~Dobra pani Salome!... ta druga~Rzecz jest
 4     1,  2|      Zrobię...~Podnosząc ramię Salome~Tylko mnie nie dziękuj,
 5     1,  2|        lecz powoduje stratę! -~SALOME~Ludzie nauczeni lub duchowni~
 6     1,  3|    westchnieniem za odchodzącą Salome~Gdyby ta kobieta to wiedziała,~
 7     1,  4|    mógł wnijść? nieprawdaż?...~Salome wchodzi i zatrzymuje się
 8     1,  4|       potrzebuję - -~SĘDZIA~do Salome~Czy słyszałaś dobrze, co
 9     1,  5|    przyszedł czas i rygor -~Do Salome~Dodzwonić się nie mogłem -
10     1,  5|      nie mogłem - gdzież uszy?~SALOME~Pani rozesłała ludzi wszystkich,~
11     1,  5| gustibus disputandum non est."~SALOME~Coś przez usta ich gada
12     1,  5|        Sędzia uchodzi za żoną.~SALOME~opierając się na szczotce~
13     1,  5|    godzi -~Niepokoić wszystko!~SALOME~W domu u nas~Dla rzeczy
14     1,  5|      robi się tak -~SZELIGA~do Salome~Lokator, jakkolwiek cierpi
15     1,  5|     jednakowoż być spokojnym -~SALOME~Ten, kto powiedział to panu
16     1,  5|  świetny~Tej hrabiny Harrys...~SALOME~To jest, panie,~Klejnot
17     1,  5|        Hrabina!~SZELIGA~A mąż?~SALOME~A któż nie wie, że to wdowa?!...~
18     1,  5|        iż wszyscy pożenieni...~SALOME~uprzątając jeszcze w izbie~
19     1,  5|      wszystkich jest jednakie.~SALOME~Tak to i Ksiądz Prowincjał
20     1,  5|      znać Ojca Prowincjała?...~SALOME~głośno~To tak, jakby spytał
21     1,  6|    muszę - jeszcze raz!~O synu Salome mówić z NIĄ będę -~Nic -