Akt,  Scena

 1 Wstep    |      zdaje się, że być winno, skoro ma to być periodem obejrzenia-się-społeczności
 2 Wstep    |   tego wielki bywa... Bowiem, skoro nie umieją się budować,
 3     1,  4|     teraz cofam się i żegnam.~Skoro Graf wychodzi. Sędzia, zacierając
 4     2,  1|   wszystkie społem wywracają,~Skoro jeden z nich i jak się potknie!...~
 5     2,  4|      to tak ściśle określone,~Skoro nawet w komput komitetów~
 6     2,  4|     industrii takiej nie mam,~Skoro ta gdzie z wiadomością kwitnie,~
 7     2,  4| słabość...~MAGDALENA~solennie~Skoro się zna, że słabość?...~
 8     2,  5|  śliczną patrzy się postać...~Skoro Hrabina wchodzi, Magdalena
 9     2,  5|      tu będzie znaczny dobór,~Skoro szłoby o osoby młodsze...~
10     3,  1|   Zachwycało kiedy oczy jego?~Skoro obskoczyły panią domu -~
11     3,  3|    kapelusza~Znajdzie się on, skoro energiczne~Temu gwoli uczynią
12     3,  4|   może ko-habitacji skutkiem,~Skoro pani domu robi wiersze - -~
13     3,  4|     policję!~PIERWSZY Z GOŚCI~Skoro poszukiwanie ma powód,~Zbyt
14     3,  4|     od głębi zza proga salonu~Skoro takim jest urzędu rozkaz!...~
15     3,  5|         SĘDZINA~Co najgorsza, skoro takie gadki~Nie miewają
16     3,  5| gwiazda!~STARY SŁUGA~W tańcu, skoro~Pękła nić, na której grały
17     3,  6|     już krąży niewstrzymalna,~Skoro tak i sam twierdzi urzędnik,~