Akt,  Scena

 1     1,  2|       hrabiny Harrys~Dla onego to właśnie jedynaka -~(Co jest teraz
 2     1,  2|           Mając się ku oknu~Oto - właśnie oni - - niech pan wyjrzy:~
 3     1,  3|      wiedziała to... ach!... ONA,~Właśnie może pełniąca jałmużny,~
 4     1,  4|         Wenus!~SĘDZIA~do Mak-Yksa~Właśnie że decyzja Astronoma~Dziś
 5     1,  4|        czego nie ukrywam)~O widok właśnie że w tę stronę...~Doktrynalnie~
 6     1,  6|    rozstęp widać,~Zdałoby się, że właśnie zbudzone!~Albo że coś niezwykłego
 7     1,  6| absolutnie-nowe!~I - że ja, który właśnie myśliłem~Być najtrafniej
 8     2,  1|     którego sprawdzenie nadeszło,~Właśnie gdy odnajdowałam zgubę.~-
 9     2,  1|         Kwiaty białymi ?...~A oto właśnie tejże chwili~Odebrałam telegram...
10     2,  1|     Pewnego dnia i godziny pewnej~Właśnie że tylko oni zostają...~
11     2,  3|          spotkałam.~SZELIGA~Odtąd właśnie, od owego proga~U kolei
12     2,  4|   podobało pani~Być lekarzem tych właśnie że cierpień,~Dlatego jej
13     2,  5|          MAGDALENA~Otóż to!... co właśnie zaszkodziło...~HRABINA~Kruszyneczkę!...
14     3,  2|           palcem bożków,~Przez to właśnie są bałwochwalcami!~SĘDZINA~
15     3,  3|           ma słabostki...~SZELIGA~Właśnie tego nie myśliłem nigdy,~
16     3,  3|           ów znany brylant, który właśnie~Podziwiali wszyscy tu zebrani,~
17     3,  6|    strzelców-książęcia~Dlatego że właśnie, gdy on celił,~Piorun odbił
18     3,  6|           się:~Szczytność dlatego właśnie jest szczytna,~Iż przypadkiem
19     3,  6|              HRABINA~Nie!... oni,~Właśnie oni, są ludźmi...~Pokazując
20     3,  6|          Durejko!!~Kurtyna zapada właśnie w chwili, w której Durejko