Akt,  Scena

 1     1,  1|         Posuwa zasłonę w oknie.~Jakby jedne były nam znajome,~
 2     1,  3|     ostatniego... istnieje coś,~Jakby się jakiegoś tam: OGÓŁU~
 3     1,  3|       wypełnieniu niedoli - -~- Jakby niedostatek jaki mniejszy~
 4     1,  5|         że wszystko w porządku,~Jakby lokator umarł...~*~Boże
 5     1,  5|           SALOME~głośno~To tak, jakby spytał kto: czyli ja~Znam
 6     1,  5|        nie może człek,~Wszystko jakby pożyczone mając!~Spostrzegając
 7     1,  6|       ktoś, szemrząc do siebie,~Jakby sprawę toczył z każdym schodem.~
 8     1,  6|     powoli stąpać przed siebie,~Jakby za pogrzebem swego serca~
 9     1,  6| przyczyny,~Że pojąć nie mogę... jakby... okna,~Nie-obejmujące
10     2,  1|   wczora burza starła w piasek,~Jakby śniegiem zasypując ścieżkę~
11     2,  2|        szereg,~Czyniąc miejsce, jakby tańczyć miano;~Podobnie
12     2,  3|      mistyczne...~I dlatego już jakby dopełnione,~Że mistyczne...
13     3,  1|       globy tam i owdzie wiszą,~Jakby niedojrzałe pomarańcze,~
14     3,  1|      Hrabiny - istotnie -~DRUGI~Jakby błyskawicę kto nawłóczył -~
15     3,  1|         blaskiem swym, doprawdy~Jakby na ten cel była zrobioną.~
16     3,  1|  przyczyn:~Rozczarowanie nieraz jakby dreszcz~Przejmuje - i to
17     3,  2|     koszyk i fanty idź zbierać!~Jakby czuła matka, to mu radzi~