Akt,  Scena

 1     1,  2|        oknu~Oto - właśnie oni - - niech pan wyjrzy:~Obrócili się
 2     1,  3|        politowaniem~Mało-czynnym! niech mnie kto nazywa -~(Jeszcze
 3     2,  4| Przepraszam -~MAGDALENA~powstając~Niech teraz pan już pójdzie...~
 4     3,  1|         Szeligi~Jeśli pan smutny,~Niech pan je, lub co chłodnego
 5     3,  1|          Starsze panny w salonach niech sobie~Z poważnymi przestają
 6     3,  1|           przeciwnie - w salonach~Niech pod okiem starszych zostawają,~
 7     3,  1|           pierścień! w pierścień! niech Anielka~Pozwolenie grania
 8     3,  1|    wielkim kołem!~SĘDZINA~Starsze niech zostaną na werandzie,~Młodsze
 9     3,  2|        zgon i tryumf...~Reputację niech pan sobie zrobi~Jak młodzieniec
10     3,  3|        Daruj!... nie chcę, lepiej niech się znajdzie.~Raz... ginął
11     3,  4|       GOŚĆ~do Szeligi i Magdaleny~Niech pan swoje także doda słowo~
12     3,  4|         słowo~Do naszych próśb... niech pani wstawi się...~O wydeklamowanie
13     3,  4|    wprowadzając pod ramię Hrabinę~Niech pani Hrabina zechce chwilkę~
14     3,  4|    niemiły...~Donośnie ku drzwiom~Niech panienki pójdą admirować~
15     3,  5|          URZĘDNIK~solennie~Dość -~Niech wnijdzie straż...~HRABINA~
16     3,  5|     pierścień!~MAK-YKS~do Hrabiny~Niech Hrabina raczy nie przerywać -~
17     3,  5|        Donośnie~Dwie rzeczy te... niech tłumaczą wszystko!~Jestem...
18     3,  6|       może przenosiłem:~Czemu?... niech ZROZUMIE... kto jest w STANIE!~