Akt,  Scena

 1     1,  4|     Kopernik!)~SZELIGA~Idzie mi więc (czego nie ukrywam)~O widok
 2     1,  5|         tego rychło niepodobna.~Więc złożyć tak, jak do przeniesienia,~
 3     1,  6|      własną piersią próżną...~*~Więc!... z pogodną twarzą!...~
 4     1,  6| wpatrując się w Szeligę~Niechże więc pan - - -~- Lecz, widzę
 5     2,  1|     dałaś mnie, lecz telegram -~Więc naprzód mówmy już o tym
 6     2,  1|       porządku.~MAGDALENA~Gdyby więc, pod twoją nieobecność,~
 7     2,  4|       Magdalena mnie zastępuje;~Więc powinna byłam się anonsować,~
 8     2,  4|            nie całej ludzkości!~Więc był niewątpliwie ziemską
 9     2,  5|        Hrabinie~Przyjemności...~Więc proponowałem~Całą postać
10     2,  5|     godzin!).~- Dalej zeszedłem więc do rzeczy prostszych:~Do
11     2,  5|         MAGDALENA~ze znudzeniem~Więc - najprostsza rzecz... nie
12     2,  5|    słowo daję na to -~MAGDALENA~Więc - na przykład - - -~siądź
13     3,  1|        ziębić.~SZELIGA~donośnie~Więc to grzech,~Co wszystkie
14     3,  1|           SZELIGA~Rzeczywiście? więc, westchnąwszy, jedzmy.~MAK-YKS~