Akt,  Scena

 1     1,  3|     niedostatek jaki mniejszy~Wyznać było łacniej, bez zranienia~Bliskich,
 2     1,  5| przeniesienia,~Lub ażeby razem można było~Wyrzucić za drzwi... czy
 3     1,  5|        święto Przenajświętszej Panny~Było obchodzonym z takim blaskiem~
 4     1,  5|              tak łamią się,~Gdzieżby było tyle, w Boże-Ciało,~Strusich
 5     1,  6|               Gdyby jego stałą myślą było~W za-oceanowy odpłynąć świat.~
 6     2,  3|              wiernie -~SZELIGA~Pani! było to lat temu parę~W nieszczególnie
 7     2,  3|       wschodniego -~MAGDALENA~Nieraz było to mnie aż szkodliwe!~Ze
 8     2,  5|        Usuwasz się...~- jakże? można było~Dać MU przeto nadzieję tryumfu!~
 9     2,  5|          MAGDALENA~żywo~Cofnięcie te było jeszcze gorsze!~HRABINA~
10     3,  1|             obnoszącego ciasta~A nie było mi to arcyłatwym,~Bo czuję
11     3,  1|               Napatrzeć się dość nie było można.~SZELIGA~Piękności
12     3,  1|           pani poetka -~Czemu też to było nam ukrywać...~PIERWSZY
13     3,  3|            bom go znalazł.~Gdzież to było jednak? czy w salonie?~Tam