Akt,  Scena

 1     1,  1|    okna, porzuca nieco chleba.~Ci - swoi - zowąd... powietrzni
 2     1,  2|     tylko,~Żeby błahej nie dać ci nadziei...~Dobitnie~Nie
 3     1,  5|        żon, i bohaterek,~Które ci zgon podzielą i tryumf!...~-
 4     2,  1|      cię odwiedzić.~Należałoby ci tylko spiesznie~"Możliwe"
 5     2,  1|        Ziemska"-miłość... tyle ci natrętna!...~HRABINA~zimno~
 6     2,  1| Prowincjałem~Radziłabym bardzo ci pomówić...~Patrząc na zegarek~
 7     2,  1|       jeszcze powiem:~Bywa, iż ci, co dziś ludźmi nie są,~
 8     2,  1|   pomyśliłam! -~MAK-YKS~Miałem ci, o! pani, nie to mówić -~
 9     2,  1|    czasu nie mam...~Instrukcję ci zostawiłam całą -~Porywa
10     2,  5|                      Przyjęłam ci Szeligę, jak chciałaś,~Osładzając
11     3,  1|    HRABINA~Nie jedz tego: może ci zaszkodzić...~- To dla dzieci,
12     3,  4|    samo panowie, jak i słudzy,~Ci, co znajdowali się podówczas,~
13     3,  4|           GŁOSY ZZA PROGU~Jest ci to i prawda - czemuż tylko~
14     3,  6|     krewnego swego~Mak-Yks! ja ci ten pierścień - tak jak
15     3,  6|        moją rękę prawą...~Ja - ci - tak - go daję... ludzie
16     3,  6|     lecz na teraz~Nie sam daję ci pierścień - odpowiedz!~MAK-YKS~
17     3,  6|      łamiąc~Słowa twe, zostają ci bez skazy.~Chwilkę czekaj,
18     3,  6|     skazy.~Chwilkę czekaj, nim ci podziękuję.~Hrabio! - krewnego