Akt,  Scena

 1 Wstep    |           korzyści nie odnosząc - aż nareszcie i same one źródło
 2     1,  5|     Obejmani są, i ciągle pchani,~Aż ostatni dzień czoło zalewa...~
 3     1,  5|         coraz skorzej, z ziemi...~Aż nareszcie mówią: "To jest
 4     1,  5|         Ksiądz Prowincjał naucza,~Aż nieraz łzy w okulary kapią -~(
 5     1,  6|       wiele piętr,~Wyżej coraz! - aż gdzie posiadłości~I samego
 6     2,  3|   żelaznej odszedłszy,~Nie wracam aż teraz do Europy -~Którą
 7     2,  3|     MAGDALENA~Nieraz było to mnie aż szkodliwe!~Ze znudzeniem~
 8     3,  1|     Zwiedzić wszystko, co jest... aż do murów!~WSZYSTKIE RAZEM~
 9     3,  1| przyciskiem~Dobrze -~SZELIGA~ns.~(Aż mnie zimno się zrobiło!)~
10     3,  3|         nigdy,~By słabostki miały aż tam miejsce...~MAGDALENA~
11     3,  4|      MAGDALENA~Może lepiej czekać aż do chwili,~Gdy zapalą fajerwerk.~
12     3,  6|             zawsze byłem bliskim!~Aż spomiędzy nas miejsce ubiegło,~
13     3,  6|    spomiędzy nas miejsce ubiegło,~Aż za miejscem czas poszedł...~