Akt,  Scena

 1     1,  3|           gdyby wiedziała to... ach!... ONA,~Właśnie może pełniąca
 2     1,  6|   zaćmienia~Świata moralnego...~Ach! Astronomie!!...~Głęboko~
 3     2,  1|         był~"To nie są ludzie"!-ach! nie-o! pani...~(Daruj,
 4     2,  3|     pani towarzyszył.~MAGDALENA~Ach! pan Lesław!... teraz pomnę
 5     2,  3|        pani?!...~MAGDALENA~żywo~Ach! nie... to nie...~Lecz że
 6     2,  3|   Armenii...~SZELIGA~dopatrując~Ach! prawda,~Pani ma wyraźnie
 7     2,  4|        oko...~HRABINA~wstrętnie~Ach! ach! cóż za zmysłowy obraz!!...~
 8     2,  4|          HRABINA~wstrętnie~Ach! ach! cóż za zmysłowy obraz!!...~
 9     2,  4|           HRABINA~ze znudzeniem~Ach!... powiadam panu - oni
10     2,  4|     Albowiem to jest SŁABOŚĆ... ach! słabość...~MAGDALENA~solennie~
11     2,  5|        pierścieniem".~MAGDALENA~Ach! myśl doskonała - -~SZTUKMISTRZ~
12     2,  5|         udanym zadziwieniem~- - Ach! prawda! -~Po chwili~Mniemasz
13     3,  1| przeświecał...~PIERWSZY Z GOŚCI~Ach! Pani Hrabino Dobrodziejko,~
14     3,  3|          ginął już...~MAGDALENA~Ach! prawda... masz słuszność...~
15     3,  3|         już ginął -~STARY SŁUGA~Ach! wszyscy toż samo~Spominają,
16     3,  4|        robi wiersze - -~SĘDZINA~Ach! ten drobny dla pieska nagrobek,~
17     3,  4|      konieczna forma...~HRABINA~Ach! Durejko...~DZIEWECZKA~wbiegając